تیوال نمایش سه خواهر
S3 : 02:55:40
  ۲۱ آبان تا ۲۶ آذر ۱۳۹۵
  ۲۰:۳۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۲۰,۰۰۰ تومان

: مرتضی اسماعیل کاشی
: فاطمه احمدی، سعید اویسی، سیما تاجیک، سمیرا خلیلی، افسون دلخواه، آرن زرکریان، الناز سلیمانی، مونا شریفی، سامیا صفایی، ساناز طاری، سمیرا طلوعی
: نورالدین حیدری ماهر، مهرداد بهاالدینی

: محمد حسن نجفی
: سارا اسکندری
: مرتضی اسماعیل کاشی
: کاوه ستاری
: نسیم ملکی
: علی کوزه گر
: محمد صادق زرجویان
: محمدرضا آل طاها
: سارا خانکی، رویا افضلی
: یاسمن عدل
: محمد پناهی
: سمیرا احمدی
: سام بهشتی
: امیر قالیچی

- بر اساس نمایشنامه "سه خواهر" انتوان چخوف
- چهارمین پروژه ی آموزشی، تولیدی و اجرایی مدرسه تیاتر سه نقطه

گزارش تصویری تیوال از تمرین نمایش سه خواهر / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نمایش «سه خواهر» تا ۲۶ آذرماه تمدید شد.

» نخستین تجربه کارگردانی یک بازیگر تئاتری

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، مرکز تئاتر مولوی
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
(نقل به مضمون)

- آدم یا باید بدونه برای چی زندگی می‌کنه یا دیگه هیچ فرقی نمیکنه!
- نه! اون درختای ته باغ رو ببین، همه‌شون خشک شدن، ولی هنوزم توی باد با بقیۀ درختا تکون میخورن، مثل ما که بعد مردن هم هنوز تأثیر داریم!
امکان خرید روزهای پایانی بلیت این نمایش در تیوال فراهم شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درجستوجوی مطلوب گمشده؛ آرمان شهر

گفتوگو با مرتضی اسماعیلکاشی درباره نمایش «سه خواهر»

file:///Users//گفتگو_با_مرتضی_اسماعیل_کاشی_روزنامه.pdf
Mandana Motaei این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جدیدترین خبرها از «سه خواهر»/ بازیگران جوان روی صحنه می‌روند

نمایش «سه خواهر» به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی از تاریخ ۲۱ آبان در تالار مولوی روی صحنه می رود.
به گزارش خبرگزاری مهر، «سه خواهر» عنوان نمایشی به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی است که از تاریخ جمعه ٢١ آبان، در تالار مولوی روی صحنه خواهد رفت.

نمایش «سه خواهر» که بر اساس متن آنتوان چخوف روی صحنه خواهد رفت، نخستین کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی محسوب می‌شود و تهیه کنندگی آن بر عهده نورالدین حیدری ماهر و مهرداد بهاالدینی است.

مرتضی اسماعیل کاشی از چهره های جوان حوزه تئاتر محسوب می‌شود که پیش از این سابقه بازیگری در عرصه تئاتر داشته و در اولین اثرش در مقام کارگردان به سراغ نمایشنامه معروف آنتوان چخوف نویسنده شهیر روسی رفته است.

بازیگران این اثر نمایشی از میان چهره های جوانان حوزه نمایش انتخاب شده اند و بعد از گذشت چندماه از تمرین، روز جمعه ۲۱ آبان روی صحنه خواهند رفت.

این اثر نمایشی چهارمین پروژه آموزشی، تولیدی و اجرایی مدرسه تئاتر «سه نقطه» محسوب می‌شود و مدیریت این پروژه بر عهده محمد حسن نجفی است.

«سه خواهر» طبق برنامه ریزی های انجام شده به مدت ۲۵ شب در تالار مولوی روی صحنه خواهد رفت و پیش فروش بلیت های این نمایش در سایت های اینترنتی آغاز شده است. برای دانشجویان تمامی رشته ها، بلیت های تخفیف دار درنظر گرفته شده که دانشجویان با مراجعه به گیشه تالار مولوی می توانند بلیت های این اثر نمایشی را تهیه کنند.

فاطمه ... دیدن ادامه » احمدی، سعید اویسی، سیما تاجیک، سمیرا خلیلی، افسون دلخواه، آرن زرکریان، الناز سلیمانی، مونا شریفی، سامیا صفائی، سمیرا طلوعی و ساناز طاری بازیگران جوانی هستند که در این اثر نمایشی به ایفای نقش می پردازند.

لیست عوامل اصلی این نمایش عبارت است از طراح و کارگردان: مرتضی اسماعیل کاشی، تهیه کنندگان: نورالدین حیدری ماهر، مهرداد بهاالدینی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: محمدرضا آل طاها، طراح گریم: سارا اسکندری، طراح صحنه: مرتضی اسماعیل کاشی، طراح صدا : کاوه ستاری، طراح لباس: نسیم ملکی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح پوستر و بروشور و عکاس :محمد صادق زرجویان، منشی صحنه: سارا خانکی، رویا افضلی، مجریان گریم: سارا اسکندری، فائزه سلطانی، پریا الهی، آیدا آسترکی، مدیر صحنه: یاسمن عدل، ساخت دکور: محمد پناهی، دستیار لباس: سمیرا احمدی، مشاور رسانه ای: سام بهشتی و تبلیغات مجازی: امیر قالیچی
Mandana Motaei این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
روایت کابوس‌های "سه خواهر" با تئاتر فیزیکال / مرتضی اسماعیل کاشی از تازه‌ترین اثر خود می‌گوید

مرتضی اسماعیل کاشی می‌گوید نمایش "سه خواهر" را با تکیه بر تئاتر فیزیکال و در بستری از کابوس، وهم و خیال به صحنه برده است.

سرویس تئاتر هنرآنلاین:

نمایش "سه خواهر" بر اساس نمایشنامه آنتون چخوف تجربه تازه‌ای از مرتضی اسماعیل‌کاشی است که از نیمه دوم آبان‌ماه در سالن اصلی تالار مولوی به صحنه می‌رود. او که بیشتر به عنوان بازیگر و مدرس تئاتر شناخته می‌شود در اولین تجربه رسمی خود به سراغ، اثری از چخوف رفته و بر اساس نمایشنامه "سه خواهر" کار خود را به صحنه برده است. بر این اساس گفت‌و‌گویی با این هنرمند داشته‌ایم که می خوانید:

وجه بازیگری شما در مدت فعالیت‌تان در تئاتر بسیار پررنگ بوده است، چه شد تصمیم گرفتید به سمت کارگردانی بروید؟

آخرین بار پیش از این نمایش، در دور کارشناسی‌ام یعنی سال 85،86 نمایشی از نیکلای گوگول را کارگردانی کردم. قبل از آن هم نمایش‌های دیگری را در دوره دانش‌آموزی کار کرده‌ بودم. در واقع از دوران نوجوانی به تئاتر علاقه داشتم و از هنرستان صدا و سیما دیپلم تئاتر گرفته بودم. از آخرین نمایشم حدود 10 سال می‌گذشت تا این‌که تصمیم گرفتم تجربه جدیدی در حوزه کارگردانی داشته باشم، بنابراین نمایشنامه "سه‌ خواهر" را به روی صحنه بردم. اکنون نسبت به 10 سال پیش معلوماتم پخته‌تر شده و نگاه حرفه‌ای‌تری نسبت به تئاتر دارم، به همین جهت می‌توان گفت "سه‌ خواهر" اولین تئاتر حرفه‌ای من است.

گویی نمایش "سه خواهر" ماحصل یک کارگاه آموزشی است. لطفاً از کارگاه‌تان و چگونگی شکل‌گیری ایده و اجرای نمایش بگوئید.

علاقه من همیشه جدای از بازیگری بر روی صحنه، پژوهش روی بازیگری بوده است و اساساً این کار را دوست دارم. یکی از راه‌هایی که می‌توانم پژوهش روی بازیگری را انجام دهم، حضور در کارگاه است چراکه می‌توانم با هنرجویان همراه باشم و اتفاقات را تجربه کنم. از این جهت چند سالی می‌شود که معلم بازیگری هستم و به تدریس می‌پردازم. در حین کلاس‌هایی که برگزار می‌کردم، تصمیم گرفتم که به کمک شاگردانم نمایشی را بر اساس "سه‌ خواهر" آنتوان چخوف کار کنم.

این ... دیدن ادامه » کارگاه بازیگری قدری ویژه‌تر از سایر کارگاه‌های دیگر بود چون در دیگر کارگاه‌ها، هنرجویان بدون این‌که من آن‌ها را ببینم یا از فیلتر خاصی رد شوند، می‌آمدند و ثبت‌نام می‌کردند ولی برای این کارگاه من با تک‌تک هنرجویان به صورت طولانی گفت‌وگو کردم، بنابراین از بین کسانی که برای ثبت‌نام آمده‌ بودند، یک‌سری را انتخاب کردم. به هنرجویان کارگاه گفتم که قرار نیست هیچ‌ کاری را اجرا کنیم و فقط می‌خواهیم به مدت نامحدودی روی ابزار بازیگری‌مان کار کنیم. در این بین تعدادی از بچه‌ها شرایط را پذیرفتند و همان‌ها در ماندن در کارگاه اولویت پیدا کردند و من از یک جایی به بعد همه‌ آنها را به سطح مشترکی رساندم و ایده‌های متن را وارد کارشان کردم تا در نهایت با یکدیگر شروع به کار کردیم.

ایده و متن نمایشنامه قبل از شروع کارگاه در ذهن‌تان بود یا در حین تدریس‌تان به آن رسیدید؟

متن این نمایش را از قبل نوشته‌ بودم و حتی گزینش هنرجویان را هم بر اساس همین متن در ذهنم انجام می‌دادم. البته جدای از مسئله مهم فنی، مسئله اخلاق برای من در اولویت بود و علاقه‌ داشتم در کنار هنرجویانی کار کنم که درک درستی از اخلاقیات حرفه تئاتر دارند.

در کارگاه بازیگری‌تان به چه مباحثی پرداختید؟

کارم را با دو حوزه تئوری و عملی پیش بردم. در بحث تئوری بر اساس ایده‌های خودم و دریافت ایده‌های چخوف از "سه خواهر"، لازم بود که هنرجویان نیز یک سری مسائل تئوری را مطالعه کنند. بنابراین سعی کردیم که با آنها یک سری مسائل روان‌شناسی و روان‌کاوی نظیر دیدگاه‌های یونگی یا نوشته‌های فروید را بخوانیم چراکه بستر کار من در این نمایش، کابوس، وهم و خیال بود. در بحث عملی هم به خاطر علاقه خودم به کار فیزیکال در تئاتر، احتیاج بود که هنرجویان روی بدن‌شان کار کنند و برای رسیدن به ایده‌آل حتی از شاخه‌های رزمی مختلفی نظیر یوگا که به بازیگری نزدیک است، استفاده کنند، در واقع ما از همه چیزهایی که امکانات بدنی بازیگر را گسترش می‌داد و در جهت‌ کار ما می‌بود، استفاده لازم را بردیم.

رسیدن به شرایط ایده‌آل برای اجرای یک تئاتر فیزیکال مستلزم وجود توانایی بدنی در بازیگران است. هنرجویان شما از چنین شرایطی برخوردار بودند؟ چطور توانستند خودشان را به این شرایط ایده‌آل برسانند؟

اساساً وقتی کسی وارد حرفه بازیگری می‌شود باید آن بن مایۀ اصلی را داشته باشد از آنجایی که نمایش من نزدیک به تئاتر فیزیکال است، بازیگر به تمرین بیشتری نیاز دارد و لازم است که روی بدن خودش هم کار کند. در وهله اول جا انداختن این نیاز در ذهن هنرجویانی که بازیگری را به شکل دیگری می‌بینند، واقعاً سخت است چون عده‌ای از آن‌ها به امید ورود به سریال‌های تلویزیونی یا حضور در سینما وارد رشته تئاتر می‌شوند. به هر حال من تمرین‌هایی را طراحی کردم و از تعدادی از دوستانم نیز کمک گرفتم تا بالأخره توانستم بچه‌ها را به یک نقطه مشترک برسانم.

بسیاری از هنرمندان یا کارگردانان مطرح هستند که با هنرجویان خود آثاری را به صحنه می‌برند، این اتفاق با ریسک همراه است و گاهی بر این نمایش‌ها مهر هنرجویی می‌خورد؛ چگونه ریسک چنین اجرایی را برعهده گرفتید؟

اصلاً به سمت اینکه بخواهم برچسب هنرجویی را بردارم یا بگذارم، نرفتم چون فقط به روی صحنه بردن تئاتر برایم مهم بود و فرقی نمی‌کرد که بازیگرانم هنرجو یا حرفه‌ای باشند. از طرفی اکنون بعضی از تئاترها را می‌بینیم که بازیگران حرفه‌‌ای دارند و نمی‌توانند تمرین‌های چند ساعته خود را هماهنگ کنند، بنابراین جمع‌کردن چنین پروژه‌ای با وسعت و ابعاد زمانی زیاد با 11 بازیگر حرفه‌ای، واقعاً کار نشدنی و دشوار است و من قطعاً باید به سراغ بازیگران شناخته‌نشده می‌رفتم.

در مورد فرم اجرای تئاتر "سه‌ خواهر" و نزدیک بودن آن به تئاتر فیزیکال توضیح دهید؟

نمایشنامه چخوف بستر رئالیستی دارد و ایده‌های من تا حدودی از آن فضا دور است، بنابراین بیشتر روی تم‌های استخراج‌شده از متن کار کردم. موضوع نمایش همان قصه "سه خواهر" است که در شهری دور افتاده زندگی می‌کنند و آرزوی رفتن به مسکو را دارند. تفاوت نمایشنامه من و متن چخوف این است که روایت چخوف در ابعاد کاراکترهای مختلف و گسترده‌تری شکل می‌گیرد و من عده‌ای از آن‌ها را حذف کرده‌ام.

داستان ما خیلی ساده است و در همان جمله، سه خواهر و یک برادر در آرزوی رفتن به مسکو، خلاصه می‌شود. در واقع روایتم را بیشتر در مورد و اتمسفر صحنه دنبال کردم و حتی ریسک کردم و بخشی از قصه را حذف کردم. ریسک آن به خاطر این است که مخاطب ایرانی قصه‌گویی و قصه‌شنوی را دوست دارد. بنابراین ریسک کردم و به جای آن‌که روایت تسلسل قصه داشته باشم، آن را در مورد هر صحنه پی گرفتم. این اتفاق مستلزم آن بود که از تخصصم در تئاتر فیزیکال کمک بگیرم و کارم را با یک‌سری رفتار، حرکات بدنی و... دنبال کنم تا بتوانم از کلام نمایش کم کرده و به حرکت و اتمسفر آن اضافه کنم.



Mandana Motaei این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گفت وگو با مرتضی اسماعیل کاشی کارگردان نمایش سه خواهر

در جهان نمایشم کابوس و برزخ وجود دارد

ایران تئاتر:
مرتضی اسماعیل کاشی بازیگرخوش نقش ومتین تئاتر وسینما سالها است که دربازیگری وکارگردانی فعالیت می کند وبا شناخت کامل به سراغ اجرای متفاوتی ازنمایش نامه محبوب تئاتری ها( سه خواهر) آنتوان چخوف رفته است
مرتضی اسماعیل کاشی از بازیگران توانمند در عرصه تئاتراست که تاکنون در نمایش‌هایی همچون «برنارد مرده است»، «مکبث»، «عجایب المخلوقات» به ایفای نقش پرداخته است. او با درخشش و بازی در نمایش موفق و تحسین‌شده «ویتسک» به کارگردانی رضا ثروتی، موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگری مرد درسی و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شده است. اسماعیل کاشی همچنین در فیلم «ارغوان» در کنار مهتاب کرامتی، الهام کردا، نسیم ادبی، آزاده صمدی مهدی احمدی به ایفای نقش پرداخت و از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به برگزاری کارگاه‌های آموزش بازیگری متعدد اشاره‌ کرد... مرتضی اسماعیل کاشی دارای مدرک کارشناس ارشد بازیگری است و علاوه بر تحصیلات آکادمیک خود، موفق به گرفتن مدرک کارگردانی سینما از کانون سینماگران جوان شده است. وی به‌عنوان دومین بازیگر برگزیده تئاتر ایران در سال ۱۳۸۹ انتخاب گردید. برگزیده بازیگری مرد در بخش بین‌الملل سی و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر تهران در سال ۱۳۹۱، دریافت جایزه دوم بازیگری در هشتمین و دهمین جشن شب بازیگر (جشن بزرگ اردیبهشت تئاتر ایران) در سال ۸۹ و ۹۱ و همچنین جوایز بازیگری دیگری را از جشنواره‌های تئاتر دانشگاهی و دیگر جشنواره‌ها از سال ۸۱ تاکنون در کارنامه خود دارد. او هم‌اکنون به‌عنوان معلم، کارگردان و مشاور هنری تماشاخانه و مدرسه تئاتر سه‌نقطه مشغول به کار است و از ابتدای ۹۳ کارگردانی چهارمین پروژه تولیدی-آموزشی سه‌نقطه را با عنوان «سه خواهر » بر عهده دارد. نمایش سه خواهر محصول نگرش، کوروگرافی و طراحی خلاق اسماعیل کاشی در یک تمرین کارگاهی-تجربی همراه با جمعی از فارغ‌التحصیلان است. نمایش "سه خواهر" بر اساس نمایشنامه آنتون چخوف آذرماه در سالن اصلی تالار مولوی به صحنه رفته است. در این نمایش عوامل زیر حضور دارند. طراح و کارگردان: مرتضی اسماعیل کاشی، تهیه‌کنندگان: نورالدین حیدری ماهر، مهرداد بهاءالدینی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: محمدرضا آل طاها، طراح گریم: سارا اسکندری، طراح صحنه: مرتضی اسماعیل کاشی، طراح صدا : کاوه ستاری، طراح لباس: نسیم ملکی، طراح نور: علی کوزه‌گر، طراح پوستر و بروشور و عکاس :محمدصادق زر جویان، منشی صحنه: سارا خانکی، رؤیا افضلی، مجریان گریم: سارا اسکندری، فائزه سلطانی ، پریا الهی، آیدا آسترکی، مدیر صحنه: یاسمن عدل، ساخت دکور: محمد پناهی، دستیار لباس: سمیرا احمدی، مشاور رسانه‌ای: سام بهشتی و تبلیغات مجازی: امیر قالیچی. با مرتضی اسماعیل کاشی درباره اجرای نمایش سه خواهر گفت‌وگوی انجام داده‌ایم.

آیا به کارگردانی به‌اندازه بازیگری علاقه دارید؟
پیش از اجرای این نمایش، در دوره تحصیل و گرفتن مدرک کارشناسی‌ام در سال۸۶ نمایشی از نیکلای گوگول را کارگردانی کرده بودم. از آخرین نمایشم حدود ۱۰ سال می‌گذشت تا این‌که تصمیم گرفتم تجربه جدیدی در حوزه کارگردانی داشته باشم، بنابراین نمایشنامه "سه‌ خواهر" را به روی صحنه بردم و متن این نمایش را چند سال نوشته‌ بودم و حتی گزینش هنرجویان برای بازی را هم بر اساس همین متن در ذهنم انجام می‌دادم. داستان نمایش خیلی ساده است و در تک جمله، سه خواهر و یک برادر در آرزوی رفتن به مسکو، خلاصه می‌شود. درواقع روایتم را بیشتر در مورد و اتمسفر صحنه دنبال کردم و حتی ریسک کردم و بخشی از قصه را حذف کردم...

به چه دلیل از یک نمایش‌نامه کلاسیک اجرای مدرنی را انجام دادید؟
من برای اینکه نمایشی را اجرا کنم به سراغ الصاق این برچسب‌ها به کارم نمی‌روم.

آیا شما خوانش جدیدی از متن نام‌آشنای آنتوان چخوف روی صحنه اجرا کرده‌اید؟
این ... دیدن ادامه » شیوه اجرا کردن نمایش‌نامه سه خواهر برای من یک چالش بزرگ بود. متنی که کاملاً رئالیستی نوشته‌شده است را در حین اجرا بخش‌های از آن را به سمتی ببرم که مبتنی بر فرم و حرکات بدنی است و نمایشی فرمالیستی را به مخاطب عرصه کردم. در بخش‌هایی از نمایش بازیگر نشسته و دیالوگ می‌گوید و در سکون قرارداد و رفتار بیرونی ندارد. درون‌مایه این اثر دور از چنین شیوه‌ای ( فرم فیزیکال) نمی‌دیدم.

آیا می‌توانیم این استنباط را داشته باشیم که شما قرائت جدیدی از متن سه خواهر عرضه کرده‌اید؟
بله، تا حد زیادی شاهد قرائت نو و جدیدی در نمایش هستیم. مخاطبان صاحب‌نظری که اجرا را دیده‌اند. معتقدند نمایشم با متن چخوف فاصله زیادی دارد.

بنابراین با نمایش مستقلی از اثر چخوف روبه‌رو هستیم و لزومی هم احساس نمی‌شود به متن چخوف اشاره‌ای شود؟
نمی‌توانم بگویم نویسنده این نمایش مرتضی اسماعیل کاشی است. همان‌طوری که اشاره کردم شخصیت‌های اصلی همان شخصیت‌های اصلی نمایش‌نامه هستند وهمان خط داستانی را هم پیگیری کرده‌ام. بخشی از داستان‌های موازی داستان اصلی نمایش‌نامه را حذف کردم و در کنارش به بخشی از لحظات نمایش‌نامه تأکید زیادی انجام دادم.

در نمایش افکت‌های صوتی نقش مهمی در انتقال حس و حال صحنه و مختصات شخصیت‌ها دارند؟
در جهان نمایش یک تکرار، رنج ، کابوس ، برزخ ، یا یک خواب‌زدگی وجود دارد. معتقدم همان قدری تصویر در تئاتر اهمیت دارد صدا هم مهم است و در کنار تصویر صدا می‌تواند ماندگارتر باشد. نمایش‌هایی را می‌بینیم که یک دیالوگ که با صدای بازیگر بیان می‌شود از آن در ذهنمان ماندگار می‌شود. به همین دلیل تأکید داشتم کاری را که در بحث صدا انجام می‌دهم باید هم‌تراز تصویر در نمایش حرکت کند و تصویر را تکمیل کند. شروع نمایش تأکیدی بر فضای خواب گونه دارد و آن را بر اساس تئوری در مورد خواب پایه‌ریزی کردم که خواب‌های ما بی‌صدا هستند و منظور و مقصود روابط در درون خواب به ما الهام می‌شود و چیزی را نمی‌شنویم.

آیا نگاه تلخی به جهان هستی دارید؟
نه، اتفاقاً عاشق زندگی‌ام!

اما درون‌مایه نمایش چیزی خلاف این مطرح می‌کند؟
تلخی که در نمایش وجود دارد به این دلیل است که زندگی فراموش‌شده. اگر شخصیت‌های نمایش زندگی را دریابند ، اتفاقاً دچار این تلخی و یاس نمی‌شوند.

آیا قدر زندگی‌شان را نمی‌دانند؟
نمی‌خواهم بگویم قدر زندگی‌شان را نمی‌دانند. مفهوم زندگی وزنده بودن و اینکه حیات داریم و دارای ادراک ، شعور و خلاقیت هستیم جذاب و خوب است. اینکه ما می‌توانیم جایی بنشینیم و تخیل کنیم وجهانی را خلق کنیم مهم است و نگاه پوچ‌گرایانه‌ای به حیات ندارم.

گفت‌وگو از احمد محمد اسماعیلی
علی صمیمی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وقتی رمان میخونی همه چیز ساده به نظر میاد
اما وقتی خودت عاشق میشی
باید برای خودت تصمیم بگیری
امکان خرید بلیت این نمایش از روز دوشنبه ۱۷ آبان ماه ساعت ۱۲ ظهر فراهم می شود.
یحیی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید