تیوال نمایش بی‌بی بیدل
S2 : 05:36:49
امکان خرید پایان یافته
  ۰۸ دی تا ۰۲ اسفند ۱۳۹۲
  ۱۹:۳۰
  ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه
 بها: ۱۰,۰۰۰ تومان

: نادر برهانی مرند
: آزاده انصاری
: آناهیتا اقبال نژاد، محمودرضا رحیمی، فرشته سرابندی، محسن قصابیان، سهیل ساعی و فرانک جلیلی

کاری از گروه تیاتر معاصر

: رضا مهدی زاده
: آزاده صادقی
: فرهنگ سرخوش
: رضا حیدری
: علی اصغر گودینی
: عماد سالکی
: تورج ثمینی پور
: محمد قدس
: تورج ثمینی پور، امین رهبر
: آرزو لولویی
: الهه عبدی
: امین اشرفی
: الهه حاجی زاده
: امیر قالیچی
: غزاله مرادیان، امین رهبر
: بهاره اسدی
: رضا بازگیر، سعید معروف پور، پوریا اخوان، علی ادهمی
: علی افتخاری
: بابک شاه علیزادگان ، رضا خضرایی،شاهین رحمانعلی، میثم صفری، ابراهیم محمدی پور، کیوان ضیاپور، مصطفی جلم بادانی،
: فرشاد محمدی
: مهرداد مصلحی
: بهزاد خلخالی، نورالله میلاد، علی مشایخی زاده
: فریدون نصیری
: رضا غنایمی، سیامک سمایی

گزارش تصویری تیوال از نمایش بی بی بیدل / عکاس: مهسا صفاری پور‎

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال مراسم نمایش بی بی بیدل / عکاس: سیدضیاالدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
بالاخره موفق شدم این نمایش رو در آخرین شب اجراش ببینم و خیلی دوسش داشتم... به نظرم تو جابجایی بین زمان ها خیلی عالی کار کرده بودن و این یکی از عوامل موفقیت این کار بود.... خسته نباشید به همه عوامل این نمایش:)
خوش به حالتون. من که میسش کردم. بیشتر از همه دوست داشتم بازی خانم سرابندی رو ببینم.
۰۳ اسفند ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آیا تمدید نخواهد شد؟؟؟
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی محمودرضا رحیمی عالی بود خسته نباشید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
khaste nabashid dostan ... dast marezad ..:)
آزاده انصاری و علی اصغر شیرازیان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت تماشاگران
علی غنچی
/« بی بی بیدل » پاسخی به مناقشه هنرمندان و مسئولان/ یا / اراده معطوف به نیکی جایگزین تباهی بسط یافته معاصر/ علیرضا غنچی در چند سال اخیر آنچه بیش از هر موضوعی ذهن هنرمندان و مسئولان فرهنگی و هنری را اشغال کرده این است که رسالت هنر برای بیان ناهنجاری ها و تباهی ها تا چه حدی است؟ در واقع این پرسش که، آیا هنرمندان چون چشمان تیزبینی دارند و بهتر و بیشتر از دیگران کژی ها و ناهنجاری های جوامع بشری را می بینند، می توانند در آثارشان زشتی ها را نمایان کنند؟، محل منافشه جدی متولیان امور و خالقان آثار هنری بوده و هزینه های سنگینی نیز به دنبال داشته است، چه برای بخشی از هنرمندان که پاسخ شان به این پرسش «آری» بوده و چه برای متولیان، که قاطعانه به این پرسش جواب منفی داده اند و متهم به « سانسور» آثار هنری شده اند. این موضوع البته در شرایطی ... دیدن ادامه » به یک دغدغه و مناقشه تبدیل شده که ریشه آن به چند دهه قبل و گسترش زندگی ماشینی و هجوم مدرنیته به زندگی امروز، حتی به بیش از یک قرن بر می گردد؛ چون یکی از مهمترین عارضه هایی که نشات گرفته از غرق شدن انسان در زندگی ماشین زده و تکنولوژیک معاصر است دور شدن از اخلاق و ریشه های درونی متمایزکننده انسان با سایر پدیده هاست. در واقع اگر چه انسان معاصر با بهره گیری از ممیزه ای همچون اندیشه به اختراع انواع ماشین و به تدریج درک و دریافت تکنولوژی نائل شد، اما این توفیق به قیمت کم رنگ شدن عواطف و شاخصه های مهمی چون عاشق بودن، دوستی، مهر برای اسان حاصل شده و می شود. در شرایط معاصرکم رنگ شدن ارزش های درونی و اخلاقی، به دنبال خود عوارضی همچون بی توجهی به دیگران، خیانت، ثروت اندوزی و تجمل پرستی و راحت طلبی و .... را که همواره در انسان وجود داشته، به وضوح و بدون هر گونه احساس وقاحت، کاملا از قوه به فعل درآورده است. در چنین شرایطی بی شک کارکرد هنر و هنرمندان باید بیش از دیگر ارکان جامعه باشدتا همچون کاشف پنی سیلین، مانع گسترش انواع باکتری و ویروس و میکرب مضر برای روح بشر شوند، ضمن این که برای کسانی که هنوز دچاراین نوع عوارض نشده اند، همچون واکسن های پیش گیرنده باشند. این موضوع در جامعه ما که اخلاق مداری و توجه به فرهنگ والای الهی و انسانی از اصول بلامنازع مورد توجه آحاد جامعه است از حساسیت های بیشتری برخوردار بوده و هست؛ چرا که از سویی ما خود را جامعه ای عاری از انواع آلودگی های ناشی از زندگی معاصر می دانیم، اما از سوی دیگردرمقابل تندباد ناشی ازهجوم انواع مظاهر زندگی مدرن قرار داریم و پارادوکس موضوع این است که باید از امکانات برآمده از این شرایط استفاده کنیم. بنابراین کارکرد هنر با حساسیت های خاصتری مواجه می شود و کارکرد هنرمند هر چه خطیرتر. نمایش بی بی بیدل نیز این چنین شرایطی را مورد نظر قرار داده و همچون بسیاری از آثار نمایشی این سال ها ( به خصوص در سینما و تئاتر)، اولا شرایط انسان معاصر را به دقت واکاوی کرده، ثانیا، سقوط تدریجی و ذره ذره شخصیت ها و دور شدن از ارزش ها، خصلت ها، و رفتارهای نیک را نشان داده است، اما آن چه این اثر نمایشی را از دیگر اثار مشابه متمایز می کند دیدن نیمه پر وجود انسان ها ست. از همان ابتدای نمایش نیز می توان به این نکته رسید؛ چون اگر چه اثر با اعتراف گیتی به خیانت آغاز می شود، و در لحظات نخست تماشاگر متوجه می شود گیتی به فریبا، صمیمی ترین دوست خود خیانت کرده و با همسر فریبا سروسرّی پیدا کرده است، اما بابت این کرده اش شرمسار است، به حدی که پس از اعتراف به گناه، قصد دارد به جایی دیگر هجرت کند و از این پس تماشاگر در جریان افاقاتی قرار می گیرد که چنین سرانجامی را برای خیاتکار رقم زده است؛ داستانی که شباهت های با آثار معترض به تباهی دارد، اما با این تفاوت بزرگ که نمایشنامه نویس و کارگردان نمایش «بی بی بیدل» به زایش این پلیدی یاری نمی رسانند، تا از بطن آن بدی دیگری زاده نشود؛ بلکه با نشان دادن بچه هایی معصوم، فهیم و اهل پرسش و کنجکاوی ( خورشید و خشایار نوجوان)، آن چه شایسته است به روی صحنه می آورند و از این معصومیت برای پی بردن به دلایل سقوط اخلاقی اشخاص نمایش یاری می گیرند؛ به طوری که موفق می شوند جمع بی آلایشی که در ابتدای نمایش به نزدیکی زیارتگاه بی بی بیدل رفته بودند، به درون آن رهسپار و به دور هم جمع کرده و همه ی کژی ها و انواع و اقسام ناهنجاری ها و ناملایمات را به خوابی زودگذر تعبیر کنند. در واقع برهانی مرند و انصاری، نویسنده و کارگردان «بی بی بیدل» برخلاف بسیاری از نمایش های این سال ها که انسان معاصر را بازنده زندگی مدرن امروز تلقی کرده و بر وجود و گسترش سیاهی ها اصرار دارند، انسان هایی را نشان می دهند که با توجه به شرایط پیرامونی، در معرض خطر هستند، اما وقتی با اتکاء به معصومیت، پاکی، فراست و تعمق در داشته ها به وارسی آنچه هستند می پردازند، خود را نه در حضیض، بلکه در بالای کوه و در کنار جایی که به ایشان آرامش می دهد ( زیارتگاه بی بی بیدل) می یابند و برای زندگی بهتر متمرکز می شوند. در این روند نیز همه عناصر صحنه به یاری می آیند، از انتخاب مناسب بازیگران و بازی های بسیار مسلط، به دور از هر گونه اغراق و کاملا باورپذیر نقش آفرینان گرفته، تا طراحی بسیار ساده، اما کاربردی صحنه و نیز صداهایی که هر از گاهی به بهترین وجه، همچون شخصیت هایی مرئی در صحنه شنیده می شوند و نیز تصاویری که روی پرده های اطراف صحنه نمایش داده می شود و همگی اجزایی می شوند برای نمایش برشی از زندگی که حتی اگر به دلایلی به لغزش متمایل شود، اما در آن اراده معطوف به نیکی به حدی قوی است که مانع سقوط می شود و راه را نیز به رهرواش نشان می دهد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت تماشاگران
آقای کریم جوانشیر
کوتاه نوشتی برای نمایش "بی بی بیدل"

گروه تاتر معاصر و نام " نادر برهانی مرند" ....همواره یاد آور نمایش هایی بوده / که تجربه به تماشا نشستن آنها .....رضایت مندی وبهره مندی را / به همراه داشته است.....ترکیب دلنشینی که باعث میشود / به دانش وسلیقه های تاتری اش احترام گذاشته و اورا / نه تنها به عنوان یک دوست قدیمی / بلکه هنرمندی شایسته و قابل بدانم .................
کسی که / صادقانه کوشیده است تا / با بودن در سطحی از مقبول ترین ها / حضوری تاثیر گذار و ماندنی / در تاتر داشته باشد.......
به نظر من / نمایشنامه بی بی بیدل .......خواب واره ای مینمود / که واقعیت های بسیاری را گوشزد و نمودار میکرد / متنی که با بهره گیری از دو فضای / سورئالیسم و رئالیسم / تلفیقی هنرمندانه و رمز آلود را پی ریزی کرده و با کنایه های ظریف و نیش دار و هوشمندانه اش ........رویای زخم خورده و درد ناک واقعیت های ما را / روابط انسانی ما را / مناسبات اجتماعی ما را ....واندیشه و اخلاق و منش و شخصیت ما را / و نهایتن / دلهره و تردید و به قضاوت نشستن ما را .............. واکاوی میکرد....
نمایشنامه / که تا اندازه ای برای من حس نوستالژیک داشت .... انگاره ای مینمود / که داستان آشنایی را روایت میکرد .......
داستانی که از حقیقت پنهان ما میگفت ...واقعیت هایی که / پیدا و پنهان / ما را احاطه کرده اند........
تعبیرخواب های دیده و ندیده همه کابوس هایی بود / که ما را به سرزمین
سو تفاهم ها و دغدغه های بی سرانجامی میکشاند ......
تعلیق های حساب شده و سیال بودن فضا و مکان / حتی دیالوگ ها....مرا یاد نوشته های " مارکز" می انداخت .....
شخصیت پردازی های مناسب و پرهیز از زیاده گویی های ملال آور از امتیازات برجسته نمایشنامه بود / متنی که بیشتر از آنچه نشان داد ........عمیق و تامل برانگیز بود...
کارگردانی " آزاده انصاری " نیز متناسب و هم راستای متن / هنرمندانه و آگاهانه بود ....استفاده مطلوب از بازیگران وعوامل حرفه ای تاتر / ازمشخصه های موفقیت او در اجراست......
حضور / محمودرضا رحیمی / فرشته سرابندی / محسن قصابیان /
آناهیتا ... دیدن ادامه » اقبال نژاد.......که وجود هر کدام / برای هر نمایشی / غنیمتی گران بها و موهبتی تاثیر گذار است ..... و استفاده از دو بازیگر جوان تر : فرانک جلیلی و سهیل ساعی......مجموعه ای بودند که در ایفای نقش خود / بسیار کوشیده بودند و الحق که / بازی های قابل قبولی ارائه دادند....
طراحی خوب و کاربردی صحنه / با اندیشه خلاق " رضا مهدی زاده " ساخته و پرداخته شده بود ........صحنه ای که اصلن دنبال خود نمایی نبود ....و همینکه به چشم نمی آمد ....نشان دهنده درستی و سلامت تلاشی بود که به اجرای اثر کمک فراوان میکرد....همانند نورپردازی های حساب شده و تاکید های خوبی که در لحن و اجرای نور نهفته بود ...کاری که " رضا حیدری " در انجام آن همه توان و بضاعت هنری اش را بکاربرده بود.....
میزانسن های قابل قبول / رعایت ریتم خوب اجرا / و در یک کلام / یک دستی و هماهنگی های اجرا ....تلاشی گروهی بود که آزاده انصاری آنرا رهبری میکرد ...../ تلاشی صمیمانه که نشان میداد / کارگردان و گروه اجرایی اش / از همه امکانات صحنه و همه توانایی های خود/ استفاده مطلوب و درستی کرده اند......
نمایش بی بی بیدل / بی شک در ردیف نمایش هایی قرار دارد که بسیار پسندیده ام .... نمایش هایی که متاسفانه زیاد هم نیستند.....
برای برو بچه های عزیز و پر تلاش گروه تاتر معاصر / و همه عزیزانی که در این نمایش همکاری داشته اند ...موفقیت روز افزون آرزومندم و به همه شان خسته نباشید میگویم.....
.................................................
تالار قشقایی/ مجموعه تاتر شهر
نوزدهم / بهمن / نود ودو
کریم جوانشیر
کا ج این را پاسخ داده‌است
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت تماشاگران
دکتر امیرحسن ندایی
گاهی آدم چیزهایی را در رویاهایش میبیند و گاهی در واقعیت. اما کدام واقعی ست! .کودکی که نیامده، پیامش را میگوید یا آن که آمده چیزی را در دلمان می لرزاند. مرز واقعیت و خیال کجاست. به قول استریندبرگ: در رویاهامان آدم ها دو تا می شوند، چند تا می شوند، بسیار می شوند، اما از چشم آن که همه ی این ها را می بیند - رویابین - هیچ رازی در کار نیست...
دیشب میهمان بی بی بیدل بودم. در رویاهاشان و در محبت شان غرق شدم
بیتا این را پاسخ داده‌است
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت تماشاگران
کرامت رودساز
بی بی بیدل مدینه فاضله اهل دل ....... گاهی باید خوابهایمان را باور کنیم .
امشب به تماشای نمایش بی بی بیدل نشستیم . جای شما خالی . البته در کنار عزیزان هنرمند . جادوی قلم نویسنده گاه مارا در دنیای رئالیستی خود غرق میکرد و گا ما را بر میکشید به فرای واقعیت . واین جادوگر مارا تا واپسین لحظه نمایش در تعلیق های پیاپی نگه داشت . و با تصورات ما بازیها کرد .
باید بگویم : جناب نادر خان برهانی مرند دستمریزاد عالی نگاشتی و دلنشین....گرجه متن از پیچیدگی خاصی برخوردار است . اما اجرائ بی تکلف و روان و کارگردانی ساده وشیوای خانم انصاری به زیبایی کار افزوده بود . طراحی و چینش صحنه های تو در تو در خدمت خط داستانی نمایش بود . شاید اگر کس دیگری جز اینگونه کارکند برای تماشجی راحت طلب سخت شود دیدن نمایش دستتان در نکند . اما همه اینهارا جان دادن ... دیدن ادامه » سخت است مگر بازیگرانی در کنارت باشند فهیم و کارآمد .مثل محسن قصابیان که حقیر 22 سال پیش افتخار هم بازی شدن با او را داشتم و بازی تک نفره کبودان و اسفندارش بیشک به یادمان هست و......و هر جند بیمار بود و صذایش گرفته بود اما بکمان من این صدا مارا با مسیح نزدیکتر میکرد و بر زیبایی نقش می افزود . و استاد محمود رضا رحیمی که خودش کارگردان آثار بیاد ماندنیست بازیش کلاس بازیگریست برای اهل فن .
از خانم فرشته سزابندی و بازی زیبایش نمی توان به آسانی گذشت . که چه در نقش ژاندارک که سالها از آن گذشته وچه در نقش فریبا همیشه درخشیده . و آناهیتا اقبالنژاد بازیگریست بلفطره او بازیگر به دنیا آمد والحق که زیبا بازی کرد و دو نو جوان صحنه فرانک جلیلی و سهیل ساعی که مکمل گروه حرفه ای بودند .
دست همگی درد نکند که ما را سرشار از لذت و با دست پر از سالن به خارج فرستادن و...........
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت تماشاگران

فرزانه کابلی
دیدن کار بسیار زیبای " بی بی بیدل " رو به تمام ، دوستان عزیزم ...... توصیه می کنم ...... با مهر

سعید عابدینی
نمایشی خوب و دوست داشتنی .به دور از هر گونه لوده بازی که این روزها بلای جان هنر نمایش شده.بازی محمود رضا رحیمی و آنیتا اقبال نژاد را خیلی دوست داشتم .دیالوگ های نادر خان برهانی مرند ساده و روان و در عین حال در راستای کنش و واکنش نمایشی بسیار قابل توجه است. شعر . تاتر . فلسفه . اثر پروانه ای عشق در جهان های موازی. .ویگتن اشتاین به وقت اذان مشرق و همه ی این ها یعنی بی بی بیدل . . . دوستان این نمایش را حتما ببینید . . . .

معصومه مهراد
من تئاتر زیاد میروم وجوگیرنشدم اما ماشالله همه خوش صدا خوب بودید مخصوصا درصدا هردوآقا وگیتی هم بسیار زیبا و ماهرانه بود
سهیل محشر بود خیلی همه شما خوب بودید آفرین به شما و کارگردان ونویسنده این تئاتر.

نگار مهراد
من تئاتر خیلی دوس دارم و میشه گفت یکی از پرو پا قرص ترین طرفداران تئاترم
.
.
.
تئاتر ... دیدن ادامه » بی بی بیدل یکی از بهرینا بود که تا به حال رفتم


فرهنگ سرخوش
وقتی در رژی نظاره گر کار هستم فارغ از تحسین ِکنترل درست اجرا توسط آزاده انصاری گرامی ام و نادر برهانی عزیزم، دوست میدارم به امین های این اجرا ( امین رهبر و امین اشرفی ) ، تورچ ثمینی پور عزیز ، آرزو لولویی و الهه عبدی بابت تلاشهایشان در پشت صحنه خسته نباشید بگم و از انرژی خوبشون تشکر کن
امیر اسمی و آزاده انصاری این را پاسخ داده‌اند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جمعه شب هم سرشار بودیم در بی بی بیدل بالطف بی شماران از جمله:استاد شیرین بزرگمهرودکتر ناصر بخت .ناهید مسلمی. حمید رضا نعیمی. کیهان ملکی. کریم جوانشیر. علی غنچی.مجید جعفری
baharinbahar و شاهین نصیری این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تاریشه در آب است امید ثمری هست....
امشب شب خوبی بود(پنج شنبه 17بهمن).یاد رادی وسمندریان با خانواده ی دوست داشتنی و یاران با وفایشان....
تماشاگران بی بی بیدل دیشب در حضور
بانو حمیده عنقا همسر استاد اکبر رادی
آقای آرش رادی فرزند استاد اکبر رادی
استاد هادی مرزبان
بانو فرزانه کابلی
جناب محمد ساربان
جناب لبخنده
جناب میر باقری
رامین سیار دشتی عزیز
و
بانو هما روستا

به احترام سمندریان و رادی بزرگ یک دقیقه سکوت کردند.
ناهید بابایی این را پاسخ داده‌است
ای جان هما روستا :)
۱۹ بهمن ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

جمال کربلایی زاده :
تمام زندگی در «گذشته» و تفکر در آن محصول سوال های بی جواب حال ماست که کلید آن در نقطه ای از گذشته گم شده است .
طلب می کنیم حقایق را در حالی که آنها خود را به راحتی نمایان نمی سازند.
انصاری عنان کار را به خوبی در دست گرفته است . قفل های آهنین بر پیکره متن زده است ، و باز خودش با "نرمش های قهرمانانه" ذهن او به زیبایی هر چه تمام تر پس از درگیری ذهن مخاطب درب های امید برای مخاطب باز می شود . رخداد مرکزی نمایش و هسته اصلی آن با ( تفکر بکر کارگردان) به صورت کاملا خاص و ما هرانه خود نمایی می کند . بسان عروس دلربایی که بی عریان سازی و خود نمایی محض و علنی ، چنان با مهارت، ذهن را در گیر خود می کند . بازی های یکدست و کنش های موفقیت آمیز بین بازیگران به زیبایی ملموس است . تشکر و تشکر





هومن شهباز این را پاسخ داده‌است
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید


استاد رضا مهدوی:

نمایش " بی بی بیدل " ، نوشته "نادر برهانی مرند " و به کارگردانی " آزاده انصاری " را دیدم. نمایش طعم پرتقال و چای داشت. گذشته به آینده می رفت .
بعد از دیدن نمایش ، آخر شب به اراک رفتم. سوار اتوبوس شدم. در اتوبوس، دو بچه با مادرشان روی صندلی نشسته بودند. دختربچه انگار شبیه "خورشید" از شخصیت های بی بی بیدل بود. پسر بچه هم شبیه "خشایار" بود. اتوبوس ، سالن قشقایی تاتر شهرشده بود.
خورشید اتوبوس ، به مه بیابان نگاه می کرد. اتوبوس به مرکز خیال و مه می رفت. نادر برهانی مرند با شال اش در مه ایستاده بود. در جیب هایش گشت و گشت تا کمی سوال پیدا کرد. یکی از سوال ها جوانه زد و شد بی بی بیدل.
محسن قصابیان بر بلندای گنبد بی بی بیدل ، به دانه های برف نگاه می کرد. همیشه چشمان محسن پر از حس ساز است. سازی که گیتار نیست و نیازی که پر از ابهام و فرش ایرانی است. محمود رضا رحیمی از سیاوش می گوید. محمود رضا رحیمی می گوید "معلمی داشتیم در مشهد که تاریخ درس می داد... "
اتوبوس به خواب رفته بود. زمان به سفر رفته بود. نادر از نطفه ی اشتباه می گوید. عشق به کما رفته بود.
خورشید می گوید :
بابا می میرد از بس دره ها گرم گناه است.
خشایار می گوید :
مادر می میرد از بس کوهها بی ریواس و آدم است. در خواب دیدم همه ساز می زنند. همه گیتار بر لب دارند و نخل ها بی سرند و همه ی کیکاووس ها بی سیاوش اند. اتوبوس ما را به اراک می رساند ؟ محمود رضا رحیمی چرا به یاد مشهد و معلم تاریخش افتاده است ؟ چرا قشقایی ما را به شرمندگی گناه می برد ؟ چرا تهران بدون مه است ؟ چرا تهران شده است خوابنامه ی قاجار و لق لق پای مظفرالدین شاه و به توپ بسته شدن مجلس در عهد محمد علی شاه ؟ چرا اتوبوس به اراک نمی رسد و چرا شال ها گرم نمی کند و فیلم طنز اتوبوس لب ها را گیتار نمی کند ؟ تهمینه عاشق رستم شد و از او تجلیل شد ؛ سودابه عاشق سیاوش شد و از وسط دو نیم شد. هر دو عشق بود ، اما...
خورشید و خشایار اتوبوس خوابیدند. نکند آنها به خوابم بیایند ؟ نکند اتوبوس ، چون رخش در سرزمین توران گم شود و تهمینه دلربایی کند ؟ نکند سیاوش با درفش سفید و آهوی نقش بسته بر آن ، به بارگاه کیکاووس بیاید و سودابه از عشق زمینگیر شود ؟ نکند خورشید و خشایار خواب مرا و ما را و کسان دیگر را می بینند ...
گاهی "اتوبوس " ما را به سفر می برد و گاهی "اشتباه " هم قادر است ما را به سفر ببرد. اشتباه در ابتدا بدون مه و اندوه است و انتهایش غروب جمعه است... حالا دارم اشتباهات خودم را می شمرم و غروب های جمعه ام را گریه می کنم...چهار صبح به اراک رسیدم. شهر بغض کرده بود و دره ها خیلی گرم بود...

صادق قویم این را پاسخ داده‌است
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گروه همیاری سایت تیاتر شهر داره این نمایش رو تا 24 بهمن پیش فروش می کنه ! ولی شما اون بالا نوشتید تا 18 بهمن اجرا میره. قضیه از چه قراره ؟
درود بر شما
همینک از گروه محترم پیگیری شد و تاریخ دقیق 2 اسفند ماه است که در تیوال نیز اصلاح شد.

سپاس از شما
۱۱ بهمن ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از ابتدای نمایش مرتب دو دل بودم که بریم یا نریم ... دیشب آخرین اجرا را رفتم و خیلی زیاد هم دوست داشتیم. موضوع ساده ولی اجرا و صحنه خوب و معقول.با وجود موضوع ساده و بعضا" کندی های صحنه ها که ناشی از کارگردان یا بازیگر نبود ناشی از موضوع ساده بود بنظرم خیلی خوب و روان بود. بعضی صحنه ها واقعا" حس می کردم می خواهم گریه کنم
غزاله کهن دل، sanaz m.barin و ریحانه الف این را خواندند
هیوا مجد و آزاده انصاری این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بین دو دلی های خودم امروز حس کردم باید بزنم تو خیابان . رفتن سمت انقلاب تا بوم نقاشی بخرم . بعد یهو فکر کردم ، اکه امشب بی بی بیدل رو نبینم شاید فردا هم نرسم که ببینم . البته بعد اجرا فهمیدم که اجرا بعد از جشواره فجر هم ادامه دارد .
این شد که به یک دوست نازنین زنگ زدم و گفتم اگه می شه برام بلیت بخره تا تموم نشده .
توی کافه قشقایی پیش حمید جوکار عزیز شربت آبلیموی خنک خوردم ، جای همه خالی و با یه حس آروم وارد سالن شدم
و البته دم در سالن یک دوست عزیز رو هم دیدم .
این رو گفتم تا بگم با هیچ پیش زمینه ای به دیدن این کار رفتم تا بازی استاد عزیزم محمود رضا رحمیی و دوست عزیزم سهیل ساعی رو ببینم
کار ارومم کرد راستش دو جای کار اشک ریختم
چقدر شبیه حرف هام بود ولی من هیچ اتفاقی شبیه این نداشتم نمی دونم من رو یاد چی ؟ و یا کی ؟ و یا چه زمانی می انداخت . اما من در طول ... دیدن ادامه » نمایش فکر می کردم به خودم به آدم های دور رو ورم به این که چند بار خودم یا آینده ام سعی کردن چیزی بهم بگن
بعد اجرا وقتی تنها دور تئاتر شهر رو چرخیدم تا برم سوار ماشین شم به خودم گفتم حالم خوبه .... من حالم خوبه و این به نظر من یعنی من یک کار خوب دیدم .
مرسی آقای برهانی مرند به خاطر رنگ هایی که روی بوم سفیدم گذاشتید
و همه گروه واقعا خسته نباشید :)
شما علاوه بر اینکه بازیگر خوبی هستید خوب هم می نویسید
۲۷ دی ۱۳۹۲
شما لطف دارید
۲۷ دی ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گفتگوی تیوال با آزاده انصاری کارگردان نمایش بی بی بیدل
http://www.tiwall.com/podcast/interview-azadehansarii
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک یادداشت
به مناسبت اجرای نمایش "بی بی بیدل"
نویسنده:نادر برهانی مرند.
کارگردان:آزاده انصاری

" به نام خدای یاری دهنده "
همواره با خودم فکر می کنم در چه دورۀ سختی ناچاریم نقش پدر و مادر را بازی کنیم، در دوره ای که تمام دنیای فرزندت، خلاصه شده در یک گوشی همراه چند اینچی و ... و تو نمیدانی در حافظه آن، چند مگابایت "خوبی" و یا چند گیگا بایت "بدی "، پر شده است !
آنروز وقتی به تماشای تئاتر " بی بی بیدل " نشستم ، گاه حجب و حیایم را در دستم می فشردم و آرزو می کردم این لغات در ذهن دختر هفده سالۀ بغلدستم ، تاثیر نامطلوبی نگذارد ، اما هربار به نگرانی ام یادآوری می کردم که : این نویسنده، " قلم بدستی" آشناست که معنا در کارهایش رنگ دارد و هر دیالوگ یا گفتار را در نهایت قوام خواهد آورد ،
و اینک : اگر چه هر اثر هنری می تواند قوی تر ، پخته تر و برتر از اکنونش باشد ، اما آنچه ... دیدن ادامه » توانسته مرا بیش از همه از دیدن تئاتر " بی بی بیدل " سرشوق بیاورد آنکه :
در آمد و شدهای امروزی، در ارتباط های گسترده دیجیتالی، یکدنیا حرف تلنبار شده که همیشه برای گفتنش به پسران و دخترکان هفده ساله باید مزه مزه کنیم، تکرار کنیم، بالا پایین کنیم تا بپذیرند ، حال در این نمایش به شکلی مدرن و امروزی، در مدت زمانی حدود یک ساعت و نیم، آجرهای کلام ، یکی یکی چیده شد تا هنرمندانه بمفهومی برسد که باید می رسید و نشست در ذهن همه هفده سالگان. متشکرم .
متشکرم از شمایی که تلاش کردید تا نسل امروز و فردا، دنیای پرمعناتری داشته باشند .

" الهی به امید تو "
اشرف (فروغ) موسی خانی
آزاده انصاری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تماشاچیان محترم وعلاقه مندان به هنر تئاتر سلام و درود
خرسندم از اینکه نمایش ما را برای تماشا انتخاب کردید و ساعاتی را با ما گذراندید. نقد ها و نظراتتان را با علاقه و دقت خوانده و خواهم خواند، چه مثبت و چه منفی دانستن نظرات شما برای ما حیاتی است چه، به هر حال سرمایه ی اصلی خانواده تئاتر تماشاگران آن هستند چه عام و چه خاص و یقینا اگر با نبض تماشاگر معاصر- با وجود تمام اختلاف نظرها، سلیقه ها و گرایش ها- که البته قابل احترام هستند هم آهنگ نباشیم رو به تعالی نخواهیم داشت هر چند سطحی نگری و عدم دقت لازم یا خدای ناکرده شائبه های پلشت در اظهار نظر ها هم هیچ گروهی را به تعالی نمیرساند. به هر حال " بی بی بی دل" محصول تلاش جمعی یک گروه صد درصد تئاتری است، در این کار به بازیگر چهره به معنای پلشت و گیشه ساز آن نیاندیشیدیم آن چه هست محصول تلاش خالصانه و بی دریغ یک ... دیدن ادامه » گروه تئاتری ناب است که قرارشان از اول بر این بوده که با تماشاگر با صداقت تمام مواجه شوند و به احترام او از هیچ تلاشی فرو گذار نکنند، او را با هوش و با فراست و اندیشمند تصور کنند. شخصا از اینکه افتخار داشتم با این جمع دوست داشتنی بی ریا و بی ادعا هم گامی کنم به خود میبالم و دست تک تکشان را می بوسم. امیدوارم همه ی شما دوستان خوب تئاتر دوست و علاقه مند ما را در این میدان سخت تنها نگذارید. بی صبرانه منتظر حضور گرمتان در مقابل محصول زحمت این جمع در سالن قشقایی مجموعه تئاتر شهر هستیم. به امید روز های روشن برای تئاتر و فرهنگ این مرز و بوم.
در ضمن اگر خواستید می توانید نظراتتان را در صفحه "گروه تئاتر معاصر" هم بگذارید. تشنه شنیدن نظرات سودمندتان هستیم.
حضورشما کارگردان محترم این نمایش در میان مخاطبان خود را ارج می‌نهیم.
۱۸ دی ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید






یادداشتی بر نمایش« بی بی بیدل» نوشته « نادر برهانی مرند » و کارگردانی« آزاده انصاری»
لینک مطلب : http://namayesh1.com/News.aspx?id=44





آزاده انصاری این را خواند
جناب آقای رحمانی از حسن دقت وعمق نظر شما سپاسگزارم

۱۹ دی ۱۳۹۲
دوستان این نمایش برای کودکان و نوجوانان هم پیشنهاد میشه؟
۲۲ دی ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید