نکته منفی دیگری که در حین اجرای این نمایش و چند نمایش دیگه در سالنهای کانون متوجه شدم این بود که تعدادی از تماشاچیان بطور کاملا هماهنگ درحالیکه بین جمعیت پخش بودن (و در قسمت‌های مختلف سالن) اما در صحنه‌های خاصی ازکار بخصوص در ابتدای نمایش، با هم میختدیدن و دست میزدن، جوریکه مثلا سالن رو برای تشویق و خنده همراه کنند اما این کار تصنعی بود و توی دوق میزد و چندان همراهی نمیگرفت. دیشب دیدم دو سه تا از کارگردان‌های باسابقه هم از این رویه‌ای که باب شده متاسفانه در سالنها گله دارند که این روشها خوب نیست وتئاتر باید خودش بخنداند و بگریاند و به شوق بیاورد، نه توسط افرادی خاص که بین جمعیت نشسته‌اند!
چون این حرکات اتفاقا توی ذوق مخاطب هوشمند و حرفه‌ای تئاتر میزند و ضدتبلیغ است! ایکاش دوستان تیاتری بیشتر به اجرا و محتوا توجه کنند و اجازه دهند مخاطبان خودشان واکنش طبیعی داشته باشند در صحنه‌هایی که واقعا تاثیر میگیرند