نمایش›چراغ من

خلاصه: هفتصد سال در قعر دریا بماندم و در دل داشتم که هر که مرا خلاص کند او را تا ابد از مال دنیا بی‌نیاز گردانم. کسی مرا از آن ورطه خلاص نکرد. هفتصد سال دیگر بماندم. با خود گفتم هر که مرا رها کند گنج‌های زمین را از بهر او بگشایم. کسی مرا نرهاند. چهارصد سال دیگر بماندم. با خود گفتم هر کس مرا برهاند او را به هر گونه که خود خواهد بکشم.
«هزار و یک شب، حکایت صیاد»