این خلاصه های پرت رو تیوال از کجا میاره🤔
ایده ی فیلم متفاوت و جالبه ولی در اجرا خیلی خوب نشده. دوربین انگار جزئی ثابت از یک مکان تو آمریکاست از وقتی انسان های بومی تو جنگل ها بودن تا وقتی اون مکان اتاق نشیمن یه خونه میشه که طی حدود ۱۲۰ سال ادم های متفاوتی توش زندگی میکنن.
خیلی دوست دارم تو بناهای قدیمی بشینم و تصور کنم ادم هایی که قبلا اونجا بودن چطوری زندگی و فکر میکردن برای همین هم ایده برای من جذابه شاید به نظر خیلی ها فیلم کسل کننده باشه.
پ.ن: اگر پیروان مانیفست دگما این فیلم رو ببینن احتمالا اذیت میشن وقتی با هوش مصنوعی هنرپیشه های ۶۰ ساله نقش ۱۸ ساله ها رو بازی کردن😉