تیوال نمایش هار
S2 : 09:24:36
  ۱۱ آذر تا ۰۷ دی ۱۳۹۷
  ۱۸:۳۰ و ۲۰:۳۰
  ۱ ساعت
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: حسین پوریانی فر
: علیرضا آشوری، سپندار اعلم، میلاد افواج، مرصاد بورقان، متین حبیبیان، علی اصغر حسینی، شهاب رحمانی، اکبر سلمانی اله دادی، مهدی قربانی، جواد کارگر، کیوان محمدی، بردیا مشهودی و نرگس نیک سیرت

: نرگس نیک سیرت، امیر ساعتچی
: مرسده نقی زاده، مرصاد بورقان
: هادی شیخ الاسلامی
: نیلوفر نقیب ساداتی
: بی تا نصر
: متین حبیبیان
: مریم برادران
: البرز تیمورزاده
: رومینا داوری
: فریبرز دارایی
: امیر قالیچی

- نمایش برگزیده بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی
- تندیس بهترین کارگردانی از بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی
- کارگردان برگزیده بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی
- تندیس بهترین طراحی لباس از بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی
- لوح تقدیر بهترین موسیقی از بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی
- لوح تقدیر بهترین موسیقی از بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی

این یک کت‌واک است...

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰

گزارش تصویری تیوال از نمایش هار / عکاس: سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» یک اثر برگزیده دیگر از جشنواره دانشگاهی در تئاتر مولوی به کار خود پایان داد

» «هار» دو اجرایی شد

» ۲ اجرایی شدن اثر برگزیده

» «هار» ۲ اجرایی شد/ اجرای ویژه در ۲۲ آذر

» آغاز به کار نمایش «هار» در تئاتر مولوی

» «هار» عوامل خود را شناخت

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
اولش مثل یه کت واک شروع شد از یه جایی با خودم گفتم یعنی میخواد یک ساعت همین رو به خوردم بده که کم کم ورق داستان برگشت.
یهو به خودم اومدم جایی وسط سیاهی ول شدم انگاری گوشه رینگم و پشت سر هم یکی منو با مشت میزنه و هر مشتی محکم تر از قبلی منو مچاله تر می کرد .
اینکه من به عنوان انسان معاصر مسئول همه اینها هستم.
من مسئول خشکی کره زمینم که هستم.
من مسئول زباله دانی زمینم که هستم.
من مسئول بی هویتی خودمم که هستم.
من مسئول این ولع سیری ناپذیرم که هستم.
از یک جایی به بعد حالت تهوع گرفتم از همه اطرافم و خودم بیشتر از همه
حکایت این تئاتر حکایت غلط خوردن ما تو لجنه اما اینقدر بسته بندی این لجن شیکه که همه چیز از یاد ما میره و حتی در داشتنش از هم سبقت می گیریم ؛هیچ کدوم از ما هم در این قضیه مستثنی نیستیم چون تو یک جامعه زندگی میکنیم.
من مسئولم، مسئولم اما عین ... دیدن ادامه » خیالم نیست و راحت راه میرم غذا میخورم کتاب میخونم و با پز روشنفکریم بقیه رو خفه میکنم.
برنامه داشتم که برم این نمایش رو؛ ولی تقریباً مطمئن شدم مخاطبش من نیستم.
ممنون خانم ئیون بابت اشتراک‌گذاری نگاه‌تون.
۰۸ دی ۱۳۹۷
خواهش میکنم آقای جوانی
۱۱ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

تکرار، تمام زندگی تکرار است
اجبار، تمام زندگی اجبار است

سر را به هر آن طرف که برگردانی
دیوار، تمام زندگی دیوار است


#علی_مظفر
از کتاب عشق می فرماید
دیگه تا شما می‌فرمایید، عشق چرا بفرماید سپهر جان :)
عالی
۰۷ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس ویژه و پایانی این نمایش، جمعه ۷ دی (سانس ۱۶:۰۰) آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تجربه‌ای نو، از درک یک بیماری که به جانمان افتاده و انگار سالم هستیم، هار فقط یک کت واک نیست، یک درک و یک مفهوم انتزاعی است.
جایی که صحنه نمایش خلاصه‌شده به یک دفیله مانند، یک دفیله سفیدرنگ که اول حس خوبی، زیباست، سفید و قشنگ و پر از پاکی است ولی کم‌کم با زباله و خون پر می‌شود و هرچه می‌گذرد بیشتر و بیشتر کثیف می‌شود.
یک‌روال صعودی رو به سقوط...
جز دفیله جایی برای ایفای نقش نیست، دیالوگی هم نیست، حتی حرکتی با نگاهی و چشم در چشمی با تماشاچی، فقط راه می‌روند و راه می‌روند یک موسیقی مثل یک تصویر پشت زمینه زیبای مانیتور یک لپ‌تاپ است که ماه‌هاست وقتی لپ‌تاپ را باز می‌کنی می‌بینی‌اش.
راه رفتن و راه رفتن، لحظه‌لحظه المان‌ها زیاد می‌شود، اصلاً متوجه نمی‌شود زمان چگونه سپری شد.
و انگار در واقعیت می‌بینی که چطور با بمب‌های تبلیغاتی لوازم‌آرایش، ... دیدن ادامه » لباس، مارک بازی، بیزینس و فروش‌های میلیاردی، لاغری و چاقی، سفر و ... چطور هرلحظه داریم از احترام، زندگی، دوستی، هنر، عشق و آرزو و درنهایت انسانیت دور می‌شویم.
و در آخر آنقدر مدل ها راه می روند و یک دور باطل و یک دور بیهوده و تو می مانی و یک دور بیمار و کشف یک هاری که تازه در خود یافته ای
و فریاد که این هاری از جانمان برود...
سپاس از تک‌تک عوامل و بازیگران و نگاه نو و زیبای جناب پوریانی فر


امیر و محمد جواد این را خواندند
الهه مبینی، علی عبداللهی، سحر لیلی ئیون و سپهر این را دوست دارند
چقددددددر اون تیکه‌های پشت صحنه رو دوس داشتم..و اون بخش‌اش خصوصا، که از رختکن با مخالفت همه زد بیرون و داستان مشخص اون شخصیت...
۰۵ دی ۱۳۹۷
مسابقه ای برای هیچ
عالی بود
۰۵ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اول نمایش با حس جدید کت واک دیدن روبرو بودم ولی کم کم برام تکراری شد این قضیه!
راستش من از بخش دوم نمایش ک کم کم رو ب زوال میرفت گرفتم چیه داستان و برام هیجان انگیز شد
در کل نمایش خلاقانه ای بود و من دوسش داشتم
طراحی لباس محترم دمتون گرم
چند نفر وسط نمایش خسته شدن و رفتن اما ای کاش تا اخر نمایش صبور باشیم و با رفتن حس و تمرکز بازیگرا رو نگیریم
من از دیدن این نمایش لذت بردم! این نمایش برام تداعی کننده جامعه ایران از گذشته تا حال بود! افراد با ظاهری آراسته و مصمم بدون برخورد بهم حرکت می کردند بعدش طی یه جریانی ممنوع الکار میشن و افسرده ! با یه پیشرو دوباره شروع به جرکت کردن اما پیشرو از جنس اونا نبود هر چقدر که بقیه افسرده و خسته بودن پیشرو ظرف غذاش پر تر میشد و پوچ تر! در ادامه چقدر برخورد آدم ها با هم و بی رحمی بین شون زیاد شذه بود ! اما در عین این بی رحمی یه همدلی بین شون احساس میشد موقع مرگ و...
نمایش با حسی سرشار از ناامیدی و سیاهی تمام شد اما پرده آخر که همراه با حضور فعال و پرانرژی بازیگران بود بیانگر امید دوباره و نوید جامعه تازه رو می داد!
کاملا غافلگیر شدم
خیلی سخت با کار همراه شدم اما وقتی به خودم امدم دیدم غرق اجرام.
اصولا من ادم دیالوگی و گفتمانی هستم و با پرفورمنس و اگزجوره و حرکات ناب و خاص نمایشی ارتباط خوبی ندارم ولی این باراتفاقی پریدم وسط یک تجربه عجیب و جدید و چه خوب که از قبل اطلاع نداشتم که سبک اجرا چیه وگرنه شاید حتی وارد سالن هم نمی شدم اما خوشحالم که "هار" منو طلبیده بود.
طراحی مبتکرانه لباس و صدا و نور عالی و کارگردانی دقیق و بازیهای بی نهایت خوب و ساختار منسجم و ملموس نمایش جای بحثی برام باقی نگذاشت و فقط یک انتقاد کوچلو دارم که ای کاش از یک نمایشگر بزرگتر در این نمایش استفاده میشد چون شاید مهمترین المان ساختاری این نمایش دوربین و مونیتور و ارتباط مدیا با مدرنیته بود اما اندازه کوچک نمایشگر و صد البته جایگاه بد قرار گیریش در فاصله بسیار نزدیک به ردیف اخر صندلی ... دیدن ادامه » های تماشاگران کمی دید و ارتباط رو مشکل میکرد. بغیر از این از نظر من "هار"شاهکار این روزهای تئاتر ماست .
جااااانم آقای کارامد
۰۱ دی ۱۳۹۷
علی جان اون تحلیل کورتانیدزه ات موتور محرک دیدن این نمایش برای من بود سپاس و درود
۰۱ دی ۱۳۹۷
:)) مفتخریم سنگین
خیلییی خوشحال شدم دوس داشتین
ارادت
۰۱ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش تو سلیقه من نبود اما به دلیل شیوه اجرایی که آقای پوریانی فر داشتن به تماشای نمایش رفتم .
بیشتر باید بگم که کارگردان کار بیشتر درگیر ایده اجرایی بود تا پرداختن به اصول های دیگه که در تئاتر هست .
ایده فیلم برداری ، ایده cat walk و همین .
نه نور خاصی در کار دیده می شد و نه صحنه . تنها می تونم بگم که طراح لباس گل کاشته بود .
دو سویه بودن سالن خیلی خوب بود اما کاش کمی به این که با این کار باندها در کنار گوش مخاطب قرار می گیرن و صدای موسیقی خیلی زیاد هست هم توجه می کردن .
دو تا از مخاطبان که احساس می کنم مهمان نمایش بودند در کنار من نشسته بودند که وسط اجرا دیدم خوابشون برده خب عزیز من اگر می خوای بخوابی برو خونتون برا چی به خودت زحمت می دی و تو سختی می خوابی .
شب یلدا در کنار تئاتر گذشت
دومین پرفورمنسی بود که شب یلدا به تماشا نشستم و ابدا ناراضی نیستم هم از اجرا و ایده کارگردانی و بازی لذت بردم!

کاملا فضای اینستاگرام و تبلیغات دنیا (چه ایران چه کشورهای خارجی) برام زنده کرد!
در خیلی فضاهای کار خندیدم؛ تو فکر رفتم؛ ناراحت شدم ، حتی نزدیک بود اشکمم در بیاد بخاطر بلایی که در آینده قراره به سرمون بیاد و متوجهش نیستیم(حیف لنز داشتم وگرنه گریه میکردم :))) )
دقیقا چیزی که از پرفورمنس میدونستم ، دیدم.
کار کلی حرف برای گفتن داشت هر مانکن بیانگر یک داستان و یک گوشه از زندگی مردم بودند. میتونم بگم کاملا با آن همزادپنداری کردم و حسی که از اجرا باید میگرفتم ، گرفتم اقای پوریانی فر عزیز
مرسی از تمامی عوامل ♡
رامین غفرانی، حسین جعفریان، میترا، محمد کارآمد و vahid seif این را خواندند
رضا تهوری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش تمدید شد. خرید بلیت روزهای تازه، از شنبه ۱ تا سه شنبه ۴ دی (سانس‌های ۱۸و۱۸:۳۰و۲۰:۳۰)، به کارگردانی حسین پوریانی فر و با بازی علیرضا آشوری، سپندار اعلم، میلاد افواج، مرصاد بورقان، متین حبیبیان و ... آغاز شد.
ابرشیر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظرم ارزش دیدن داره و کار متفاوتیه. به اندازه بعضی دوستان لذت نبردم، ولی ایده های کار رو دوست داشتم گرچه بعضی جاها شعار رو هم حس میکردم و اگر کمی شسته رفته تر و طنازاته تر(به معنای کنایی) میبود، اثر بهتری میشد.
آرزوی موفقیت دارم برای این کارگردان
موسیقی کار خیلی خوب بود.
با تماشای هار، فریاد خیلی از مفاهیم و پدیده‌هایی که تو جامعه خودمون باهاشون مواجه هستیم، مثل تلاش برای دیده شدن، عجله برای رسیدن به ناکجا، بی‌تفاوتی نسبت به هم، پشت نمادها مخفی شدن، تنهایی، تکرار و تقلید کورکورانه، پرداخت هزینه برای زندگی خودت رو داشتن، زندگی بی‌تفکر، شعارهای بی‌عمل و بسیاری از مفاهیم دیگه‌رو دیدم. از موسیقی و ریتم کار که رو بازی خوب بازیگران کار می‌نشست لذت بردم.
با آرزوی موفقیت‌های بیشتر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دیوارنوشته، و اصل ماجرا که تماماً راه رفتنِ بازیگرانی است که تداعی گر رفتار آشنای مدل های صنعت پوشاک، آگهی های تجارتی و بازاریابی هستند، لحن انتقادی کار را عیان می کنند. اجرا به وضوح در کار انتقاد از برخی پدیده های معاصر است که بعضاً پیرامونمان را گرفته اند و وجود واقعی شان، شوربختانه، بسیاری اوقات مورد اعتراض و نقد واقع نشده است، بلکه گاه در دیدگاهی منحط، به عنوان پدیده هایی عادی و حتی ضروری شمرده شده اند. «مدل ها»ی نمایش، در یک روند مداوم، از حرکاتی سریع، یخ زده و بدون احساس، به ویرانی و زوال و مرگی همچنان بدون احساس می رسند. مسئلۀ نمایش، از طرف دیگر، نقد نگاهِ مخاطب هم هست که در وضعیتی قرار دارد که باید همچون بینندگان نمایش های مُد، سرش را بچرخاند و مدل ها را به شیوه ای خاص تماشا کند. نمایش، بدون شخصیت ها، بدون مکان و بدون زمان است، و درواقع ... دیدن ادامه » نمایشِ ایده یا مجموعۀ ایده هایی انتقادی است. اما مسئلۀ مهم چنین نمایشی انتخاب فرمی است که بناست این ایده ها را انتقال دهد. نمایش از این نظر اصلاً نمایش موفقی نیست، و فرصتی هدررفته است. اجرا، برایم صرفاً همچون فریاد گوشخراشی بود، مجموعۀ صحنه هایی پی در پی که بدون زمینه هستند، اجرای زمختی دارند، و مجموعه شان بیشتر تداعی گر توده ای از ایده هایی کلّی است که صرفاً دیده می شوند، فریاد می شوند، و متأسفانه اثرگذار (و حتی در جاهایی مثل ارجاع به شخصیت های نمایشنامۀ «در انتظار گودو»، گویا) نیستند.
ایده جذاب و هوشمندانه
این یک کت واک هست و مدل هایی که تدریجا و پس از اتفاقی در رختکن دچار فروپاشی میشوند.
مدل هایی که در ابتدا تداعی دنیای مد و تبلیغات و سرمایه داری و ... میکردند و در انتها مرگ و خشونت و بیماری و فقر و در هردوی آنها زبان و لحنی انتقادی نهفته بود.
خیلی خلاصه بگم طراحی لباس عالی عالی ، موسیقی و نور خیلی خوب
صحنه جذاب و اتفاقات جذاب و غافلگیرکننده و پایان و رورانس خوب.
به نظر اگه نخ تسبیحی این وقایع رو بهم وصل میکرد و مخاطب میتوانست با قراردادن این وقایع ( ورودها با لباس و اکساسورهای مختلف ) پی به روند کلی و داستان ببره خیلی بهتر میشد، بعضی وقت ها نمیتوانستی پی به اتفاق ببری و داستان رو گم میکردی.
صحنه برخوردها بسیار جذاب بود.
خانم فیلمبردار بسیار توانا و خوب از پس کارش براومد.
در آخر خسته نباشید به این گروه خلاق و جوان و چقدر خوشحال ... دیدن ادامه » کننده است این حجم از حمایت و استقبال
من بی نخ تسبیح دوست تر دارمش
۲۸ آذر ۱۳۹۷
خیلیم هم عالی عباس خان
۲۸ آذر ۱۳۹۷
درود و ارادت
۲۸ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در فرصت کوتاه باقی مونده، دیدن این نمایش رو به همه ی دانشجوهای مارکتینگ و یا علاقه مندان و محققین این رشته پیشنهاد می کنم
#مرز_های_اخلاقی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هار Vs. هار هار هار

تقابل سنگین و نفس گیر و جذاب یک مبارزه تمام عیار، انگار حبیب نورماگمدوف بر بالین کانر مک گرگور نشسته، سلفی پیروزی می گیرد! منو کانر همین الان یهویی!

کارگردان بی پروا و خلاق هار، نفس ها را در سینه حبس کرده، امانِ تکان خوردن از از پای تماشای کت واکِ ایده هایش را نمی دهد. زیر لب زمزمه می کند: I am THE RABID
جلای موسیقیِ منحصر بفرد در انتخاب، بر تنِ هارِ نمایش شخصیت ها، روح آدمی را صیقل می دهد.
لذت کمترین واژه برای برداشتی نفس گیر و میخکوب کننده از "زندگی در کت واک" است. حال آنکه کمی کمی کمی آن طرف تر، تماشاچیان هار هار هار کنان راهی خانه می شوند!
در سکوتی محض، فقط موسیقی پرسه می زند، شخصیت ها بی رحمانه با سرعتی بی رحمانه تر، این پرسه را چون حشره ای ناشناخته در ذهن تو آغاز کرده و هارِ درونت را بیش از پیش زندانی خاطرات و اعمالش می کنند. ... دیدن ادامه » این سرانجامِ محتومِ هارِ درونت در پایانی غرق در سکوتِ شخصیت هاست: SPEECHLESS

===========
کارگردانی که چنین پویا در بطن، بنویسد، بی پروا بر صحنه، عمل کند و هار در درون، ذهنت را اسیر کند، نعمتی است از نعمت های عالم هنر، شایسته هر تقدیر و مهجور ماندن جزای پروایش!
علی‌جان خیلی خوشحالم که لذتت کمیت و کیفیت این‌چنینی داشته. سوای خود اجرا که من هم دوستش داشتم [البته نه تا این اندازه :)) ] دکمه "دوست‌دارم" رو برای کیف خودت می‌فشارم.
۲۳ آذر ۱۳۹۷
اکی اکی :)) اوه اوه امیدوارم ایراد بنیادی و اعتقادی نباشه :))
مرسییییی به همچنین :)
:))) شما روزای سخت و آسون همه رو حریفی و جلوت سوسکن این روزا :)
۰۸ دی ۱۳۹۷
به به بهترین کار و کردی حدیث جان چی بهتر از پرسه
۰۸ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امشب هیاهوی هار را به تماشا نشستم.
هیاهوی فراوان برای هیچ؟!
نمیدانم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای پایانی این نمایش،یکشنبه ۲۵ و سه شنبه ۲۷ آذر، به کارگردانی حسین پوریانی فر و با بازی علیرضا آشوری، سپندار اعلم، میلاد افواج، مرصاد بورقان، متین حبیبیان و ... آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس ویژه این نمایش کاری از حسین پوریانی فر برای روز پنجشنبه ۲۲ آذرماه سانس ۱۶ امروز چهارشنبه ساعت ۱۳ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای پایانی این نمایش، از چهارشنبه ۲۱ تا جمعه ۲۳ آذر، به کارگردانی حسین پوریانی فر و با بازی علیرضا آشوری، سپندار اعلم، میلاد افواج، مرصاد بورقان، متین حبیبیان و ... آغاز شد.
میترا این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید