تیوال نمایش آواز قو
S2 : 01:26:45
خرید بلیت
۳۵,۰۰۰، ۴۰,۰۰۰ و ۴۵,۰۰۰ تومان
٪۲۰ تخفیف
٪۲۰ تخفیف
٪۳۰ تخفیف
با بهای ۳۰,۰۰۰ تومان
  ۱۰ شهریور تا ۱۳ مهر
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۳۵,۰۰۰، ۴۰,۰۰۰ و ۴۵,۰۰۰ تومان

: آنتون چخوف
: مرتضا کرامتی، محمود بهروزیان، سروژ استپانیان
: پریزاد سیف
: سعید پورصمیمی، پریزاد سیف

: نورالدین حیدری ماهر
: هادی بادپا
: شیدا زواری
: سعید محبی، کامبیز بنان
: بهار خالقی
: محمد کیان اسماعیلی
: افسانه قلی زاده
: فریبرز دارایی
: محمد صادق زرجویان
: مسعود رفیع زاده
: آیدا اورنگ

از ردیف ۱ تا ۷: ۴۵،۰۰۰ تومان
از ردیف ۸ تا ۱۲: ۴۰،۰۰۰ تومان
بخش بیرون از ظرفیت: ۳۵،۰۰۰ تومان
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش آواز قو / عکاس:‌سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» سعید پور صمیمی در ایرانشهر به روی صحنه رفت

» «آواز قو» پوستر خود را منتشر کرد

» اولین تیزر «آواز قو» منتشر شد

» سعید پورصمیمی بازیگر مطرح و با سابقه تئاتر ایران پس از ۱۷ سال با ایفای نقش در نمایش «آواز قو» به کارگردانی پریزاد سیف، به صحنه تئاتر بازمی‌گردد.

ویدیوهای وابسته

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
خرید بلیت روزهای تازه این نمایش، یکشنبه ۳۱ شهریور و دوشنبه ۱ مهر، به نویسندگی آنتون چخوف، کارگردانی پریزاد سیف و با بازی سعید پورصمیمی، پریزاد سیف آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک‌شنبه ۲۴‌شهریور ۱۳۹۸، شماره ۷۱۵۶
بهرام شاه ‎ محمدلو به بهانه بازگشت سعید پورصمیمی به صحنه تئاتر از توانایی این بازیگر گزیده کار و وضعیت این روزهای نمایش می گوید
همچون کودکی که به آغوش مادر بازگشته است
سعید پورصمیمی بازیگر مطرح و با سابقه تئاتر ایران پس از ۱۷ سال با ایفای نقش در نمایش «آواز قو» به کارگردانی پریزاد سیف، به صحنه تئاتر بازگشته است؛ حضوری که به گفته بهرام شاه محمدلو کلاس درس بازیگری است و باید از لحظه لحظه آن بهره برد. شاه محمدلو در گفت وگو با «ایران» از همکاری اش با سعید پورصمیمی، شاخصه های اخلاق حرفه ای و تاثیر حضور او در عرصه نمایش امروز گفته است. همکاری او و سعید پورصمیمی به سال ۱۳۵۳ باز می گردد که با حضور در واحد نمایش تلویزیون به مدیریت داوود رشیدی آغاز شد. آشنایی اولیه شان اما مربوط به سال ها پیش از این و فضای دانشکده و نمایش و جمع های دوستانه است. این آشنایی تداوم داشت تا زمانی که در سال ۵۶ بهرام شاه محمدلو نمایشنامه خوانی «آه، اسفندیار مغموم» نوشته یارعلی پورمقدم را با حضور سعید پورصمیمی روی صحنه برد و پس از آن «داستان ضحاک» به نویسندگی و کارگردانی سعید پورصمیمی ادامه این همکاری بود. بهرام شاه محمدلو طی دو سال اخیر در دو نمایشنامه خوانی «آواز قو» و «داستان ضحاک» به کارگردانی پریزاد سیف همراه با رضا بابک با سعید پورصمیمی همکاری داشته است. شاه محمدلو به بهانه بازگشت پورصمیمی به صحنه تئاتر از توانایی این بازیگر گزیده کار و وضعیت این روزهای نمایش ایران می گوید؛ وضعیتی که از دید او بازیگران پیشکسوت در آن جایگاه مطلوبی ندارند و باید بیشتر مورد توجه قرار بگیرند.
نمایش «داستان ضحاک» ۴۰ سال پس از اولین اجرایش در اسفندماه سال گذشته و خردادماه امسال در قالب نمایشنامه خوانی با حضور سعید پورصمیمی روی صحنه رفت. سعید پورصمیمی را که در سال ۵۸ کارگردانی این نمایش را برعهده داشت چقدر به لحاظ کار حرفه ای متفاوت از این روزها می بینید.
سعید پورصمیمی خیلی آسان و راحت وارد عرصه تئاتر نشد. شنیده بودم که همراه با پرویز پورحسینی در چاپخانه ای به عنوان کارگر کار می کرد تا زندگی را بچرخاند و کار تئاتر کند. سال ها تجربه و کار پشت شخصیت حرفه ای ایشان وجود دارد. از سال ۵۸ که همکاری تنگاتنگی داشتیم تا حوالی سال ۶۵ که دوستی مان قوام یافت و تا امروز هم ادامه دارد، او را شخصیتی جست وجوگر با اخلاق حرفه ای و جدیت بسیار نسبت به کار و حرفه اش دیدم. اهمیت و ارزشی که برای حرفه اش قائل است او را در مسیر درستی قرار داده. چنانکه اگر بخواهم سعید امروز را با سعید آن سال ها مقایسه کنم شاید تنها گذر زمان را بشود به عنوان نقطه متغیرات در نظر گرفت. همچنان روی اصولش، روی اخلاقش، روی حرفه اش و روی باورهایش در زمینه هنر و تئاتر با جدیت پافشاری دارد. او یکی از استثناهای تئاتر کشورمان است اما چون اهل شوآف نیست و پرهیز دارد از اینکه خود را این ور و آن ور مطرح کند، متاسفانه برخی ها از زوایای پنهان حرفه ای اش بی خبر هستند. سعید علاوه بر اینکه کارگردان حرفه ای و بازیگر خوبی است و هر نقشی را که کار کرده بسیار متفکرانه و با جدیت پیگیری کرده، یکی از نمایشنامه نویس های مطرح معاصر کشور هم هست. شاید تنها یکی دو اثرش چاپ شده باشد اما آثار فوق العاده نابی دارد که خاک می خورند.

آقای پورصمیمی را در سینما به عنوان استاد نقش های مکمل می شناسیم؛ رکورددار سیمرغ نقش مکمل از جشنواره فیلم فجر هم هستند. او در بین این نقش ها هر وقت فرصت و پیشنهاد مناسب داشته به سمت تئاتر بازگشته اما در سال های اخیر حضور ایشان در صحنه تئاتر کمرنگ شده و شاهد وقفه ای ۱۷ ساله بودیم. دلیل این دوری چه بوده؟
احتمالا علتش تمرکز بر پروژه های سینمایی و تلویزیونی بوده که زمانبر است. شاید هم در این مدت کار خیلی شاخصی در تئاتر به او پیشنهاد نشده باشد. در این سال ها بجز تعداد انگشت شمار، کارگردان شاخصی در عرصه تئاتر نداشته ایم.

خیلی از بزرگانی که امروز اسم و رسمی دارند و نامشان اعتبار صحنه و نمایش است همین مسیر را طی کرده اند و شاید همین ممارست و تمرین سخت باعث شده که قدردان این عرصه باشند برخلاف نسل امروز که این مسیر برایشان سهل الوصول تر شده است.
بله. در آن سال ها از نظر فضای آکادمیک دو دانشکده هنرهای زیبا و هنرهای دراماتیک را داشتیم اما الان در هر فضای آکادمیکی یک بخش تئاتری هم ایجاد شده و تورم شکل گرفته که تبعات آن مسائل حاشیه ای و روابطی است که اساسا در هنر تئاتر ضدارزش تلقی می شود. من نسبت به وضعیت امروز تئاتر خیلی خوش بین نیستم به این دلیل که به گیشه واگذار شده و گیشه هم جیب سالنش را پر نمی کند مگر با ماجراهایی که خوشایند گروه هایی است که در شان تئاتر به معنی یک هنر ارزشمند انسانی نیست. شاهد بودم که آقای بیضایی به عنوان یکی از استادان مسلم این حرفه در نمایش «افرا» چقدر زحمت کشید، به لحظه لحظه کار فکر کرد، بررسی کرد و با این پشتوانه و تجربه مثل یک کارگردان جوان و فعال پا به پای جوانترین نیروهای گروه تلاش کرد. کارهای ایشان تعبیر مثل معروف «کار نیکو کردن از پر کردن است» پشت هر کار نیکو و درخشانی، تلاش وافر، تحقیق و پژوهش خوابیده است.

آقای پورصمیمی در آیین تجلیل شان در هجدهمین جشن سالانه انجمن منتقدان تئاتر گلایه های ضمنی به وضعیت یکی دو دهه اخیر داشتند، نفس حضور ایشان و بزرگانی چون علی نصیریان که دو سال پیش بازیشان در نمایش «اعتراف» با استقبال زیادی هم همراه بود چقدر می تواند در به سامان رسیدن این برهم ریختگی و بلبشوی به وجود آمده موثر باشد.
مهم ترین ثمره اش وجود و زندگی خود سعید پورصمیمی است. با آن اعتقادات حرفه ای و اخلاقی که به زندگی و کارش دارد. سعید پورصمیمی تمام این سال ها به غیر از اینکه تجربیات، توانمندی ها و دانشش نسبت به جهان درام و نمایش را گسترش داده، همچنان خطوط پایه و اخلاق حرفه ای را حفظ کرده است. اطمینان دارم اگر نقشی را قبول می کند بشدت روی آن کار کرده و متمرکز است. بخصوص در اجرای چنین نقش سنگینی که تمام بار نمایش روی دوش اوست و او با این سن و توان دارد کار می کند. همین بزرگترین ارزش و مهم ترین تاثیرگذاری در فضای تئاتر امروز است. سعید پورصمیمی ۵۰ سال پیش هم همین باورها و اعتقادات را به حرفه تئاتر داشت. او حرفه ای تئاتر است و برخلاف برخی که از این شاخه به آن شاخه می پرند، سه سال یک جور کار می کنند، پنج سال جور دیگر نگاه می کنند و ۴ سال بعد هویتشان را عوض می کنند، در تمام این سال ها، ضمن گسترش دانش و توانمندی، اعتقادات حرفه ای اش را حفظ کرده است؛ اعتقادات حرفه ای که عمیق، قوی و پر از ارزش اخلاقی و انسانی است. وقتی راجع به سعید پورصمیمی صحبت می کنیم اغلب یاد پایداری اش می افتیم، یاد اعتقاد اخلاقی اش به حرفه می افتیم و یاد تمرکزش و تاکیدات مکرری که بر عوامل اجرایی یک نمایش داشت.

ممکن بود برخی ... دیدن ادامه » اوقات برای کسی کار کردن با سعید پورصمیمی سخت به نظر برسد ولی بدون استثنا نتایج مثبتی را به دست می آورد. همین نمایش «ضحاک» را بعد از تهران به استان گیلان بردیم و بعد هم به سمت دزفول سفر کردیم و قرار بود در چند شهر دیگر اجرا داشته باشیم که با درگذشت آقای طالقانی همزمان شد و به تهران بازگشتیم. با توجه به جا به جایی صحنه، ایشان آنقدر روی ریزه کاری های طراحی و ساخت و پرداخت دکور پافشاری داشتند و با طراح صحنه جوان گروه کار کردند که ایشان امروز یکی از بهترین های این عرصه شده اند.

پایبندی به اصول و قواعد در تئاتر ویژگی ای است که دیگر بزرگان این عرصه را متمایز می کند. از جمله آقای داوود رشیدی که در نمایش «ریچارد سوم» و «هنر» با آقای پورصمیمی همکاری داشتند. ایشان اگرچه برای گذران زندگی برخی آثار سینمایی و تلویزیونی را راحت تر قبول کردند اما در تئاتر از ایده آل هایشان کوتاه نیامدند و نگاه جدی و اصولی شان را حفظ کردند.
بله همینطور است. من واقعا متاسفم طی این سال های متمادی از این همه دانش و تجربیات آقای سعید پورصمیمی یا امثالهم در دانشگاه های مختلف کشور استفاده نشده و نمی شود. اینها منابع پر از تجربه و دانش هستند و راه های درست و حسابی برای انتقال به دانشجویان امروز اما آقای پورصمیمی باید بنشیند در خانه اش نمایشنامه بنویسد که فقط یکی دو تایش چاپ شود! این دست آدم ها تعدادشان خیلی زیاد نیست که اینقدر سهل انگارانه از وجودشان غافلیم. گروهی از پیشکسوتان صاحبنام این حرفه مثل آقایان رشیدی، انتظامی، مشایخی، کشاورز و نصیریان جزو نوادر بودند که سه نفرشان امروز در قید حیات نیستند. در نوبت بعدی امثال پورصمیمی ها و پورحسینی ها جزو نوادر و پیشکسوتان موجود حساب می شوند که باید به وجودشان افتخار کرد. باید نازشان را کشید تا از وجودشان بهره برد.

حضور این افراد می تواند الگوی موثر و کارآمدی برای نسل امروز باشد اما گویا همتی برای بازگشت این بزرگان وجود ندارد.
اگر دلسوز تئاتر هستیم باید با ایجاد پشتوانه و امکانات از این بزرگواران برای بازگشت به صحنه دعوت کنیم و خوشحال باشیم اگر دعوتمان را بپذیرند. همتی کنیم تا این بزرگان را با هر بهانه ای که شده دور هم جمع کنیم تا دیگران بخصوص نسل جوان از مرحله به مرحله تمریناتشان باخبر شوند، شیوه های تمرین و اخلاق حرفه ای شان را در تمرین ببینند. اینها می تواند مراحل انتقال دانش و تجربه به جوانان و دیگران باشد. از لحظه ای هم که کارشان روی صحنه می آید طبیعتا شاهد حضور خلاقانه این بزرگواران روی صحنه خواهند بود که چگونه لحظه های خلاقه خلق می کنند و روابطشان با همدیگر چگونه است و چطور با این همه پشتوانه حرفه ای هنوز وقتی پا به عرصه صحنه می گذارند مثل بچه ای می شوند که در آغوش مادرش قدم گذاشته است.

با این توصیفات واقعا باعث مباهات است که این روزها سعید پورصمیمی به صحنه تئاتر بازگشته است.
حتما همینطور است. دوستانی که به بازیگری فکر می کنند، به خودشان غره نشده اند و می خواهند همچنان آموزش ببینند، این فرصت را غنیمت بشمارند و بروند اجرای سعید پورصمیمی را روی صحنه تئاتر ببینند. اجرای او خودش یک دانشگاه است. ماحصل یک دانشگاه ۶۰ ساله روی صحنه و نمایش است. فکر نکنم چنین فرصتی باز تکرار شود
مهرداد کیا، امیر مسعود و میترا این را خواندند
همایون حاتمی و Habib Behnia این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان عزیز

به خواست گروهی از شما عزیزان که ساعت نمایش ما برایتان نامناسب بود، نمایش آواز قو در روز شنبه سی شهریور ماه ساعت ۱۹/۳۰ اجرا خواهدشد.
گروه امیدوارست در روز شنبه سی شهریور در خدمت آن دسته عزیزانی باشد که روزهای دیگر هفته در ساعت ۲۱ امکان تماشای نمایش مارا ندارند .
میترا این را خواند
سعید رستمی، فریبا و Maryam Kheirollahpour این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس ویژه این نمایش به کارگردانی پریزاد سیف و بازی سعید پورصمیمی و پریزاد سیف، روز شنبه ۳۰ شهریورماه با ۲۰٪ تخفیف همینک آغاز شد.
میترا این را خواند
زهرا بهرامی و فریبا این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت غلامرضا رمضانی بر یک نمایش؛
«آواز قو» تنها یک تئاتر نیست بلکه همه زندگی است
ایران تئاتر- غلامرضا رمضانی: چند روزی است اجرای نمایش «آواز قو» با بازی سعید پورصمیمی و کارگردانی پریزاد سیف آغازشده است. داستان آواز قو شرح مصیبت همیشگی عدم درک هنر و هنرمند در زمانه خود است. شرح پریشانی و فراموش‌شدن هنرپیشه‌ای است که گاه مبهوت خیره به چاله‌های عمیق سیاه مقابلش می‌ماند تا ردی از قدردانی مخاطب را ببیند.

مضمونی که آنتوان چخوف حدود صدسال پیش‌طرح موضوع کرده و اسفا اکنون نیز تازگی دارد و کهنه نشده. هنرپیشه‌ای در آخرین سال‌های عمرش با گلایه قصه عشق و شیدایی‌اش را به هنر نمایش بازی می‌کند. از مکبث، اتللو. لیرشاه و دایی وانیا و سایرین مدد می‌گیرد و شعری از پوشکین را ضمیمه می‌کند تا عظمت و اعجاز هنر نمایش را و تنهایی و بی‌پناهی‌اش را مرور کند.
... دیدن ادامه » صحنه نمایش سالن ایرانشهر در خانه هنرمندان پس از مدت‌ها افتخار رقص عشق و قلب تپنده بازیگری را دارد که با همه وجودش لحظه‌های آواز قو را ثبت می‌کند. سعید پورصمیمی عزیز در نقش حل‌شده یا نقش در سعیدپورصمیمی؟ هرچه هست تفکیک هنرمند از نقشی که بازی می‌کند ممکن نیست. صحنه آرایی و صداهای افکتیو با میزانس های ساده کارگردان در نمایش، جنسی از بی الایشی را نشان می‌دهد. شکل اجرا نهیب می‌زند که از هیاهوهای سردرگم و شو دادن‌ها خبری نیست. دیدن نمایش آوازقو در این سردرگمی گروه‌های خرد و کلان و گنگ‌های بی‌اندیشه غنیمتی است تا به اهمیت طرح مسئله کردن در صحنه نمایش و بازیگری صحیح پی ببریم. واسیلی واسیلوویچ درواقع شکل مجسم بازیگر صادق و صمیمی امروز ماست که در جان سعیدخان پورصمیمی عجین شده است. دایره چرخان زندگی واسیلی در گام‌های گاه سست و گاه مصمم روی صحنه اشک شوق و حسرت و بالندگی را مدام بازی می‌کند. چخوف چهل سال بیشتر عمر نکرد ولی در پانزده سال آخر عمرش بااینکه از بیماری ناسور سل رنج می‌برد عاشقانه طعم تلخ زندگی را در متون به طنز اجتماعی تأثیرگذار مبدل کرد و آوازقو یکی از آثار شاخص اوست در ستایش هنر و هنرمند.
آواز قو که اکنون با استقبال خوب تماشاگرش در ایرانشهر ستاره‌ای است که می‌درخشد، تنها یک تئاتر نیست بلکه همه زندگی است. بازی خوب سرکار خانم سیف که کارگردان این اثر هم هست حقیقتاً دیدنی است. گروه جمع‌وجور و یکسانی خانم سیف را به‌خوبی همراهی کرده‌اند و هرچه می‌بینیم و روان و لطیف و باحوصله پیش می‌رود حاصل همدلی ایجادشده توسط کارگردان است.
اما بااینکه به قول چخوف نوشته‌هایش اصلاً درام نیست و ته‌مایه‌های کمدی اجتماعی درونش موج میزند در طول تماشای آوازقو اشک مخاطب جاری می‌شود. از بازی خوب و حیرت‌آور استاد پورصمیمی و حال و حس هنرپیشه‌ای که نقشش را عالی ایفا می‌کند.


تاریخ انتشار: شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۸ | شناسه مطلب: 125482




https://theater.ir/?a=content.id&id=125482
سیدمهدی و مهرداد کیا این را خواندند
محمد لهاک ( آقای سوبژه ) و پوریا این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت دو روز تازه این نمایش به کارگردانی پریزاد سیف و بازی سعید پورصمیمی، پریزاد سیف (روزهای پنجشنبه ۲۸ و جمعه ۲۹ شهریورماه) امروز یکشنبه ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
حتمن حتمن توصیه میکنم برید ببینید بازی سحر انگیز استاد پور صمیمی رو تو این نمایش
من که یکساعت مسحور جادوگریشون روی صحنه بودم
چقددد لذت بخش بود برای من بازی استاد، لحظه ای نمیتونستم چشم ازشون بردارم.
خدا حفظشون کنه برامون
تشکر از شما.خدا شمارو هم حفظ کنه هنردوست عزیز
۶ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امشب نوبت دیدن آواز قو بود...
بازی زیبای سعید خان پورصمیمی که انگار نقش واقعیه خودش رو بازی میکرد..
خرید بلیت روزهای تازه این نمایش به کارگردانی پریزاد سیف و با بازی سعید پورصمیمی، پریزاد سیف از امروز (چهارشنبه) ساعت ۱۶ آغاز خواهد شد.

همیاری جان، روزای جدید کی باز میشه؟
۶ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بعضی لحظات هستن که تا ابد توی ذهن آدم حک میشن
و برای هرکس اون لحظات میتونن تعریف خاصی داشته باشن
برای من
توی همه این سال ها
و با دیدن خیلی از بازیگران مطرح روی صحنه تئاتر
سه تا لحظه شاخص بودن و تا همیشه با افتخار از بودن در اون فضاها و دیدن اون هنرمندی ها یاد خواهم کرد :
بازی عجیب و محشر سیامک صفری عزیز در تئاتر شکار روباه
بازی به یاد موندنی و دلنشین استاد علی نصیریان در نمایش هفت شب با مهمانی ناخوانده در نیویورک
و الان
زندگی کردن عالیجناب سعید پورصمیمی روی صحنه نمایش آواز قو

خدا حفظتون کنه آقای پورصمیمی
و چقدر حیف که اینقدر کم شما و نسل درخشان همراه شما رو در تئاتر و سینما میبینیم.
جناب سعادتی راد تشکر از اظهار نظر و لطف تان و آرزوی سلامتی و موفقیت برای تمامی هنرمندان مان داریم.امیدواریم همگی بتوانند بی دغدغه و با آرامش در عرصه های تخصصی خود بدرخشند.
۱۷ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام به گروه نمایش آواز قو.همگی خسته نباشین.من سعی می کنم بیشتر تئاترهای روی صحنه رو برم ببینم.البته اگه وقتم اجازه بده.ولی تا حالا عضو سایت تیوال نبودم.اما برای این که بتونم قدرشناسی خودمو از شما ابراز کنم و بتونم بهتون امتیاز بدم این کارو کردم.استاد عزیز آقای پورصمیمی خسته نباشین واقعا.خانم سیف شما هم خسته نباشین.من که هم بازی و هم کارگردانی تون رو خیلی دوست دارم.امیدوارم دوباره هم بتونم بیام این نمایش رو ببینم.امکان داره روز شنبه هم اجرا داشته باشید؟
سحرناز قاسم نژاد و علیرضا این را خواندند
سعیده شریفی و ea_ornament این را دوست دارند
ممنون از ابراز نظرتون خانم دادگر عزیز.در ضمن خوش آمدید به سایت تیوال.گروه نمایشی ما بسیار خوشحالست که باعث شدیم شما هم به جمع تیوالی های نازنین بپیوندید.
در ضمن گمان می کنم به دلیل آنکه تازه به جمع ما پیوستید خبرها و اطلاعات مربوط به نمایش را که همین جا ... دیدن ادامه » اعلام کردیم نخواندید.دوست عزیز ،تصمیم داریم در هفته های آتی روز شنبه هم احرا داشته باشیم که حتما به اطلاع تان خواهیم رساند.موفق باشید.
۱۶ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان عزیز تیوالی!گروه نمایش" آواز قو" هفته ی اول اجرای خود را دیشب به پایان رساند.یک هفته لطف و مهربانی شما عزیزان هر شب سالن نمایش ما را لبریز کرد.طوری که کار به صندلی های اضافه بر ظرفیت کشید.گروه از همه ی عزیزان تشکر می کند.ممنونیم از همگی شما که آمدید ،نمایش ما را تماشا کردید و پس از آنان صادقانه و دلسوزانه نظرات و پیشنهادات خود را در سایت محترم تیوال مطرح کردید.همگی تلاش می کنیم تا در خواست های شما تا جایی که در توان ماست در نظر بگیریم و عملی کنیم.در این جا لازم می بینم به چند سوآل شما عزیزان که مشترک بود جواب بدهم.
۱/بعضی از دوستان در مورد اجرای فوق العاده سوآل کرده بودند.دوستان عزیز امکان داشتن دو اجرا در یک روز برای ما وجود ندارد.ولی سعی داریم در هفته های آتی روزهای شنبه هم یک اجرا داشته باشیم.و در این روزها سعی خواهیم کرد نمایش را زودتر ... دیدن ادامه » شروع کنیم تا بتوانیم در خدمت دوستانی باشیم که ساعت نمایش ما برای شان مناسب نیست.البته چنین تعییری حتما زودتر اطلاع رسانی خواهد شد.
۲/بعضی از عزیزان پیشنهاد کرده بودند که رورانس شکیل تر و مفصل تری در انتهای اجرا برای استاد پورصمیمی در نظر بگیریم.مهربانان !اتفاقا این خواست جناب پورصمیمی است که پس از پایان یافتن نمایش ،به روی صحنه امدن ایشان مختصر و بی هیچ تشریفاتی انجام شود.زیرا که با توجه به روزهای سوگواری و دیروقت بودن پایان اجرای ما ،ایشان نگران بودند که معطل کردن تماشاچیان باعث نرسیدن عده ای به مترو و دیگر وسایل نقلیه و یا ماندن در پشت دسته های سوگواری گردد.
باز هم از همراهی شما سپاسگزاریم و امیدواریم تا پایان اجراها از این همراهی بهره مند گردیم
سلام
خیلی عالی میشه اگر زمان رو تغییر بدید من و دوستم هم بسیار مشتاقیم این تئاتر رو ببینیم اما متاسفانه زمانش با آخرین ساعت ورود به خوابگاه تداخل پیدا میکنه...
از اوایل مهر البته اگر لطف کنید.
۱۸ شهریور
دوست عزیز ،در خواست شما و دیگر عزیزانی که شرایط شما را داشتند در نظر گرفته شد.لذا شنبه سی شهریور نمایش آواز قو ساعت ۱۹/۳۰ اجرا می گردد.پیش فروش روز شنبه از دیروز در سایت محترم تیوال آغاز شده است
۳ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگر از من بپرسید آیا بازیگر دیگه‌ای می‌تونست این نقش رو بهتر بازی کنه؟ با اطمینان می‌گم که به نظرم هیچ‌کس شایسته‌تر از آقای پورصمیمی برای نقش واسیلی نبود؛
ابتدای نمایش شاید شک داشتم که درنگ‌ها و جنبش‌هایی که می‌بینم از روی مستی ِ بازیگره یا چیز دیگه‌ای.. اما پس از گذشت چند دقیقه که تسلط ایشون رو به نمایش‌نامه دیدم متوجه شدم که چقدر مستی و کهولت بازیگر خوب ترکیب شده تا چنین صحنه‌ای دیده بشه.
اگرچه واسیلی داستان از عمر صرف‌شده‌اش برای بازیگری پشیمون.. پشیمون که نه، اما کمی رنجیده از روزگار بود، فکر می‌کنم آقای پورصمیمی با این نقش، قدرتش رو در صحنه به نمایش گذاشت و امیدوارم که هیچ‌وقت واقعا ذره‌ای از این رنجش رو حس نکنن
سرکار خانم فائزه طاهری گرامی،تشکر از نظرتان.و ممنون از نگاه درست شما.مطمئن باشید که جناب پورصمیمی هیچ رنجشی از شغل شریف بازیگری ندارند .چرا که این شغل باعث شده عشق و لطف امثال شمایان را داشته باشند.این جمله ء آخر را از زبان خود استاد نوشتم
۱۶ شهریور
خیلی ممنون و خوشحالم از این جواب، بسیار لطف کردید
۶ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با عرض خسته نباشید خدمت عوامل محترم. جسارتا من به مجموعه این کار، امتیاز بالا نمی‌دهم. اما تاکید می‌کنم، اگر زمان به عقب برگردد هم دوباره برای تماشای بازی سعید پورصمیمی خواهم رفت. ولی به عنوان یک مخاطب و علاقه‌مند عام احساس می‌کنم این نمایش‌نامه بسیار قوی، جای کار بیش‌تری به لحاظ کارگردانی و بازنویسی داشت.
تشکر مجدد
ممنون از شما جناب برقعی.شما هر امتیازی که به ما بدهید برای ما ارزشمندست.و نشانه ی توجه و عنایت تان به ماست.
۱۶ شهریور
موافقم..
۲۰ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پنجشنبه موفق به دیدن این نمایش شدم و از بازی جناب پور صمیمی با تکیه کلام همیشگیه( آدم چه میدونه چی پیش میاد؟) خاطره انگیزشون خاطره بازی کردم , و دیگر هیچ .
نمیخوام نقدی بر این نمایش بنویسم چون کابران دیگه از جمله جناب موسوی کیانی زحمت نقد نویسی رو کشیدند و زیبا و کامل توضیحات لازم رو نوشتن اما میخوام به دو نکته اشاره کنم :
1. سالن ناظرزاده کرمانی در شب اجرا محیطی مناسب برای تئاتر دیدن بود. تهویه عالی / صندلیهای بینهایت راحت/شروع نمایش بدون تاخیر/ تماشاگرانی با حدود هشتاد درصد تمرکز و کم آزار (از بیست درصد باقی هم چشم پوشی میکنم چون حتما فکر میکنن صدای ویبره موبایلشون برای دیگران جذابه یا گوش کردن وویس هاشون با صدای ارام خیلی شخصیه و به کسی ربطی نداره!)/ صندلیهای تکی مناسب برای خارج از ظرفیت بدون بستن راه ورود و خروج/ کیفیت بالای سیستم صوتی بدون ایجاد ... دیدن ادامه » نویز یا صدای سوت و غیره و تنظیم صدای مناسب/و حضور یک عکاس بدون صدای شاتر در وسط ردیف یک بدون جلب توجه و ایجاد مزاحمت.
درود وسپاس و تشکر ویژه از دست اندرکاران این سالن دوست داشتنی

2. نمایشهایی مثل سیزیف (تا حدودی) یا زندگی در تئاتر و چندتا نمایش مونولوگ (در هر سال) و همین نمایش آواز قو نمایشهای داستانگو نیستن و بر پایه نمایشه تلاش و زحمات بازیگران و زایش و میرایش نقشها و فشار وتحمل و رنج و مدح و ثنای کوشش فداکارانه و طاقت فرسای ایشان نوشته و اجرا میشوند, با این بخش انتزاعی و مفهمومی کار که زندگی همه ما مثل صحنه نمایش است و در شش پرده از تولد تا مرگ ان را بازی میکنیم و این نقشها هر کدام برگی از زندگی انسانها است کاری ندارم(موافقم), سوال من راجع به سطح و صورت این نوع نمایشنامه ها و تئاترهاست که همه بازیگران حرفه ای گویا دغدغه دیده شدن تلاشهاشون رو از اون حفره سیاه جلوی سن دارن و به نوعی تماشاگر را مدیون و وامدار راهی میدونن که خودشون آگاهانه انتخاب کردن و با تحمل رنج و زحماتش (که بر هیچکس پوشیده نیست ) به جایگاهی درخور رسیده اند یا خیر.
اگر بپذیریم که بازیگری حرفه ای , یک شغل است و هر کدام ازما برای گذران زندگیمان باید شغلی انتخاب کنیم (ساده یا سخت پر استرس یا کم هیجان, پردرامد یا کم درامد و اکثرا بدور از سلیقه و باور و علایقمان) درمقابل بازیگران که من معتقدم اکثرا این شانس را دارند که در رشته ای متناسب با روحیات و شخصیت و توانایشان مشغول باشند, آیا به صرف داشتن مدیوم و تریبونی برای ابراز و نمایش دردهای شغلیشان مجاز به اینکار هستند؟ آیا هرگز نباید به سایر مزایایی که این شغل شریف برایشان به ارمغان میاورد اشاره ای شود!؟ (احترام وعزت اجتماعی , مشهور شدن و استفاده از مناسبات شکل گرفته به واسطه شناخته شدن, تغییر طبقه اجتماعی و پذیرفته شدن در مجامع خاص, رسیدن به ثروتی بی اندازه زیاد و نامتناسب با میزان تحصیلات و تلاشهایشان برای عده ای از ایشان , داشتن اعتبار برای راه اندازی شغلی دیگر مثل کلاسهای مختلف و ارایشگاه و سالن ورزشی و طراحی لباس و استفادهای مادی فراوان دیگر از نام و برندشان و نداشتن الزام حضور در ساعت مشخص کاری و آزادی بیشتر نسبت به شغلهای دیگر در اکثر اوقات سال وووو) آیا بازیگری و پرداختن به آن فارغ از همه جنبه های مادیش, شغلی در جهت ارضای نیازهای روحی بازیگر نیست و آیا دیده شدن و تشویقهای هر روزه امتیازی نیست که کمتر شغلی در جهان انرا داشته باشد؟و ایشان تا آخر عمر تقریبا بدون بازنشستگی با گرفتن لقب جذاب استاد و احترامات فائقه به چیزی دست پیدا میکنند که شاید با پول هم برای دیگران قابل دسترس نیست؟
بدون جبهه گرفتن در باب بازیگران و داشتن علاقعه قلبی به اکثر ایشان سوالات بالا رو مطرح کردم و میخوام نظر دوستان رو بدونم که آیا دردها و دغدغه های مورد وصف این نوع نمایشها برایشان جذاب است یا دیگر تبدیل به کلیشه شده است؟
بعد از مطرح کردن این همه سوال من یک سوال از شما میپرسم.

این نمایش رو ببینم یا نه ؟
یعنی فقط قرار از بازی استاد لذت ببرم یا متن هم چیزی برای ارائه دادن داره ؟
۱۶ شهریور
کاملا با قسمت دوم حرفهاتون موافقم.در مورد قسمت اول نظر ندارم چون ندیدم کار رو.
اما در مورد قسمت دوم اینکه بازیگران چنین چیزی رو میپذیرن که دیده بشن و زندگی عادی نداشته باشن قطعا انتخاب خودشون هست و منافع زیادی داره که انتخاب کردن.اونم نه شهر دیگه درس ... دیدن ادامه » خوندن و نه جای دیگه کار کردن و امتیاز جمع کردن و...هم نداشتن.خیلی راحتتر از رشته های ما وارد بازار کار میشن.مظلوم ترین شغل که حق داره همیشه گلایه کنه یکی معلمها هستن یکی کارگرها بخصوص معلمها که آینده ی ایران دستشون هست اما با کمترین حقوق.من به شخصه خجالت میکشم حقوقم از بازنشستگی مادر دبیرم بیشتره
باز بازیگرا خوبه.چند وقت دیگه بلاگرها که با چند تا لایک دیده شدن میان از مشکلات و سختی های راهشون حرف میزنن:)
به قول دوستمون و ما هیچ ما نگاه!!!!!
۶ روز پیش، شنبه
محمد کارآمد خان
جذاب تر هست ولی همیشه به پول الزاماً ختم نمیشه...
و گرنه معجونی باید میلیاردر می شد...
بعد هم جذابیت و سختی کار هم دارد...
ولی همه کارهای هنری جذابند..
برای خودم من کارگردانی از بازیگری جذاب تر است...
و برای یکی از دوستانم موسیقی جذاب ترین چیز دنیاست...
مثب دوبله می مونه.. اگر خیلی هم ماهر باشی تو صدا باز هم دوبلور خوبی
نمی شود...
اگر ... دیدن ادامه » استعداد نداشته باشی تیپ داشته باشی می شوی مثل گلزار..
۶ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آواز قو عالی بود به زیبایی قو و به قدرت عقاب . به جرات می تونم بگم بهترین تئاتری بود که امسال دیدم ( امسال نزدیک به شانزده تئاتر دیده ام) مجموعه ای زیبا از نور و دیالوگ و حرکت و جذابیت که استاد پورصمیمی بر فرازش ایستاده و انصافا خانم سیف هم با قدرت همراهی اش می کند. واقعا دیدن این تئاتر انرژی خوبی به آدم می دهد به طوری که پس از یک روز کاری فشرده وقتی برای دیدن تئاتر رفتم و ساعت یازده شب رسیدم خانه اصلا احساس خستگی نمی کردم. واقعا به همه عوامل مخصوصا استاد پور صمیمی و خانم سیف عزیز خسته نباشید می گویم.
تبصره: چقدر خوشحالم در اجرایی که من دیدم خانم گوهر خیر اندیش و آقای حسن پور شیرازی هم تشریف آورده بودند و به دیدنشان مفتخر شدم. با امید عمری طولانی و سرشار از امید برای همه هنرمندان عزیز.
سپاس از اظهار نظرتان.گروه نمایش هم از شما برای حضورتان تشکر می کند وامیدواریم هیچ وقت خسته نباشید.
۱۶ شهریور
ضمن احترام به آموزشها و تلاشهایی که برای بهتر فهمیدن تاتر صرف کردید باید بگم تاتر خوب تاتری است که تاثیر گذار باشد و تا مدتها از یادتان نرود . تاتر ابزارهای بسیار قوی برای تاثیر گذاری در اختیار دارد و چنانچه نتواند در یاد شما بماند پس کار از جایی می لنگد ... دیدن ادامه » .
۶ روز پیش، شنبه
تقریباً با شما موافقم..
۶ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود به دوستان

آواز قو در وهله اول یادآور نمایشنامه مفیستو برای همیشه بود، برای من.
ولی خب در این جا دلقکی سرخورده از همه جا و همه چی که با دیالوگ هایی از نمایشنامه های شکسپیر در صدد بازیافتن و یا شاید یادآوری گذشته است.

خوب است که گهگاه یادمان بیاید که تئاتر چیست؟
مونولوگ چیست؟اجرای صحنه و نکاه داشتن تماشاچی تا پایان نمایش چه فن و حرفه ای است که قطعا خارج از دست همگان است و هنری است که به نوعی می توان آن را وجه تمایز بازیگر تئاتر با بقیه هنرهای تصویری قرار داد.
درس یزرگی ک سعیدپور صمیمی به یکایک افرادی که داعیه ی بازیگری دارند ،داد و یا علاقه مندان به این حرفه با مدیومی که -البته در جاهایی از نمایش رو به افول می رفت- ،می توانستند حس کنند.
به هرحال اجرایی است که علاقه مندان به تئاتر را راضی ،به خارج از سالن بدرقه می کند.
علاوه بر بازیگری استفاده ... دیدن ادامه » از موزیک امیلی در شروع کار،هرچند برای طیف خاصی نوستالژی به حساب بیاید ولی ارتباط شنیداری خوبی برای این کار با توجه به حال و هوای نمایشنامه و همچنین موزیک روسی که در ادامه شنفدیم نداشت.
صحنه، یک صحنه مینیمال است که از دکور و آکساسوار تا اندازه ای به خوبی استفاده شده بود، هرچند که مورد اضافه هم در دکور بود که قاعدتا با توجه به فضای نمایش میشد از وسایل دبگر با کاربرد های بیشتر استفاده کرد.
نورپردازی خوب
و البته کارگردانی متوسط
و بازی متوسط خانم سیف!(البته فراموش نمیکنیم که معیار در این برهه زمانی بر اساس بازی استاد پورصمیمی سنجیده شده است)
نمایش آواز قو
یا بهتره بگم کلاس درس استااااد پورصمیمی
و البته که به نظرم این نمایش یه جورایی حرف دل خیلی از پیشکسوتان این حرفه رو میزنه
باید بگم واقعا از تماشای این بزرگ مرد روی صحنه تئاتر با این همه تسلط و درایت و قدرت لذت بردم
با احترام به سرکار خانم سیف
متاسفانه اصلا بازیشون رو دوست نداشتم و به دلم نشست
و راستش دائما در این فکر بودم که اگه هزارتا گزینه دیگه ای که توی ذهن من هست بودن این نمایش چی میشد
و در آخر بازم راجع به تماشاچی بی فرهنگ باید بگم
غیر از یه ویبره از خانوم جلویی و یه زنگ از ته سالن چیزه دیگه ای نشنیدم و خداروشکر چیزی اذیتم نکرد( خداییش نمیدونم اون موقع که اعلام میکنن گوشیارو سایلنت کنین دقیقا با کیا هستن؟؟؟ کم کم دارم به این نتیجه میرسم که اینو به صندلیای سالن میگن)
اگه چشم نزنم این سالن تنها سالنیه که من تووش کمترین مشکل ... دیدن ادامه » و با تماشاچیاش داشتم حالا دقیقا به چی ربط داره نمیدونم شاید توو این سالن یکم خوش شانسم ازین نظر
به هر حال خوشحالم ازین بابتم شب خوبی و داشتم


ممنون از نظر شما دوست گرامی.گروه نمایش هم امیدوارست تماشاچیان عزیز در همه ی سالن ها سکوت را رعایت کنند و برای ساعتی هم که شده تلفن همراه خود را حاموش کنند.
۱۶ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تابستان پارسال نمایشنامه خوانی آواز قو در پردیس تئاتر شهرزاد با بازی جناب پورصمیمی و کارگردانی خانم سیف را تماشا کردم.کاری که به دلیل بازی های مسلط و محکم هر دو بازیگربیشتر شبیه یک اجرای صحنه ای کامل بود تا نمایشنامه خوانی.بعد از آن در اسفند پارسال شاهد نمایشنامه خوانی داستان ضحاک نوشته ی استاد پورصمیمی و کارگردانی خانم پریزاد سیف و بازی درخشان گروه بازیگران(سعید پورصمیمی،بهرام شاه محمدلو،رضا بابک،کامبیز بنان،مسعود سخایی و خود کارگردان) در تالار رودکی بودم که گویا این نمایش چهل سال پیش هم توسط خود استاد با بازی استاد بابک و استاد شاه محمدلو اجرا شده بود.از بعد از این دو نمایشنامه خوانی اخبار فعالیت های خانم سیف را دنبال کردم و تابستان امسال شاهد بازی درخشان ایشان در نمایش نمی دونم فردا چی میشه نوشته ی تنسی ویلیامز و کارگردانی آقای بنان بودم ... دیدن ادامه » که خود خانم سیف دراماتورژ این کار هم بودند.و حالا هم این نمایش زیبا.نمایشی که در عین سادگی و بی آلایشی تآثیر عمیقی روی تماشاچی گذاشت.
طراحی صحنه ساده و ظریف بود طوری که در هیچ لحظه دست و پاگیر بازیگران نبود.از هر وسیله ای بارها به شکل های مختلف استفاده شد.گریم بازیگران اصلا اذیت نمی کرد.همین طور موسیقی.انگار کارگردان اصل را بر بازی درخشان استاد پورصمیمی و متن زیبای چخوف گذاشته بود.البته بر روی متن بیشتر از نمایشنامه خوانی کار شده بود و شخصیت ها بیشتر بسط داده شده بود.کارگردان با زیرکی از دیگر متن های چخوف در این نمایش استفاده کرده بود.مثلا جایی ناتاشا و واسیلی قطعه ای از دایی وانیا یا سه خواهر را اجرا می کردند و جایی واسیلی چخوف را در مقابل شکسپیر قرار می داد.خلاصه این نمایش ارزش بیش از یک بار دیدن را دارد.
استاد سعید پورصمیمی افسانه ای مثل همیشه درخشان بازی کردید.خانم سیف عزیز هر بار که نمایشی از شما می بینم چه در آن بازی می کنید چه کارگردانی شگفت زده می شوم.ممنون به خاطر این کار زیبا.شب ما را ساختید
سپاسگزارم هنردوست عزیز.ممنون از پیگیری و نقد و نظر خوب شما.دوباره دیدن شما باعث خوشحالی گروه نمایش آواز قو خواهد بود.
فقط باید یک مورد رو تصحیح کنم نمایشنامه خوانی آواز قو در اردیبهشت ۱۳۹۷ در سالن شهرزاد اجرا شد.لطف شما همیشگی
۱۵ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شما یک بازیگر راست راستی هستین!
توی این دوره برهوت شما واقعا یک بازیگر راست راستی هستین آقای پورصمیمی!
بنظرم تمام دانشجویان بازیگری باید روی دو زانو بنشینن و این بازی رو نگاه کنند تا بیاموزند که چطور همزمان چند نقش رو میشه تلفیق کرد، چطور همزمان میشه نگاه، میمیک صورت، حرکت بدن، تن صدا و ریتم و حس رو مدیریت کرد.
چطور میشه طوری روی صحنه تاثیرگذار بود که حتی سکوت و خاموشی هم باعث نشه که تماشاگر ازت چشم برداره!
کاش روی انسجام متن و کارگردانی وقت بیشتری گذاشته میشد و ای کاش برای این اعجوبه بازیگری، رورانس باشکوهتری پیش بینی بشه.
عمرتون دراز و تنتون سالم و نفس تون گرم عالیجناب سعید پورصمیمی
# من یک تماشاگرم
سپاس از نظر شما.و قدم دانشجویان عزیز هم به روی چشم
۱۵ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید