در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | مهناز اصغری
S4 > com/org | (HTTPS) 78.157.41.90 : 12:24:37
 

فعال هنری

 ۲۶ دی ۱۳۷۹
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
یه احساسی بهم میگه همه‌ی نظرات منفی رو حذف کردن، مگه ممکنه ۹۹ درصدِ نظرات مثبت باشه؟ حتی توی کاری که کاملا بی‌نقص جلوه می‌کنه هم همچین چیزی ممکن نیست!
میزانسنی که بازیگرها در بیشتر نمایش در اون قرار گرفته بودن، خط آوانسن بود اون هم نه ایستاده، نشسته و خوابیده که باعث میشد تنها ردیف اول و نهایتا ردیف دوم به بازیگر دید داشته باشه که این یک ایرادِ به شدت ابتداییه.
نورپردازی که از قضا از نظر تمام کاربران خیلی بی‌نقص و عالی بوده برای بنده چیزی جز سردرد حاصل نکرد چون خیلی فلاش می‌خورد و چشم بنده رو اذیت می‌کرد و کسی که میگرن داشته باشه واقعا نمی‌تونه تماشای این نورها رو تحمل کنه.
می‌تونم بگم موسیقی بخشِ درستِ کار بود، بدلیل اینکه خیلی خوب تونسته بود ضعفِ انتقالِ احساسات رو بپوشونه.
من بازی‌ها رو لحظه‌ای باور نکردم و تماما داشتم «بازی» می‌دیدم، خودِ بازیگر مرد یه دیالوگ داشت که می‌گفت بازیگری هیچ کاری نکردنه ولی به من این حس منتقل شد که بازیگرها دارن خودشونو به در و دیوار می‌کوبن که بتونن مفاهیمی رو منتقل کنن که متن در انتقالشون عقیمه درصورتی که اصلا نیازی به این کارها نبود، اون انرژیِ مضاعفی که بازیگر خانوم گذاشت که فریاد می‌کشید و می‌گفت اون گفت دوسم نداره کاملا با لحظه‌ای قبلش که جلوی بازیگر مرد در موضع ضعف قرار گرفته در تناقضه و واقعا دلیلی نداشت بعد از اون مظلومیت و ضعف اون همه فریاد کشیدن‌ها و آب دهان ریختن‌ها رو ببینیم، دلیل سیلی خوردنشون هم برای من توجیه ... دیدن ادامه ›› نمیشد… علت و معلول‌های بسیاری رو متوجه نشدم و نمایشنامه ذره‌ای بنده رو درگیر نکرد و برام پرسشی ایجاد نکرد بجز خب که چی؟ متن دست گذاشته روی نقاط احساسیِ ایرانی‌ها که از این طریق اون‌ها رو دچار کاتارسیس کنه فقط از این طریق که تو با خودت میگی «عه فلان بدبختی رو من هم دارم» اما با شخصیت‌های نمایش این کاتارسیس اتفاق نمیفته و منِ مخاطب «اگر» هم گریه‌م گرفته باشه به حال کاراکتر گریه‌م نگرفته و فقط لحظه‌ای به حال خودِ ایرانیِ بیچاره‌م گریه‌م گرفته در صورتی که کاتارسیس اینجوری کار نمی‌کنه.
بازیگر خانوم راکورد مُردن‌ها رو خوب حفظ می‌کردن. بازیگر آقا در جایی که داشتن توی فیلمی بازی می‌کردن راکورد لهجه رو بارها از دست دادن، من توی چند خط دیالوگ هم لهجه جنوبی شنیدم، هم فارسی هم یزدی و نفهمیدم الان بالاخره کدومشه؟
من به شخصه پشیمونم از اینکه نزدیک به ۴۰۰ تومن هزینه‌ی بلیط دادم، اما تلاشِ گروه رو تحسین می‌کنم، همگی خسته نباشید.
 

زمینه‌های فعالیت

تئاتر