بهزاد خاکی نژاد تئاتر

نمایشی خوش ریتم با داستانی ترکیبی از مشکلات اجتماعی امروز و ترکیب داستان و دیالوگ نویسی روان و بازی های باورپذیر با طراحی صحنه ای که ابزار بازیگر می شود؛ صحنه ای که همچون بدن شخصیتهای نمایش، زخمی و تکه تکه است و در روند فقر آدمهای نمایش تکه تکه تر نیز می شود؛ قبرستانی بزرگتر و گرمتر از یک خانه ی کوچک و سرد. به امید اجرایی پربار و پرتماشاگر و خوش آتیه.

درود بر همگی
«بی کران» در دوران هوش مصنوعی و بازی های اینترنتی، یک نمایش به روز است که با نگاه تماشاگر نوجوان امروز بیشتر همخوانی دارد.
نمایشی پرزحمت چه در نگارش و چه در طراحی و اجرا بود که با حضور و انرژی بازیگران جوان، دیدنی شده است.
عدم پختگی بازیگری مشکل عمده نمایش های امروز است که چند دلیل دارد اما مهمترین دلیل آن تمرین کم و مشکلات زمانی و اقتصادی تئاتر در تجارتخانه (سالن) های تئاتری است. این مشکل عدم پختگی و اقتصاد ویران و تمرین کم، گریبانگیر همه ما در تئاتر دو دهه اخیر شده است و در این نمایش هم به ویژه با کم تجربگی گروه بیشتر رخ نمایی می کند. موضوع، متن و طراحی کارگردان خلاق است. بازیگران هم باورپذیر و قابل ارتباط هستند اما با تمرین و آموزش و خلاقیت بیشتری در اجراهای فردی، می توانند جذابیت ارتباطی را افزایش دهند.
از نگاه کلی نمایشی دیدنی و تلاشی ستودنی است.
امیدوارم زحمت گروه با حضور علاقه مندان و تماشاگران به بار و قوام بیشتری برسد.

همگی با درخشش و خلاقیت بر صحنه