آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش چشم های بسته از خواب
S3 : 11:33:22 | com/org
امکان خرید پایان یافته
شنبه ۰۹ تا ۱۵ اسفند
۱۷:۰۰ و ۱۹:۰۰  |  ۵۵ دقیقه
بها: ۲۰,۰۰۰ تومان
داستان فروپاشی یک خانواده.

- از همراه داشتن فرزندان زیر ۱۵ سال خودداری نمایید.

دسته‌بندی
بزرگسال

مکان

تهران، خیابان انقلاب (شرق به غرب)، قبل از چهارراه ولیعصر، بن‌بست کیانپور، پلاک ۷
تلفن:  ۶۶۴۰۴۲۳۰

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
// پدر پشت در//

جالبه دیروز و امروز تئاتر راجع به خانواده و به خصوص پدرها دیدیم در نزدیکی روز پدر..

اولین نکته نمایش کسل کنندگی هست برای عموم و کلا توصیه به دیدن برای عموم ندارم...

فضای سرد و آهسته و با حرکات اسلوموشن حدود ۲۵ دقیقه اول نمایش در نیمه دوم از بین می رود و به این اثر ضربه زده..
وجود بازی های آهسته علاوه بر گذر زمان، ساختن فضای مالیخولیایی هست که در نیمه دوم اثر به شدت بهش نیاز هست...
جایی که باید گنگ بماند که بالاخره پدر، مادر ... دیدن ادامه ›› را مجبور به اعمالی می کند، مادر از روی حسادت و تلافی چهره ای بد از پدر بسازد و غیره...
خود متن چرمشیر پینگ پنگی تکرار است که خود نمایشنامه را کسل می کند.. این دیالوگ ها نه بافضای نمایش سازگار است و نه کارکردی دارد..
مثلا: مامان تو جانب بابا را می گیری..
مامان: نه من جانب بابات را نمی گیریم
( البته جملات نه عینا ولی مضمون این شکلی داره)

اجرا با هوشمندی کارگردان(( پدر زدا ))شده، پدری که تماشاچی فقط از زاویه دید و کلام اعضای خانواده اش مورد توجه قرار می گیره.. این موضوع بسیار کمک کننده است که تماشاچی کاملا بی ذهنیت پدر را به خاطر بیاره و هر لحظه با تصویری که دیگر اعضا می سازند در ذهن تماشاچی نقش ببنده...
یادمون باشه پدر همیشه پشت در هست...

نداشتن اسم و نشان ندادن پدر بر پایه تعمیم استوار هست، تعمیمی که حتی بتونه جهان وطنی در دوره های گذشته و شاید آینده کشورهای دیگه اتفاق بیوفته..

تاکید زیاد بر پسر خانواده دلیل دیگر کسل کنندگی نمایشنامه هست و اگر تاثیرات روی خواهر و مادر بیشتر مورد بررسی قرار می گرفت، هم جذاب تر بود و هم مناسبات و روابط بهتری دریافت می کرد و هم به نیمه اول نمایش مرتبط تر می شد...

بازیگر دختر بیان تئاتری ندارد و حتی در فاصله ۴ متری مان به خصوص در زمان بلند کردن صدا چیزی از کلماتش شنیده نمی شد..
بازیگر نقش مادر خوب بود ولی لباس و آرایشش و حتی بازی اش در جاهایی با زن یک کارمند ساده پست همخوانی نداشت...

بازیگر نقش پسر هم خوب بود و بیان خوبی داشت..
ایده صدای خارج قاب انتها خوب بود و می تونست در فاصله پرده ها هم فَضای سنگین و بی رمق و سرد خانواده را به تصویر بکشه و هم بعضی قسمت های قصه را تعریف کنه و وقایع را بیان کنه...

سپاس از آقای جدی و دوستان همکار در این نمایش..
امیر مسعود و محسن جوانی این را خواندند
NetHunter این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید