آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال | امیر قالیچی
S3 : 15:07:18 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
امیر قالیچی (ghalichiha)
درباره نمایش استیو جابز i
یادداشت جواد مولانیا برای نمایش استیوجابز به کارگردانی مهران رنجبر
.
نمایش استیوجابز در عمارت نوفل لوشاتو در آبان ماه نود و هفت در حال اجراست. نمایشی به نویسندگی و کارگردانی مهران رنجبر.
رنجبر که بیشتر او را به عنوان بازیگر میشناسیم در این نمایش بخشهایی تاریک و تیره از زندگی استیو جابز را به نمایش گذاشته است. و تمام تلاشش را میکند که از طریق دالانهای تاریک، ما را به حفره های عمیق یک انسان جامعه سرمایه داری سوق میدهد.
.
جهان نمایش، لُخت و عور است، کاملا تاریک و استیو جابز با لباسی شبیه پیژامه با پاهایی برهنه همچون روحی جستجوگر بر روی آن راه میرود. استفاده از توپ تنیس که جایی نقش تلفن هوشمند آیفون را بازی میکند، میتواند برهانی باشد بر اینکه جهان از نظر نویسنده (مهران رنجبر) یک زمین بازی است: زمینی که زخمهای حاصل آن، نه کوتاه مدت بلکه اَبدی ... دیدن ادامه ›› و مانا هستند.
.
(همچون ضربه ای که جابز به کارگرش میزند و لگن اورا میشکند) و این را از ندامت "جابز" از ابداع اسباب بازی اش(کمپانی اپل) میتوان به روشنی دریافت کرد. جهانی که کارگردان میآفریند جهانی مدور است که با نوازنده ای انجام میپذیرد و با همان نوازنده به سرانجام میرسد.
.
نمایش به هیچ روی تلاش نمیکند که بازنمایی واقعیت را به صورت دقیق به تماشاگر نشان دهد، و این معبری است برای آنکه به دنیای ذهنی نویسنده و نه "استیو جابز" نزدیک شویم.
.
جهانی که هیچ نشانی از رنگ سفید آیفون و آیپد نیست و "جابز" زیر نورهای شدید و زیبایِ اغواگر صحنه ها حضور ندارد.آنچه در این اثر میبینیم زندگیِ واقعی استیو جابز این غول دنیای تکنولوژی نیست ( که اشکالی هم ندارد که نباشد زیرا که نویسنده داعیه این امر را ندارد) اما به روشنی میتوان دریافت که این مقارنه و بازشناسی، مسئله مهران رنجبر است. کسی که مسیری را پیموده تا به این سکونِ پرسشگر دست یابد. گویی این تعمق و تفکر در زندگی استیو جابز برای نویسنده حدیث نفسی است برای یافتن پاسخهایی برای همه آنها که مسیرهایی سرشار از نور و شهرت را طی کرده اند. به عنوان مثال در نمایش این پرسش و پاسخ مطرح میشود که:
.
_میدونی چرا لاک پشت ها آروم راه میرن؟
_چون میدونن تهِ زندگی خبری نیست.
.
این سئوال که شاید ساده به نظر بیاید اما پاسخش یک "هیچ" بزرگ است، اما نه تنها یک هیچِ خالی بلکه همه چیزها به اضافه یک هیچ، و این مسئله یک میانسال آگاه است و این "خودبودگی" را در نمایش مهران رنجبر میتوان مشاهده کرد، جایی که مولف و تالیف در هم تنیده میشوند.این نگاه ژرف به یک زندگی درخشان نوعی ساختار شکنیِ عادتهاست به خصوص در زمانه و سرزمینی (ایرانِ اکنون) که سرمایه داری به امری مقدس و قابل نمایش بدل شده است و این نگرانی را در چشمهای استیو جابزِ نمایش میتوان دید.
.
نویسنده در این نمایش زندگی استیو جابز را به زمانهای مختلفی تقسیم کرده است و تماشاگر به صورت آنی و زودگذر سفرقهرمانیِ "جابز" را روی صحنه میبیند. و این زمان چنان سریع میگذرد و به انتها میرسد که جمله ماندگار استیو جابز را به ذهنمان متبادر میکند که:
.
_ارزشمندترین پدیده های زندگی من به هیچ عنوان ارزش پولی ندارند بلکه ارزشمندترین داشتهء من "زمان" است.
و زمان حسرت همه انسانهاست همچنان که در صحنه ای درخشان استیو جابز با باغبانی سر صحبت را باز میکند که از قضا (شما بخوانید از عمد) نامش "تولستوی" است .جابز خیره و با نگاهی سراسر حسرت از باغبان میپرسد:
_میدونی کامپیوتر چیه؟ ... میدونی اینترنت چیه؟
و باغبان با سادگی پاسخ میدهد:
_نه!
و این همهء پوچیِ جهان سرمایه داری است در مقابل لحظه ساده زندگی یک باغبان که هیچ شناختی از تکنولوزی ندارد و چه طنز نهفته ای در این صحنه است: باغبانی که نمیداند "اَپل" چیست!
.
در پایان باید اضافه کرد: نگاه مهران رنجبر به زندگی مدیر کمپانی بزرگ اپل "استیو جابز" نگاهی تراژیک با شوخی هایی ظریف و شیرین است که نه تنها کردار و تندخویی استیو جابز را نکوهش میکند بلکه در مقیاسی بزرگتر آب دهانیست که بر پیکره سرمایه داری بُنجل و قلابی اینروزهای هنرِ سرزمینمان پرتاب میکند. مرگ در نمایش لحظه ای ساده است با پرسشی که در دهان "جابز" میماسد . همه آنچه بوده ایم و آنچه اندوخته ایم در لحظه ای نابود میشود حتی اگر استیو جابز باشی و آنچه میماند "زمان" است، زمانی که ما دیگر در زهدان آن وجود نداریم.
.
جواد مولانیا پاییز نود وهفت
امیر قالیچی (ghalichiha)
درباره نمایش سال ثانیه i
یادداشت سیامک احصایی در روزنامه اعتماد درباره نمایش "سال ثانیه"

تکرار می‌کنم خواب را در تکرار بیدار
تکرار می‌کنم شمردن سلول‌هایم پیش از مرگ
یک، دو، سه
مرگ را به تکرار نشسته‌ام
بیداری را به تکرار نشسته‌ایم
خواب را در خود شکسته اید
تو در من شکسته ای
ما در تو می‌شکنیم
چهار، پنج، شش
خاک را دانه دانه می‌شمرند
پیش از پاکیزه شدن دست‌های‌شان
پیش از شمردن ... دیدن ادامه ›› خاک
پیش از مردن‌تان
هفت، هشت، نه، ده
متولد شده‌ام
دوم مهرماه یکهزار و سیصد و سی وشش
متولد خواهد شد
در روز دیگری
بی‌تابی می‌کنم در ماندن
می‌دوم
می‌روم
رفته ام
تصور می‌کنم هنوز ماندن را
می‌مانی
خواهد ماند
جایم را با هیچ‌کس عوض نمی‌کنم
جایت را با کسی عوض کن
جایش را با کسی عوض کرده
جایش را به او خواهد داد
جایت کجاست؟
اینجا در خانه؟
آنجا در یاد هر کس؟
هرجا
شاید در پوتین هایت در خاک سرخ زمین‌شان
جامانده
در موهایت
در دستان‌تان شاید
در کافه‌ای که هرگز نبوده‌ای
به انتظار نشسته ای
نشسته بودم
خواهد نشست
این کافه چای سبز نمی‌دهد
می‌شود چمدان خاطره‌های‌مان را دزدیده بودید، بدهید که برویم؟
خسته مُردم
خسته خواهد شد
می‌شود یک چای خوش عطر، هررنگی باشد
پیش از رفتن‌مان
برایم بیاورید...؟
امیر قالیچی (ghalichiha)
درباره نمایش سال ثانیه i
تعویق اجرای یک نمایش به دلیل طوفان

اجرای نمایش «سال ثانیه» به دلیل طوفان‌ و باران‌های دو روز اخیر به تعویق افتاد.

حمید پورآذری کارگردان این نمایش که این روزها مشغول آماده کردن فضای یک زمین تنیس در مجموعه فرهنگی تاریخی «سعدآباد» است‌ تا «سال ثانیه» را در آن اجرا کند به خبرنگار بخش تئاتر ایسنا گفت: از آنجا که خیلی اطلاع رسانی دقیقی مبنی بر وزش باد و طوفان صورت نگرفته بود، در حال نصب پروژکترها و آماده کردن فضای اجرای نمایش «سال ثانیه» بودیم که با طوفان روز یکشنبه و باران‌ شب گذشته برنامه‌ریزی‌هایمان تغییر کرد.

او ادامه داد: به این ترتیب علی رغم میل باطنی، مجبور شدیم پروژکتورهایی که مشغول نصب آنها بودیم باز کنیم و فضای نمایش را که روباز است با کمی تاخیر برای ... دیدن ادامه ›› اجرا آماده کنیم.

وی افزود: البته این اتفاق خیلی هم بد نبود، چون باعث شد پیش‌بینی‌های لازم را در صورت تکرار چنین شرایط جوی بکنیم تا مشکلی پیش نیاید.

پورآذری که مدت زیادی به دنبال محلی برای اجرای نمایش خود بود،‌ با بیان اینکه این شرایط جوی به هر حال هیجانی بیشتری را برای اجرا به وجود آورده است‌، گفت: قرار بود نمایش «سال ثانیه» از 30 تیرماه اجرا شود که با تاخیر به وجود آمده از روز پنجشنبه اول مرداد ماه میزبان تماشاگران خود خواهیم بود.

این کارگردان همچنین با اشاره به صحبت‌های اخیرش در نشست خبری نمایش «سال ثانیه» که هفته گذشته انجام شد‌، تاکید کرد: توجه به تئاتر می‌تواند فرهنگ مملکت را ارتقاء بدهد و اگر می‌خواهیم فردای بهتری داشته باشیم، باید تلاش کنیم تا تئاتر در کشور رشد کند.
الهام این را خواند
علی عبدالرحیم و مجتبی مهدی زاده این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
 

زمینه‌های فعالیت

سینما
تئاتر
موسیقی