همایون سمیعی

هنرساز فعال هنری

دیشب نمایش رو دیدم و هنوز تو شوکشم! واقعاً یکی از بهترین نمایش‌هایی بود که این مدت دیدم. مونولوگش فوق‌العاده قوی بود، انگار نینا پترونا جلوی چشمات نشسته و داره بعد از سی سال سکوت، همه چیز رو برات تعریف می‌کنه. متن محمد رضایی‌راد خیلی عمیق و تأثیرگذار بود و کارگردانی مجتبی جمشیدی هم عالی، هیچ جای کار لنگ نمی‌زد. اگر با دقت نگاه میکردی ، آدم تا آخر نمایش نفس تو سینه‌ش حبس می‌شد. مرسی از تیم که همچین کار باکیفیتی رو روی صحنه آوردن. حتماً برید ببینید، پشیمون نمی‌شید! بازی فرنوش بی نظیر بود.