دیشب به تماشای «ویکنت شقهشده» نشستم.
هدایت و کارگردانی چنین گروه پرشماری از بازیگران، بیشک کار سادهای نیست؛ اما از نخستین لحظه تا پایان، نظم، دقت و نگاه کارگردان در جایجای اجرا به چشم میآمد. هر صحنه با ظرافت طراحی شده بود و میزانسنهای حسابشده، پیوسته مخاطب را مشتاق صحنه بعدی نگه میداشت.
ایدهی دلقکهای خواننده، برای من یکی از جذابترین و متفاوتترین بخشهای نمایش بود؛ ایدهای خلاقانه که به فضای اثر هویت ویژهای میبخشید. بازیها یکدست و باورپذیر بودند و طراحی صحنه، طراحی لباس و نورپردازی نیز در هماهنگی کامل با جهان نمایش، فضایی خلق کرده بودند که لحظههایی احساس میکردم واقعاً به دل قصه پرتاب
... دیدن ادامه ››
شدهام.
اگر بخواهم تنها نکتهای را به عنوان نقد مطرح کنم، این است که دوست داشتم صحنهی کشته شدن پاملا تأثیر عاطفی عمیقتری داشته باشد. آن لحظه برای من کمی ناگهانی گذشت و احساس کردم نمایش هنوز در ذهنم به نقطهی فرود نرسیده است.
با این حال، وقتی حجم عشق، تلاش، وسواس و کارگردانی حرفهایِ پشت این اجرا را میبینم، انصاف نیست که این نکته را به عنوان ایرادی جدی مطرح کنم. حاصل کار، نمایشی است که نشان میدهد با تعهد و اندیشه ساخته شده است.
به همهی عوامل این اثر خستهنباشید میگویم و با اشتیاق، منتظر تماشای آثار بعدی جناب شهروز دلافکار عزیز هستم