
سونژ (SONGE) گروهی در تئاتر معاصر است که صحنه را فرصتی برای دوباره دیدن انسان و جهان او میداند. نام سونژ از واژهای فرانسوی به معنای رویا و خیال گرفته شده است؛ نامی برای جایی که واقعیت، اندکی جابهجا میشود تا چیزهایی که از نگاه پنهان ماندهاند، دیده شوند.
در نگاه سونژ، تئاتر تنها در کلمات اتفاق نمیافتد. بدن، صدا، تصویر، سکوت و فاصله نیز در ساختن معنا سهم دارند. یک نگاه، مکثی میان دو جمله یا جای خالی یک انسان، میتواند به اندازهی آنچه آشکارا روی صحنه رخ میدهد، حضور داشته باشد.
غیاب، ادراک و ردّ انسانی، س
ه محور نگاه سونژ هستند: آنچه دیده نمیشود اما اثر میگذارد؛ آنچه در ذهن تماشاگر شکل میگیرد؛ و نشانی که انسان با حضور یا نبودنش بر جا میگذارد. این نگاه، دعوتی به کنجکاوی است، نه پیچیدهکردن بیدلیل جهان. خیال برای سونژ راهی برای نزدیکشدن به تجربهی انسانی است، نه دورشدن از آن.
تماشاگر در این جهان، دریافتکنندهی یک معنای ازپیشآماده نیست. تجربه، حافظه و تخیل او بخشی از اجرا را کامل میکنند. سونژ به هوش و حساسیت مخاطب اعتماد میکند و بهجای تعیین آنچه باید احساس یا فهمیده شود، فضایی برای کشف و برداشت شخصی باز میگذارد.
هویت سونژ به یک نمایش یا شکل ثا
بت از اجرا محدود نیست. هر اثر میتواند جهان و زبان خودش را داشته باشد؛ آنچه این جهانها را به هم پیوند میدهد، توجه به انسان، دقت در جزئیات و جستوجوی راههای تازهی دیدن است.
سونژ؛ جایی میانِ رویا و اجرا