مهدی رادنیا

هنرساز فعال تئاتری، نوازنده و مدرس تنبک

هر شیش تاشون نشستن رو همین صندلی
اونا هم هیچوقت فکر نمیکردن یه پیزوری مث من اینجوری ررررگ کششون کنه
(عمو رضا)

از زیبایی های این کار هرچی بگم کم گفتم
متنی که از دل جامعه نوشته شده و جوری حقیت رو تو صورت ما آدم هایی که یه عمر تو این جامعه زندگی کردیم و خواب بودیم میکوبه که مو به تنت سیخ میشه
شخصیت هایی که انقدر خوب بازی شدن که هرکس با دیدنشون یاد خاطرات گذشته ش میوفته...انگاری که تو زندگیمون میشناسیمشون...همینقدر نزدیک
کارگردان اونقدر پرقدرت عمل کرده که بازیگرایی که همه کار اولشون رو روی صحنه میبرن انگار سالیان ساله که بازیگرن و خاک صحنه خوردن
طراحی نور،میزانسن های شاهکار و ریتم بسیار خوب کار شما رو شیفته خودش میکنه طوری که بعد از تموم شدن کار شاید تا چند روز بهش فکر کنین و به دور و برتون بیشتر توجه کنین
شش تراژدی برای دختران این سرزمین
تماشای این کار فوق العده رو به همه ی دوستداران هنر پیشنهاد میکنم