تیوال نمایش آکواریوم
S3 : 07:52:45
  ۰۷ آبان تا ۱۷ آذر ۱۳۹۶
  ۱۹:۴۵
  ۱ ساعت
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: سیامک احصایی، مهرک قزوینی
: سیامک احصایی
: نشمینه نوروزی
: (به ترتیب ورود به صحنه): کاظم سیاحی، غزل شاکری، روح الله حق‌گوی لسان (مهمان از گروه تیاتر بازی)

: محمدرضا حسین زاده
: ندا نصر
: آنکیدو دارش، باران احصایی
: غزل شاکری
: آرش فصیح
: نسیم صبا
: بیتا نصر
: زهرا بهرامی
: دانیال حبیبی پور، میلاد فرخی
: روح الله زندی فر
: افسانه پلویی
: البرز تیمورزاده
: حامد عاشق
: امیرحسین باباییان، احمد باباییان، جواد ارجستانی، محمدحسن درباغی‌فرد، هوراد باباییان
زن و مردی از پشت دو پنجره تنهایی یکدیگر را پر می کنند.

گزارش تصویری تیوال از نمایش آکواریوم / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

عکس‌های پایه

نمایش آکواریوم | عکس نمایش آکواریوم | عکس نمایش آکواریوم | عکس نمایش آکواریوم | عکس

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
خرید بلیت روزهای تازه نمایش، از چهارشنبه ۱۵ تا جمعه ۱۷ آذر، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه این نمایش، پنج شنبه ۹ و جمعه ۱۰ آذر، در تیوال آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرایی دراماتیک و هنرمندانه / نگاهی به نمایش "آکواریوم" به کارگردانی سیامک احصایی

حسن پارسائی: نمایش "آکواریوم" سیامک احصایی در همه حوزه‌های متن و داده‌ها و داشته‌های اجرایی، از طراحی صحنه و بازیگری گرفته تا کاربری نور، موسیقی و دکور، اجرایی تأویل‌آمیز به شمار می‌رود و برای تماشاگران فهیم تئاتر اثری دیدنی است.
اجرایی دراماتیک و هنرمندانه / نگاهی به نمایش "آکواریوم" به کارگردانی سیامک احصایی

سرویس تئاتر هنرآنلاین: چگونگی روایت غیرخطی، هنرمندانه و ساختارمند یک متن نمایشی، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های نمایشنامه است، زیرا سبب می‌شود تأثیرات حوادث و نحوه حضور پرسوناژها و نیز ارتباط تنگاتنگ آن‌ها با همدیگر، سطحی و گذرا جلوه نکند و بسیار تعلیق‌زا از کار درآید؛ در چنین شرایطی تماشاگران هرگز نمی‌توانند در ابتدا یا نیمه و حتی در یک چهارم پایانی نمایش، نوع و چگونگی پایان‌گیری داستان نمایش را حدس بزنند؛ به عبارتی، چنین متونی اغلب پازل‌گونه به نظر می‌رسند و "رفت و برگشت‌های موضوعی" ناگهانی، اما مرتبط که در مواردی عملا عنصر "زمان" را می‌شکند، ذهن تماشاگران را فقط و عمده‌تا در پایان اجرا، به "تجمیع ذهنی" و تحلیل نهایی "رخدادها و موقعیت‌ها وامی‌دارد. این ویژگی سبب می‌شود غایت‌مندی‌ها و اهداف اجتماعی، سیاسی و نیز داشته‌های عاطفی نمایش برای تماشاگر "تجربه شدنی" باشد. معمولا ارائه داده‌ها به این شیوه، بسیار گیرا و جذاب از کار در می‌آید و ذهن و عواطف تماشاگر را تا آخر نمایش با خود همراه می‌کند؛ اگر موضوع هم نو یا بسیار چالش‌زا باشد، در آن صورت کشمکش‌های عاطفی و ذهنی چنین تجربه‌ای اغلب مضاعف و پر دامنه خواهد بود.

نمایش "آکواریوم" به نویسندگی سیامک احصایی و مهرک قزوینی و کارگردانی خود سیامک احصایی که هم اکنون در سالن چهارسو مجموعه تئاتر شهر اجرا می‌شود، شاخصه‌های معینی دارد که در وهله نخست، شیوه روایت موضوع، محوریت قابل توجهی پیدا کرده است. موضوع متن نمایش بسیار ساده است، اما شیوه روایت تا حد قابل توجهی آن را دارای فراز و فرود و پیچیدگی نسبی کرده که عملا به تعلیق‌زایی هرچه بیشتر موضوع و موقعیت منجر شده است؛ متن به یک موقعیت، یک حادثه اصلی و یک حادثه فرعی می‌پردازد که به علت شیوه هنرمندانه روایت، هر کدام از موضوع‌های اصلی و فرعی به نوبت جای همدیگر را می‌گیرند و هم عرض و هم سوی با هم همانند دو جریان موازی پیش می‌روند و نهایتا با یکی شدن آن‌ها غایت‌مندی متن به شکل یک نتیجه‌گیری قابل قیاس و تأویل‌دار خود را آشکار می‌کند.

ابتکار نویسندگان متن (سیامک احصایی و مهرک قزوینی) آن است که همه چیز را به شکل "رفت و برگشت‌های موضوعی" پیش می‌برند و گرچه نتیجه نهایی این درام، عملا تلخ است، اما تأویلاتی بسیار معنادار شکل می‌گیرد؛ مرد و زنی که ابتدا از طریق پنجره‌های اتاق‌هایشان همدیگر را زیر نظر دارند و کم کم عاشق هم می‌شوند، در پایان وقتی به اجبار از هم جدا می‌شوند، جدایی‌شان فقط از نظر فیزیکی است وگرنه از لحاظ روحی و درونی، هردو در ذهن و عواطف‌شان باهم و در نهاد هم باقی می‌مانند.

موضوع نمایش عبارت از "تفتیش عقاید" مردم توسط لباس شخصی‌پوش‌های دولتی است. بخش قابل توجهی از نمایش به بازجویی‌های جابرانه اختصاص یافته است: مأمور مورد نظر مرد عاشق را دستگیر و شدیدا مورد بازجویی قرار می‌دهد تا او درباره زنی که نویسنده است و دوستش دارد، اطلاعاتی به ماموران بدهد. در پایان نمایش، زن نویسنده به خاطر بازرسی ماموران و تهدیدهای‌شان و نیز بردن همه دست‌نویس‌هایش، مجبور به ترک خانه و دیار و نهایتا از مردی هم که در همسایگی‌اش به سرمی‌برد و عاشق اوست، جدا می‌شود و موضوع نمایش با یک پایان‌بندی نسبی به آخر می‌رسد.

مرد عاشق با خاطره‌های زن تنها می‌ماند؛ زن هم تنهایی و با عشقی در دل از مکان زندگیش می‌رود و نمایش "آکواریوم" که عنوانش هم تمثیلی و نشانگر زندگی در یک محیط بسته و بدون آزادی است، با ژانر "درام تلخ سیاسی و اجتماعی" به پایان می‌رسد. در این اجرا که اساسا سبک و سیاقی واقع‌گرایانه دارد، رگه‌هایی از عشقی نسبتا رومانتیک هم چاشنی موضوع شده و اجرا را نمایشی‌تر و محتوادارتر کرده است. ضمنا گرچه دیالوگ‌ها اغلب کاربردی و کارکردی‌اند، اما در کل، جنبه‌های عینی موقعیت، حوادث و پرسوناژها برتری بیشتری پیدا کرده‌اند.

طراحی ... دیدن ادامه » صحنه که اسکلت معماری مکان و فضاهای هندسی موجود را نشان می‌دهد و رنگ سیاهی که ماتم‌زایی فضای خفقان آلود مکان‌ها را به نمایش می‌گذارد و همه طراحی صحنه را در برگرفته، بسیار هنرمندانه و هوشمندانه است. ضمنا میزهایی که در عرض قسمت جلویی صحنه قرار دارند و همه فضای صحنه را از فضای نشستن تماشاگران جدا کرده‌اند، دقیقا در راستای همان محدودیت‌های جبرآمیز حاکم و غیرانسانی است که دو پرسوناژ اصلی (زن و مرد عاشق) را از هم جدا کرده است.

معمولا شروع کردن نمایش با نور موضعی، اغلب غافلگیرکننده و ناگهانی است و اغلب ذهن و احساس تماشاگر را پس می‌زند؛ در نمایش "آکواریوم" هم اجرا با نور موضعی آغاز می‌شود، اما احصایی به گونه‌ای هنرمندانه قبل از شروع چنین صحنه‌ای، کمی موسیقی پخش می‌کند و در نتیجه، برای ارتباط تماشاگر با صحنه زمینه‌سازی عاطفی می‌کند؛ به همین دلیل استفاده از نور موضعی در آغاز نمایش، ذهن و احساس تماشاگر را پس نمی‌زند و کاربردی و کارکردی شده است.

میزانسن‌ها در راستای رفت و برگشت‌های موضوعی، متناسب با نوع دکور و طراحی صحنه، هنرمندانه شکل‌دهی شده‌اند. سیامک احصایی به عنوان کارگردان روی همه عناصر، داده‌ها و داشته‌های موضوعی و اجرایی صحنه عمیقا فکر کرده و نمایشی موجز، ساختارمند و پر محتوا ارائه داده است.

بازی هر سه بازیگر نمایش ستودنی است؛ کاظم سیاحی، غزل شاکری و روح‌الله حق‌گوی لسان بازی‌های حساب شده و هنرمندانه‌ای دارند: تغییرات چهره، لحن و حالت بدن آن‌ها واقعا اندازه‌گیری شده و مساوی با تعریف نقش‌های‌شان است. ضمنأ بازیگران تا حدی آهسته دیالوگ‌های‌شان را بیان می‌کنند. لازم است کمی ُتن صدای‌شان را بالا ببرند، چون تماشاگران باید از همه واقعیت‌های رفتاری و گفتاری آنان بر روی صحنه آگاه شوند. مضافا این‌که صدای موسیقی به هنگام دیالوگ‌گویی بازیگران حداقل باید "یک پرده" پائین‌تر باشد تا کمتر با دیالوگ‌ها تداخل پیدا کند و دیالوگ‌ها قابل درک‌تر شوند. کاربری نور بسیار هنرمندانه است و موقعیت‌های بازیگران و میزانسن‌ها را قابل تأکیدتر کرده است.

نمایش "آکواریوم" به کارگردانی سیامک احصایی در همه حوزه‌های متن و داده‌ها و داشته‌های اجرایی، از طراحی صحنه و بازیگری گرفته تا کاربری نور، موسیقی و دکور، اجرایی تأویل‌آمیز به شمار می‌رود و برای تماشاگران فهیم تئاتر اجرایی دیدنی است.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه این نمایش، سه شنبه ۷ و چهارشنبه ۸ آذر، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش زیبا بود .
اما خانم شاکری علیرغم داشتن صدای خوب و استعداد ، اصلا خواننده خوبی نیستند. چون اصول خواندن را رعایت نمیکنند. و بدتر از همه اینکه در موقع خواندن بجای تحریرهای صحیح ایرانی و یا غربی، از ابتدا به صداشون فقط ویبره میدهند که این اصلا با اصول آواز خوانی همخوانی نداره . من امیدوارم ایشون خواندن صحیح را ترجیح بدهند و جهت اینکار کمک بگیرند.
اگر قرار بود خوانندگی بشنوید باید می رفتین کنسرت در داستان یک خانم با سلیقه برای معشوقش آواز خوند نه یک خواننده حرفه ای برای تماشاچیاش...
۲۳ آبان ۱۳۹۶
به دل میشینه
۱۰ آذر ۱۳۹۶
خطاب به جناب مقدسی گرامی:

البته خانم کامکار جدا از یدک کشیدن نام خانوادگی‌شون، در گروه کامکارها اول (اواسط دهه‌ی هشتاد حتی) فقط هم‌خوان دوم بودن، چون صدای ایشون در کنار صدای خانم صبا کامکار نازنین و خانم مریم ابراهیم‌پور عزیز در حد موزیک متن هم نبود.
بعد جناب محمد رحمانیان گرامی ایشون رو در تئاتر کشف کردن که در نمایش سینماهای من تقلید ترانه‌‌های خانم پوران و خانم پری زنگنه رو کردن.
در سری اول نمایش نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه هم ترانه‌ی ملا ممد جان معروف رو تقلید کردن.
مسلما بازی در نقش دختری کُرد برای یک فرد کُردزبان کار چندان دشواری نیست و البته بعد از چندسال بالاخره در سری دوم نامه‌های عاشقانه... بازی و صدای پخته‌تری رو از ایشون دیدیم و همه‌ی این‌ها در حالی‌ست که ایشون خود را بازیگر و خواننده می‌دونن، در حالی که! و البته بی شک در تبحر خانم هانا کامکار در نوازندگی دف هیییچ شبهه‌ای نیست.

اما خانم غزل شاکری (با وجود هم‌خوان اول بودن در گروه دنگ‌شو) و اجراهای متعدد در خارج از کشور، هیچ‌وقت داعیه‌ی خوانندگی نداشتن، در این نمایش هم ترانه‌ای رو زمزمه می‌کنن که به نظر من بسیار صمیمی و خودمانی و دلنشینه. ضمنا گمان می‌کنم شما تک ترانه‌های ایشون و صداشون توی نمایش روزهای آخر اسفند رو نشنیدین.

فکر ... دیدن ادامه » می‌کنم اگر قراره در مقام مقایسه بربیاییم، از صداهایی بگیم که حرفی برای گفتن داشته باشن.
۱۱ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
`نمایش خوبی است.در باره تنهایی آدم هاوآرزو هایی که در سر دارند ونرسیدن ها ودوست داشتن دیگری وجهانی که تغییر نکرد ومایی که تغییر کردیم.روایتی بی زمان ومکان اما قابل فهم.کارهای سیامک احصایی رادنبال می کنم ودوست دارم. نمایشی که بعد از دیدن در باره اش بایستی فکر وگفتگو کرد. به دیدن می ارزد.
اجرای بدی نیست بازی ها هم متوسط است
اما ضعف در نمایشنامه است نه قصه ی جذابی دارد نه رابطه ی چالش برانگیزی دارد و نه محتوا و تفکرِ قابل تامل حتا در خلق لحظات شاعرانه هم به خاطر بازی های متوسطو متن ضعیف ناکام مانده است
ولی طراحی صحنه واقعن خوب و کاربردی و درست است البته طراحی های آقای احصایی همیشه خوب بوده. ..
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی جناب سیاحی خوب بود.
آیا بازی ایشون تو این نمایش از نمایش "صور اسرافیل" بهتر بود؟ البته اگر صور اسرافیل رو دیدید بفرمایید .
۱۰ آبان ۱۳۹۶
میشه لطفا کمی راجع به نمایش توضیح بدین؟رئال هست؟ بازیگرا مستقیم با هم صحبت میکنن یا هر کس جداگانه بازی میکنه؟ داستان خطی روایت میشه؟منظورم از لحاظ سیر زمانی اتفاقات هست...و نهایتا میشه همراه خودم تاتر اولی ببرم؟ بدرد مخاطب عام میخوره؟
۱۰ آبان ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستانی که کار رو دیدین
لطف کنید ما رو در جریان نظراتتون بذارین
سپیده و آرش فصیح این را خواندند
پوریا و shima asadi این را دوست دارند
وهمچنین برای نمایش بوی خواب
۱۰ آبان ۱۳۹۶
این نمایش یک کار عالی است، تئاتر یعنی همین، حتما ببینید
۱۱ آبان ۱۳۹۶
من دوست داشتم. سلیقه ها متفاوت هست و نمیشه زیاد روی نظرها حساب کرد. با توجه به کارنامه هنری خانوم شاکری و اونطور که خودشون گفتن , کارهایی انجام میدن که حرفی برای گفتن داشته باشه.
۲۸ آبان ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید