آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش بانو آئویی
S3 : 12:04:10 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۱۸ مهر تا ۱۰ آبان ۱۳۹۸
۱۸:۰۰ و ۲۰:۰۰
۴۵ دقیقه
بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

- برداشتی آزاد از نمایشنامه «بانو آئویی» اثر یوکیو میشیما

توجه مهم: با توجه به اینکه محیط باز روبروی سالن بخشی از محیط دانشگاه تهران است، کشیدن سیگار در این محیط ممنوع است.

گزارش تصویری تیوال از نمایش بانو آئویی / عکاس:‌سارا ثقفی

... دیدن همه عکس‌ها ››

اخبار

›› نمایش «بانو آئویی» در روزهای پایانی

›› آغاز اجرای عمومی نمایش "بانو آئویی" در مرکز تئاتر مولوی

آواها

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، مرکز تئاتر مولوی
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
“بانو آئویی” نوشته ی یوکیو میشیما در سال ۱۹۵۴. اقتباسی آزاد از متنی کهن در ادبیات ژاپن با همین نام که پیش از قرن ۱۵ میلادی از نویسنده ای نا مشخص به جا مانده. که این نمایشنامه کهن، خود بر پایه افسانه ای کهن با نام “افسانه گِنجی” به رشته ی تحریر درآمده. شخصیت های این نمایشنامه پر پایه شخصیت های افسانه ی گنجی نوشته شده که میشیما هم به همان شخصیت های اصلی وفادار مانده.
این نمایشنامه کهن توسط فردی بنام زئومی که بنیان گذار سبک “نو” در هنر نمایشی ژاپن است بازنویسی می شود. به گفته ی زئومی او این نمایش را اولین بار در سال ۱۴۱۳ میلادی دیده و بعد ها متن انرا بازنویسی کرده است.
در مورد واژه “نو” هم شایان توجه است که “نو” واژه ای در زبان ژاپنی به معنی استعداد و تلنت می باشد و نباید با واژه ی نو در زبان فارسی به معنی تازه و جدید اشتباه گرفته شود.

“بانو آئویی” نمایشنامه ای به کارگردانی و احتمالا قلم فائزه بختیار. اقتباسی از متنی معاصر با همین نام از یوکیو میشیما. نمایشی سحرانگیز، عمیق و زیبا. فضایی یکدست با مفهوم ... دیدن ادامه ›› و بازی ها.
اجرایی که تعلیق و شناور بودن در زمان رو عالی نمایش میده.
استفاده از المان های غیر زنده تحسین برانگیز بود.
چرخش مسخ کننده ی کاراکتر بین بازیگران.
همزمانی شگفت انگیز نور و اکت.
دکور ساده که به سادگی پویا شد.
موسیقیی که در اکثر اوقات در نمایش هضم بود.
بازی های باورپذیر و زیبا.

به به که چه لذتی نصیبم کردند. براوو

شرق دور هنر غنی و ویژه ای داره. موسیقی، ادبیات، نمایش و هنرهای نوظهوری مثل سینما. اشنایی و تعامل با اون لذتی عمیق و بی همتا عاید هنر دوست می کنه. با توجه به علاقه ی خانم بختیار به فرهنگ و هنر شرق، امیدوارم این شروعی برای کارهای مشابه باشه.

میثم هنزکی و امیر مسعود این را خواندند
فرزاد جعفریان و آرزو احمدیان این را دوست دارند
نمایش خوبی نبود متأسفانه...
۱۰ آبان ۱۳۹۸
ممنون بخاطر معرفی کتاب،
درسته شروع میکنم اونهم چه شروع کردنی!

اسم کتاب و جایی ثبت میکنم و فرصت مناسب مطالعه خواهم کرد.

کتابخانه ملی چه جای بی نظیری میتونه باشه برای مطالعه ....
و یا جایی دنج با فنجانی قهوه ترجیحا با تکه ای شکلات !

راههای رسیدن به خدا بسیار هست ....
۱۰ آبان ۱۳۹۸
خواهش میکنم
امیدوارم حظ بسیار بیرید.
بواقع کتاب هست که جاها رو ویژه می کنه نه کافه و کتابخانه و اتاق، کتاب رو ویژه.

حتما که جوینده یابنده است
۱۰ آبان ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید

"نسخه‌ای متناظر از تئاتر نوی ژاپن"

بانو آئویی اقتباسی از نمایشنامه‌ی نویسنده‌ی ژاپنی، یوکیو می‌شیماست که طبق تئاترسنتی ژاپن با نام تئاتر نو، اجرا می‌شود. اقتباسی که تغییرات کارگردان را در اجرا نشان می‌دهد اما به آئین تئاتر نوی ژاپن وفادارست.
می‌شیما یکی از معروفترین و پرکارترین نویسندگان ژاپنی‌ست که درعمر کوتاه خود، آثار بسیاری را نوشت و ادبیات ژاپن و خاور دور را به جهان معرفی کرد. بسیاری از کتاب‌هایش به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه و مورد استقبال قرار گرفته و بعنوان یکی از تاثیرگذارترین نویسندگان شرقی بعداز جنگ‌جهانی دوم که در اعتراضی به حاکمیت سیاست غرب بر دنیا، دست به هاراگیری می‌زند وخودکشی می‌کند، شناخته می‌شود.
نمایشنامه‌های تئاتر نوی ژاپن منجمله بانوآئویی برمبنای ذن‌بودیسم، از قاعده‌ی مشخصی پیروی می کنند که هر حرکت حساب شده و معین است. قصد قصه‌گویی ندارند و تنها جهت بازسازی فضای عاطفی و درونی، با موسیقی غالب و فضای رازآمیز اجرا می‌شوند. موضوع اغلب آنان درباره‌ی مرگ، زنان ، انتقام، حسادت و بازنمایی جدالی‌ست که نیروها و روح ... دیدن ادامه ›› و روان انسان با رنج ها و درد و آمالش دارد. دراین نوع اجرای سنتی ژاپن، بازیگران از نقاب و لباس‌های مخصوص و وسایلی چون بادبزن استفاده می‌کنند. در تعریف تئاتر نوی ژاپن آمده که بازیگران همگی مردند اما با استفاده از ماسک‌ها و گریم و لباس‌ها، نقش زنان و دیگر کاراکترها را ایفا می‌کنند.
"بانو آئویی"، از سری داستان‌های کهن و افسانه‌ای ژاپنی‌ست که منتسب به زآمی درقرن پانزدهم بوده که می‌شیما آنرا معاصر و مدرن بازنویسی می‌کند. زنی بنام آئویی در بیمارستانی بدلیل پریشان احوالی و آشفتگی روانی بستری‌ست ، پرستاری مسئول مراقبت از اوست که به هیکارو همسر آئویی که به ملاقات او آمده اعلام می‌کند شبها وضعیت روانی آئویی وخیم‌تر و دردناک‌تر می‌شود و بانویی آراسته ومیانسالی هرشب به دیدار او می‌آید. بانو مثل هرشب سر می‌رسد و هیکارو متوجه می‌شود او همان روکوجو، زنی‌ست که سالها پیش با او ارتباطی عاطفی داشته ولی او هنوز آن خاطرات و احساس عاشقانه را با کینه‌ای عمیق دارد در گفتگویی فاش می‌شود که این روکوجوس که با آتش انتقام و حسادت خود موجبات دردهای درونی و روانی آئویی را فراهم می‌کند. و تا آنجا پیش می‌رود که آئویی از شدت این دردها، از جا بر می‌حیزد و با رقصی جنون‌آمیز با حضور پررنگ موسیقی، در نهایت، می‌میرد.

اجرای "بانو آئویی" مولوی، در معرفی سبک تئاتر سنتی ژاپن، اتفاق خوبی‌ست. فاطمه بختیار کارگردان جوان این نمایش خود سال‌ها در آئین‌های ذن‌بودیسم، شینتو، یوگا و دیگر شاخه‌های آن، فعال و مرتبط کار کرده و با اشراف به این فضا به تولید چنین اثری که سالها بی‌اقبال برای اجرای صحنه‌ای بوده، روی آورده‌است.با این حال اگرچه چنین آئین‌هایی که امروزه بیشتر با شیوه‌های مدیتیشن در کشورهای دیگر مورد شناسایی و استقبال‌ست، چندان با ذهنیتِ مخاطب ایرانی، جهت دریافت فضای خاص تئاتر نوی ژاپن، نزدیکی ندارد. بنیان چنین آئین‌های سنتی شرقی آمیخته با فرهنگ چین و ژاپن، بر اساس دست‌یابی به ذهن بطوری که درک حسی عمیقی ایجاد شود تا حقیقت بی‌مداخله‌ی عوامل دیگر، دریافت و ادارک شود. بنابراین در نمایش‌ها و اجراهای سنتی آئینی شرقی نیز چنین هدفی متعالی وجود دارد. تئاتر نو ژاپن یا کابوکی و یا کیوگن، با محوریتِ حرکات بدن، موسیقی، خوانندگان، موضوع و تک دیالوگ‌ها، در راستای نوعی مواجهه با درونیات و حقایق انسانی با مدیوم تئاترست. که چه از لحاظ بصری و چه محتوایی، برانگیزاننده‌ی مخاطب در جهان نمایش و موجب مکاشفاتی ناب باشد.
و اما شاید برای مخاطب امروز، اگر سلوک مورد نظر چنین اجراهایِ آئینی احیا و منتقل نشود، دریافت بسنده‌ای به‌همراه نداشته باشد. اینکه سبکی از تئاتر نویی ژاپن به علاقمندان تئاتر معرفی و به اجرا در بیایدجای تقدیر دارد. اما اگر درگیر اقتباسات بیرونی و خارج از هسته‌ی قراردادی و مشخص تئاتر نوی ژاپن باشد، دستاوردی بجز یک اجرای صحنه‌ای نخواهد داشت.
استفاده از یک بازیگر در هردو نقش‌ آئویی و روکوجو، در ابتدا ایده‌ی جذابی به نظر می‌رسد اما بدلیل آنکه دیالوگ‌ها کوتاه و مختصر گفته می‌شوند، در روند اجرا برای مخاطب اختلال تشخیص ایجاد می‌کند که قادر به تفکیک ائویی از روکوجو نیست ... همان بازیگری که بر تخت درازکشیده و آئویی‌ست، در پرده‌ی بعدی با نور و موسیقی برمی‌خیزد و روجوکو، زن دیگر می‌شود دراین خلال حتی پرستار نیز نقش آئویی را اجرا می‌کند . بهمین دلیل در صحنه‌ی آخر برخاستن آئویی از تخت و حرکات رتیمیک و دست آخر مرگ، از آن تاثیرگذاری معنایی و لازمه‌ی تراژدی و ترسیم مواجهه با رنجوریِ زجرآور، تهی‌ست. حتی در اجرایِ اصلی این نمایشنامه، از یک کیمونوی خالی بر تخت بجای آئویی استفاده شده، تا تکلیف مخاطب با روکوجو و رستاخیر آئویی روشن باشد. به ویژه که در داستان اشاره می‌شود که آن تجسد عینی از روکوجو، شبحی از اوست نه خودِ واقعی‌اش. بنابراین تمام این عناصر هرکدام لازم‌ست درجای خود قرار داشته باشد تا ماحصل به ساختار و فرم تئاتر نوی ژاپنی نزدیک باشد.
بازی‌ها در شدت و ضعفی به نظر می‌رسد که ارتباط معناداری باهم برقرار نکرده‌اند، به ویژه نقش هیکارو با دو کاراکتر دیگر، کامل در نمی‌گیرد و همواره احساس عدم انسجامی مشهود و حس می‌شود. طراحی لباس‌ها، دکور و موسیقی با وجود صحنه‌ی کم عمق و جمع وجور سالن کوچک مولوی در ترکیب مناسبی‌ست.
"بانو آئویی" می‌تواند رونویسی و نسخه‌ی متناظر قابل احترامی باشد اما هسته‌ی درونی نیازمند انرژی بیشتر و پرداختی عمیق‌ترست تا تلاش گروهی جوان و کارگردانی خلاق به نتیجه‌ی درخورش دست یابد. و این امر بی‌شک با تجربیات بیشتر میسر خواهد بود.

نیلوفرثانی
گروه نقد هنرنت

منابع :
الفبای تئاتر / نازنین دادور/ نشر افراز
مقاله مجتبا هوشیار محبوب درباره ی یوکیو می‌شیما
پیام مقیمی
درباره نمایش بانو آئویی i
سلام
تبریک فراوان به کارگردان جوان و بازیگران به راستی توانای این نمایش.
به نظر میرسد تیاتر ژاپن همچو سینمایش عجیب و مسحورکننده است. با وجود آنکه اولین کاری بود که در سبک نو میدیدم اما با نمایش رابطه خوبی برقرار کردم و از حرکات فیزیکی و المانهای خاص نمایش لذت بردم هرجند که درام متن بسیار آشنا بود.
Samira و نیلوفر ثانی این را خواندند
امیر مسعود و علیرضا لرک این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بیتا نجاتی
درباره نمایش بانو آئویی i
"بانو آئویی"براساس نمایشنامه ای به همین نام از یوکیو میشیما و به شیوه تئاتر نو (Noh)ژاپن، این روزها در سالن کوچک مولوی روی صحنه است.برخلاف تعدادی از نمایشهای اخیر که در دام فرم فاقد محتوا یا دیالوگ گویی های طولانی می افتند و پیامدی جز کسالت برای مخاطب به همراه ندارند ،"بانو آئویی" با برقراری نسبت مناسبی از فرم و محتوا ،برای تماشاگری که نه متن میشیما را خوانده و نه از تئاتر نو چیزی می داند هم دیدنی و لذت بخش است.پایبندی به ساختار تئاتر نو از جمله اجرا در فضایی کوچک،استفاده از صورتک(ماسک)سنگی(بدون میمیک)و تاکید بر بدن بازیگر ،تخصیص سمت راست صحنه برای اجرای نوازنده،دکور مینیمال و ایجاد امکان تخیل تماشاگر، استفاده از بادبزن و رقص ،در این اثر هویداست."سه آمی" مدون کننده نمایش نو،ساختمان دراماتیک آن را به صورت رابطه ندادهنده و ندا شنونده، درخواست کننده و درخواست شونده ،جن گیر و جن زده تعریف می کند؛چنانکه در متن میشیما هم رابطه هیکارو، روکوجو و آئویی چنین است.آنچه تماشای این اجرا را دلنشین می کند، یکپارچه بودن عناصر اجراست که قطعا حاصل فکر و تمرین زیاد است.برای این گروه جوان آینده درخشانی در عرصه هنرهای نمایشی آرزو می کنم.
Alex Brown
درباره نمایش بانو آئویی i
متن بسیار قدرت مند بود. بازیگران کار سختی داشتند و حرکات خوب ارائه کردند، و نورپردازی و طراحی صحنه خوب بود. ولی در کل متن به اون قدرت، در نیومده بود.
خواهش میکنم این روش رو برای تبلیغ کارتون انجام ندید
این اکانت های دو روز و سه روزه نه تنها هیچ کمکی نمیکنه بلکه مخاطب رو نسبت به این صفحه بدبین میکنه
۳۰ مهر ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
در یک کارگاه حرفه ای بودم و ابتدای کاری نه چندان خوب استاد در پایان کار گفت نمایش بدت رو با خاموش کردن سیستم تهمویه و خنک کننده تکمیل کردی .
با عرض معذرت از عوامل نمایش متاسفانه جز ٥ دقیقه ایتدایی نمایش ، عدم تمرکز و تمرکززدایی متقابل از مخاطب بزرگترین نقطه ضعف کار بود، و بد تر از همه پایان بندی بسیار ضعیف .
در آخر میخوام نقدی کنم از سالن مولوی به خاطر عدم نحوه صحیح مدیریت پرسنل سالن چه از لحاظ فروش بلیط ، رفتار نامناسب کارکنان بازمخاطبین و...
عواملی که باعث شد دیگه به این سالن نرم
نیلوفر ثانی، امین فروغی و پوریا صادقی این را خواندند
امیرمسعود فدائی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید