تیوال نمایش خانه عروسک
S2 : 04:04:14
  ۱۲ شهریور تا ۰۶ مهر ۱۳۹۶
  ۱۷:۰۰
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: هنریک ایبسن
: مهدی حسینی
: سعید حشمتی
: نیلوفر پارسا، شهریار فرد، مهدی حسینی، تیام منیری، رامین مسیبی

: سعید حشمتی
: الهه لطفی
: رسول طاهر بخش
: پیمان شیر پور
: محسن لبافی
: رامین زمین پیما، سارا کلوند، محمود پیری
: سیاوش جمشیدی، سوگل ایرانپور
: میلاد حسینی
: مهرسا دبیر سلیمانی
: سارا حسینی
: مهدی طالقانی
: مهر افرین بهروان

راه های ارتباطی با تئاتر باران: سایت اینستاگرام کانال تلگرام

گزارش تصویری تیوال از نمایش خانه عروسک / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نرگس آبیار نمایش «خانه عروسک» را افتتاح می‌کند

» رونمایی از پوستر نمایش«خانه عروسک»

» حمایت هنرمندان از نمایش «خانه عروسک»

» «خانه عروسک» در تئاتر باران به صحنه می‌رود

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

خیابان فلسطین، پایین تر از خیابان انقلاب، پلاک ۲۹۲/۱
تلفن:  ۶۶۱۷۶۸۲۵، ۶۶۱۷۶۸۱۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
خرید بلیت دو روز پایانی چهارشنبه ۵ و پنجشنبه ۶ مهرماه در سانس ۱۸ همینک آغاز شد.
سعید حشمتی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کروگستاد بیان خوبی داشت و نقش را خوب گرفته بود. توروالد هم درست انتخاب شده بود. انگار سالها پیشینه کار بانکی داشت! نورا به متن وفادار بود و بازی او مقابل دکتر رانک ستودنی بود. اما درباره جمله ای که در بروشور نمایش از داریو فو انتخاب شده بود فکر می کنم خانه عروسک را باید با دشمن مردم شناخت. پیرنگ هر دو داستان یکی است. حتا صحنه ها و شخصیت ها هم شبیه هم هستند. ماجرا زنانه نیست. بلکه بیشتر مربوط به شکستن و خورد شدن است. وقتی سمفونی های ساکت کوندرا یا مینی مالیسم پر سر و صدای پالانیک را می خوانی، می دانی چیزی باید تغییر کند، ولی همه آن چیز درونی نیست. ایبسن توهم زندگی کردن در فضای نور و رنگ را درون قابی شفاف و خاکستری از خودآگاهی گیر می اندازد و همانجا با مشت خوردش می کند. این صدای شکستن واقعیت هایی که واقعی نیستند در صحنه های خالی از دکور و نور و رنگ، شنیدنی ... دیدن ادامه » است. شاید هم پیدا کردن خطوط و اشکال هندسی شکسته در تصاویر سیاه و سفید لذت بخش باشد. اگر ایبسن پالانیک را می خواند، عضو افتخاری باشگاهش می شد! خانه عروسک حشمتی همان اثر ایبسن بود و این با ارزش می نمود.
پرند محمدی و معین مرادی این را خواندند
مریم رودبارانی و سعید حشمتی این را دوست دارند
تشکر از شما
۰۴ مهر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گاهی به نمایش «خانه عروسک» به کارگردانی سعید حشمتی
علائم شاخصه‌های یک رابطه چند مجهولی در ضمیر یک انسان
خانه عروسک

ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان و پیرامون آن در جوامع بشری بر اصلی به نام روابط انسانی استوار است. روابطی که در آن می‌توان نکات قابل توجهی را دریافت و پیامدهای بسیاری را شاهد بود. البته این موضوع کارکردی دو سویه دارد که در مسائل خیر و سر نقش بسزایی را ایفا می‌کند.

شاید به جرات بتوان گفت که سرچشمه تمام اتفاقات جهان از تعامل‌ها، مخالفت‌ها، کنش و واکنش‌ها از روابطی سرچشمه می‌گیرد که در آن انسان به عنوان عنصری تعیین‌کننده حضور دارد. حال این رویکرد زمانی توان بیشتری از خود نشان می‌دهد که روابط به سمتی تمایل پیدا کند تا از آن نتیجه‌ای حاصل شود. البته نکته مهم درباره چنین اتفاقی به طور معمول با دوراندیشی در جهت کسب موقعیتی شکل می‌گیرد که در آن نفع و ضرری به وجود آید.
نمایش «خانه عروسک» در بطن روایت خود روابط انسانی را مورد توجه قرار داده است. زیرا که همه مسائل برگرفته از اتفاقاتی است که در آن انسان تاثیرگذار و مهم تلقی می‌شود. حال در این بین انسان با عنوانی که در نمایش به آن نسبت دارد با روابط اجتماعی در هم تنیده شده و پیامد شکل‌گیری رویدادهایی می‌شوند تا فضای نمایش در بستری اجتماعی و خانوادگی مسیر قصه‌گویی طی طریق کند.
این نمایش با موضوع قائم به ذات خود سعی دارد که نکاتی را با حاشیه و متن خود با رویکردی قابل توصیف تداعی کند. رویکردی که در آن هر چه از پوسته به هسته متن ورود پیدا کنیم اتفاقات با تغییر شکلی محسوس قابل لمس خواهد شد به طوری که شخصیت‌ها از کالبدی به کالبد دیگری موضع خود را عوض می‌کنند. در این نمایش که در دو صحنه نمایش داده می‌شود مسائل و رویدادها با روند نمایش قدرت بیشتری پیدا کرده و شخصیت‌ها در صدد آن بر می‌آیند تا به اقتضای زمان برون ریزی کرده و رفتاری دیگر را از خود پیش روی مخاطب قرار دهند. حال این اثر در مقایسه با متن نمایشنامه اصلی که هنریک ایبسن آن را به نگارش در آورده است تفاوت‌هایی دارد که از اصلی‌ترین آن باید به بحث زمان و نوع روایت اشاره داشت. قابل ذکر است در قالب جدید این اثر نمایشی سعی شده است همه چیز باتوجه به مسائل روز بیان شود؛ از نوع بازی‌ها گرفته تا باقی موارد که مخاطب آنها را به چشم می‌بیند.
در واقع نمایش «خانه عروسک» برای ساختار روایت خود مرزی را لحاظ کرده است که مانند یک پل برای ورود به دنیای جدید کارکرد دارد. به نوعی که در نیمه ابتدایی نمایش رفتارها، عمل‌ها و عکس‌العمل‌هایی که از شخصیت‌های نمایش سر می‌زند همگی در سطحی مشخص نشان داده می‌شود. البته این نکته بیانگر آن است هر کدام از آنها شناسنامه‌ای را برای معرفی خود، اهمیت دیدگاهشان نسبت به جهان پیرامون، برخوردشان با اتفاقات نمایش و سایر نکاتی که برایشان معین شده است لحاظ کرده و حدی را برای خود مشخص کنند.
این اثر که در خود مواردی چون شخصیت محوری و به موازات آن جهان بینی اثر را مورد توجه قرار داده است بیشتر از آنکه حول انسان و عکس‌ العمل‌هایش شکل بگیرد بیشتر تحت تاثیر روابطی است که بر اثر رفتار شخصیت‌ها منجر به شکل گیری لحظاتی قابل توجه می‌شود. لحظاتی که سمت و سوی روایت را به برون ریزی دیگری از شخصیت‌های نمایش مبدل می‌کند. به طوری که می‌توان گفت در پرده اول متوجه خواهیم شد که ارتباط بین شخصیت‌ها چطور و چگونه شکل گرفته و در راستای این موضوع جهان نمایش در سیطره تعریف خود برای آنها چه نکاتی را مد نظر قرار داده است. حال با مشخص شدن این نکات که در فضایی یکنواخت و عاری از هر رویداد قابل توجه و به اصطلاح تخت شکل می‌گیرد نور صحنه می‌رود و مخاطب به همراه شخصیت‌های نمایش وارد پرده دوم می‌شود.
پرده دوم در این نمایش تازه نفس، جان دار و پر حرف است. از دقایق ابتدایی این پرده مخاطب آگاه می‌شود که تا اندازه بسیار زیادی جبران سکون و یک شکلی پرده اول با به وجود آمدن اتفاقات نو خواهد شد. از شخصیت نورا به عنوان شخصیت اصلی نمایش گرفته تا همسرش، دکتر، کریستین و نیلز که در دنیای این اثر حضور دارند. آنها با بیان حقایقی از زندگی خود پرده از راز و رمزهای ارتباط هایشان فاش خواهند کرد که در گذشته آنها چه مسائلی صورت گرفته و حتی در جریان روند روزانه زندگیشان چه اتفاقاتی در حال شکل گرفتن است که این موضوعات همان غافلگیری مخاطب از سوی گروه نمایشی خواهد بود. حال با چنین تمهیدی می‌توان این طور استنباط کرد که پل اتصال پرده اول به پرده دوم راه مطمئنی است که مخاطب را برای کشفی تازه همگام با شخصیت‌های نمایش ترغیب می‌کند. البته با نگاهی اجمالی باید به این نکته اشاره داشت که ساختار کلی نمایش همانند دو ماراتن عمل کرده است که با تفسیر آگاهانه خود به موفقیت دست پیدا می‌کند.
تاوان دادن، اتفاقات گذشته، ابراز علاقه به هم نوع، مسائل پنهان اقتصادی و شخصیتی از جمله مواردی است که در نیمه دوم این اثر شخصیت‌ها درصدد جبران و یا استفاده بهینه از آن هستند. البته برون ریزی‌هایی که در این صحنه شاهد آن هستیم درست مثل میدان مین عمل می‌کند که با هر جای پای اشتباهی در وجود شخصیت رو به رو انفجاری را سبب می‌شود و خرابی دیگری را به وجود می‌آورد. در واقع با این تمهید کارگردان کوشیده است این پرده را دچار تغییراتی اساسیکند که تاثیر روابط مانند حلالی در رنگ آن اتفاقات عملکرده و اوج و فرودهایی را پیش آورد که روی دیگر سکه را از روابط بین شخصیت‌ها شاهد باشیم.
نکته مهم دیگری که در این نمایش مورد استفاده قرار گرفته و به نوعی کانون توجه بوده است به روابط رفتاری بین انسان‌ها مربوط می‌شود. نکته‌ای که توضیح می‌دهد در ازای روابط بین انسان‌ها است که مسائلی چون جنگ، صلح، فقر، حقوق بشر و... پیش می‌آید و هر کدام از آنها عواقبی برای خود دارند که می‌تواند چندین و چند نسل بعد از آن انسان‌ها را تحت تاثیر خود قرار دهد.
حال از زوایه دیگر اگر بخواهیم به نمایش «خانه عروسک» فارغ از محتوا و فرم نگاه داشته باشیم باید از عنوان‌هایی چون طراحی نور، طراحی صحنه نام ببریم. موضوعاتی که هم راستا با محتوا، فرم در جهت بهتر ارائه شدن اثر نقش بسزایی را ایفا کرده‌اند.
در ... دیدن ادامه » پایان باید گفت استفاده از چنین مسائل مهمی که در جهان هستی وجود دارند می‌تواند کارکرد جدیدی را برای بهینه سازی جریانات زندگی انسان‌ها رقم بزنند. البته به شرط آنکه بدانیم این معمای چند وجهی در ازای طرح مسئله چه راه حل مناسبی را پیش روی مخاطب قرار خواهد داد.

تاریخ انتشار: یکشنبه ۲ مهر ۱۳۹۶ | شناسه مطلب: 99775
معین مرادی و سعید حشمتی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

درباره نمایش «خانه عروسک» به کارگردانی سعید حشمتی



درامانقد-تئاتر: این روزها مباحث مربوط به اقتباس از اثر ادبی نقل محافل ادبی و هنری است. با رشد تئاترها به واسطه گشایش سالن‌های خصوصی، اقتباس‌های دراماتیک نیز جلوه بیشتری یافته است. نویسندگان و کارگردانان به فراخور حال و اندیشه خود، به سراغ متون یا رویدادها رفته تا از دل آنها، داستانی دراماتیک روایت کنند. در چنین شرایطی انتخاب متون بزرگ و ثابت‌شده ادبیات دراماتیک و تغییر دادن آن به نفع اجرا، به یکی از روش‌های ثابت تئاتر در ایران بدل شده است.

عموماً این روش بر متون ویلیام شکسپیر نمود بیشتری دارد. در سال‌های اخیر نسخه‌های متفاوتی از هملت و مکبث در تهران روی صحنه رفته است که هر یک به واسطه مولف‌زدگی کارگردانانش، واجد طراحی مختص به خود بوده است و شاید مهمترین اشتراکشان تلاش برای متفاوت بودن نسبت به نسخه‌های پیشین بوده است.

در تماشاخانه باران این روزها نمایش «خانه عروسک» به کارگردانی سعید حشمتی روی صحنه رفته است که نمی‌توان آن را اقتباسی نعل به نعل از متن هنریک ایبسن دانست. داستان نورا، دختر لوس و ولخرج که در جریان قرض 5هزار کرون و جعل امضای پدرش به چنان پختگی دست می‌یابد که شوهرش را ترک کند و مبدل به زنی محکم شود، در اجرای کنونی به واسطه شکل اقتباس، به گونه‌ای روایت می‌شود که شاکله اثرگذار متن ایبسن دستخوش دگرگونی شده است.

در متن هنریک ایبسن ترتیب روایت در پرده بدین نحو است که نورا، قهرمان درام با کنش ولخرجی وارد صحنه می‌شود. در آستانه کریسمس او به شدت شاد و سرخوش است و در مدت زمانی نیم ساعته شادی او با حضور شخصیت‌های متعدد پررنگ می‌شود. در این گذرگاه بخشی از پرده با حضور سه تا چهار شخصیت دنبال می‌شود تا آنکه در پایان پرده نخست کروگستاد وارد می‌شود. همه چیز تغییر می‌کند و نورای سرخوش و شاد نمایش مبدل به زنی می‌شود که ترس و واهمه بر او مستولی شده است.

حشمتی با دراماتورژی مهدی حسینی اقدام به دگرگونی روایت کرده است. او داستان را از انتها آغاز می‌کند. نورای شاد از در وارد می‌شود، درخت کاج کریسمس را روی زمین می‌گذارد و بلافاصله کروگستاد بدذات در آستانه در ظاهر می‌شود. کروگستاد داستان جعل امضای نورا را لو می‌دهد و نورا تا پایان آن زنی است که تازه در پرده دوم تجربه می‌شود.

پرسشی ... دیدن ادامه » که مطرح می‌شود آن است که چرا باید ترتیب یک رویداد در نمایش دستخوش دگرگونی شود و اثر این دگرگونی چه بوده است؟ پاسخ کمی مبهم است و باید آن را در برخورد خود با اثر حشمتی سنجید. در خواندن متن ایبسن آنچه درک می‌شود سیر تحول یک شخصیت است. شخصیتی که به ولخرجی و الکی خوش بودن شهره است. ایبسن یک پرده از نمایشنامه خود را صرف آن می‌کند تا قرض گرفتن 5هزار کرون توسط نورا را بزرگ جلوه دهد. نشان می‌دهد چرا قرض گرفتن پول توسط یک زن مذموم است. تصویری از نروژ مردسالار را نشانمان می‌دهد.

در عوض حشمتی فرض را برآن گرفته است که ما همه نورا را سریع درک می‌کنیم. او همچون تمهید فیلمسازی هیچکاک مخاطب را یک قدم از شخصیت پیش می‌اندازد. اگرچه در تمام صحنه‌ها – به جز مواجهه کروگستاد و توروالد – عملاً نورا حی و حاضر است و در آن ده دقیقه فقدانش هم همه چیز را می‌شنود. با این حال شیوه حشمتی به نوعی ایجاد تعلیق می‌کند. اکنون مخاطب در پرده‌های آتی منتظر است بداند چه بلایی سر نورا می‌آید. یا از همان ابتدا در یک همذات‌پنداری از نورا می‌خواهد به شوهرش همه چیز را بگوید.

رویه حشمتی زمانی حاد می‌شود که او پایان را هم عوض می‌کند. در نسخه حشمتی نورا ساکی که به نظر مخاطب آشنا به متن، ساک خروج نورا از خانه است را تا آستانه در برده و در نهایت شوهرش را از خانه بیرون می‌کند. در واقع در دراماتورژی رویه‌ای افراطی نسبت به برداشت‌های فمنیستی از «خانه عروسک» پی می‌گیرند. در متن اصلی این نورا است که خانه را ترک می‌کند.

حال باید پرسید آیا حشمتی موفق به خلق اجرایی با تعلیق شده است و پاسخ به زعم نگارنده خیر است. شکل اجرا چنین فرصتی نمی‌دهد. نمایش ضرباهنگ کندی دارد و اصولاً بازیگران تند و تیز بر صحنه نمایان نمی‌شوند به جز شخصیت‌های نورا و کروگستاد که وجوه پلیسی دوئل‌هایشان به آنان کمک می‌کند روی صحنه پرانرژی ظاهر شوند، الباقی ماجرا با اندکی رخوت پی گرفته می‌شود. لحن بازیگران گاهی چنان فرومی‌‌افتد که به نظر می‌رسد هدف نشان دادن سرمای آرام کننده نروژ است تا سرخوشی نورای ولخرج.

با این حال «خانه عروسک» توسط یک گروه آماتور اجرا شده و قرار نیست یادآور «خانه عروسک‌»های کلاسیک تئاتر ایران باشد. این یک آزمون و خطا برای گروه این اجراست که با دگرگونی در روایت یک متن، شاید قصد آزمودن چیزی را داشته باشند؛ اما این آزمودن‌ها در دوره حزم‌اندیش کنونی تلفات مالی و روحی بسیار دارد و خواهد داشت.
معین مرادی و سعید حشمتی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمیدونم چرا تاتر باران اون شور شعف اولیه رو نداره ، بعداز مدتها امروز خانه عروسک رو در باران دیدم ، یه جور رخوت به نظرم به دوستان بارانی وارد شده ، نمایش خوب در کل ولی ای کاش این نمایشنامه معروف کمی ایرانیزه میشد تا استقبال بهتری ازش بشه...بازی بازیگران خوب بود ولی مشکل اصلی سالن های باران و پالیز صندلی های بسیار بدشون هست معلوم نیست کی میخوان فکری به حالش بکنن ، بعضی. دوستان هم که جدیدا با خوراکی وارد سالن میشن و...
پرند محمدی و محمد رضایی مقدم این را خواندند
سعید حشمتی، محمدرضا دانش و Leon S. Kennedy این را دوست دارند
تشکر از شما
۳۰ شهریور ۱۳۹۶
زمانی بود که ماهی دو بار به باران میرفتیم و نمایشهای خوبی میدیدیم اما از ابتدای امسال بنظر می‌رسد حساسیت های قبلی در انتخاب آثار وجود ندارد
۳۰ شهریور ۱۳۹۶
در مورد باران خیلی موافقم
تازه بنظرم باران وقتی تو ویلا خیابون اراک بود ی حس و حال خیلی باحال تری داشت واقعا دلم تنگ شده برای نمایش دیدن تو اون سالن کوچیک اما صمیمی و دوست داشتنی
چند تا از بهترین تیاترایی ک دیدم اونجا بود اغاز،گودو می میرد،غروب روزهای ... دیدن ادامه » آخر پاییز ...
چقدر یهو دلتنگ اون جا شدم خوندم این متن رو و یاد باران قدیم کردم
۳۱ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
همیشه کار اولی ها را دوست داشته ام...
آنها را می فهمم...از جنس خودمان هستند...
خیلی از همین بچه ها در گوشه و کنار این شهر بزرگ، شاهکارهای کوچکی ارائه داده اند تا همچنان به آینده نمایش ایران خوشبین باشیم...
سعید عزیز! خدا قوت برادر فرهیخته ام!
چقدر لذت بخش است دیدن جوانهایی مثل تو !
---------------
پ.ن: خانم نیلوفر پارسا، براستی بی نظیرند! آدم حیران می ماند در حجم این حس و کنش و بازی ! زنده باشید و خداقوت!
-------------

زنده باد تئاتر !
ارادمند تشکر از شما
۲۵ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تبریک میگم به کارگردان خوش ذوق و با پشتکار خانۀ عروسک....سعید حشمتی عزیز
کار در مجموع حد متوسطی داشت اما وقتی به این نکته توجه میکنیم که با اولین کار یک کارگردان مواجه بودیم باید بگیم افق های روشنی انتظار این کارگردان رو میکشه.
بازیگر نقش نورا و کروگستاد دوتا از نقاط قوت کار بودن (البته صدای شهریار بعضی جاها خیلی پایین بود) و بازیگران دیگه هم اگرچه تلاششون ستودنی بود اما ایراداتشون بیشتر به چشم میومد. بازیگر نقش هلمر نتونسته بود این نقش رو تمام و کمال زنده کنه و بازیگر نقش کریستین هم از بدن و میمیک صورت هیچ سودی در جهت القای احساسات نقشش و حتی روابط کریستین با نورا نمیبرد. درمورد دکتر رانک هم نظری نمیدم چون این نقش رو خودم بازی کرده بودم و نظرم قطعا سلیقه ای خواهد بود.
در مجموع به کل گروه خسته نباشید میگم و حتما کارهای بعدیشون رو هم خواهم دید.
تشکر از شما
۲۴ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کسی که از ایبسن و خانه ی عروسک پیش زمینه ای ندارد شاید گمان کند نمایشی فمینیستی انتظار او را میکشد. اما در پایان نمایش چیزی که در ذهن میماند گذشت برای دوست داشتن و شرافتی از نوع انسانیت است نه قانون.
این انسانیت را کروگستاد همانقدر منتقل میکند که نورا .

در خانه عروسک سعید حشمتی بازی ها قدری ناموزون بود . بازی خوب نورا و کروگستاد در کنار بازی قابل قبول توروالد و کار ضعیف دکتر رانک و کیریستین قدرت و ضعف را در تقابل بازی ها کاملا به رخ میکشید .
میزانسن ها گاهی حالت تشویش را القا میکرد و نورپردازی بی نقص به نظر میرسید .
گاهی صدای توروالد و دکتر به سختی شنیده میشد . و میمیک کیریستین اکثرا ثابت و ناموفق در انتقال حس بود .
طراحی لباس و صحنه به جا بود .
و حضور کارگردان بین پرده ها ایده ی جذابی بود اما ای کاش این حضور و کاری که ببن پرده ها انجام میگرفت هدفمندتر ... دیدن ادامه » بود.
در آخر این کار با تمامی قوت ها و ضعف ها کاملا ارزش دیدن داشت و لذت بردن از آن قابل انکار نیست .

+ هیچ مردی حاضر نیست شرافتشو به خاطر احساسات به باد بده
_ اما میلیون ها زن هر روز دارن این کارو میکنن (حتی میلیون ها انسان )

شکوه حدادی، مریم رودبارانی، علیرضا و مهرداد کیا این را خواندند
سعید حشمتی و سپهر این را دوست دارند
تشکر از شما
۲۰ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بدون تردید اجرای سعید حشمتی خالی از ایراد نیست اما تلاشی سخت ستودنی برای کارگردانی تازه است... از دیدن همه دقت شگفت زده شدم و چقدر درخشان بود نیلوفر پارسا
تاتر باران ساعت 5 حتما این تلاش صادقانه را ببینید
تشکرات فراوان
۱۹ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش «خانه عروسک» اثر معروف هنریک ایبسن به کارگردانی سعید حشمتی این روزها در تئاتر باران روی صحنه می‌رود.
خانهٔ عروسک یا عروسکخانه نمایشنامه ای است از هنریک ایبسن (۱۸۲۸-۱۹۰۶) شاعر، نمایشنامه‌نویس و درام نویس نروژی است که در سال ۱۸۷۹ نگاشته شد و در دبیرستان‌ها و دانشگاه‌های بسیاری خوانده می‌شود. عروسکخانه داستان بیرون آمدن از توهم، و طغیان زنی به نام «نورا» را شرح می‌دهد.
نیلوفر پارسا، شهریار فرد، مهدی حسینی، تیام منیری، رامین مسیبی در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.
امیر عسگری و علیرضا این را خواندند
سعید حشمتی، نفیسه م و تیاتر باران این را دوست دارند
تئاتر باران عزیز
مجموعه تئاتر باران خوبه
اجرای نمایش خوبه
دکور و نور پردازی و موسیقی خوبه
بازیگران خوبه

این عکاسی تو سالن در حین اجرای نمایش اونم دو نفر از ابتدا تا انتهای نمایش چه داستانیه دیگه....
متاسفانه این سومین باره من تو باران مشکل میخورم
ردیف آخر هم بلیط گرفتم که اگه قراره کسی عکاسی کنه مشکلی بابت صدای شاتر نداشته باشم.....
که ... دیدن ادامه » بازهم از اقبال زیبای من هر دوتا عکاس خانوم ردیفهای آخر شروع به عکاسی کردن.....
باور کنید یه بخش از نمایش رو از دست ادم
این ایراد بزرگه تئاتر باران .........
امیدوارم یه روزی یه سرو سامانی به این داستان بدید.....
۱۶ شهریور ۱۳۹۶
مجموعه تیاتر باران سوای مکان کوچیکی که برای انتظار داره یه مسیول روابط عمومی بسیار بد داره به اسم خانوم رودبارانی که انگار همیشه با همه دعوا داره !
۳۰ آبان ۱۳۹۶
خب شما هم یه لطف به خودتون کنید دیگه باران نروید....
مثل من...
۰۱ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رونمایی از پوستر نمایش«خانه عروسک»

پوستر رسمی نمایش «خانه عروسک» اثر هنریک ایبسن و کارگردانی سعید حشمتی رونمایی شد.

به گزارش روابط عمومی؛همزمان با پیش فروش بلیط های نمایش، پوستر رسمی نمایش «خانه عروسک» با طراحی مهدی طالقانی رونمایی شد.
نمایش «خانه عروسک» اثر معروف هنریک ایبسن با دراماتورژی مهدی حسینی از روز یکشنبه 12 شهریور ماه با کارگردانی سعید حشمتی در تئاتر باران روی صحنه می‌رود.
خانهٔ عروسک یا عروسکخانه نمایشنامه ای است از هنریک ایبسن (۱۸۲۸-۱۹۰۶) شاعر، نمایشنامه‌نویس و درام نویس نروژی است که در سال ۱۸۷۹ نگاشته شد و در دبیرستان‌ها و دانشگاه‌های بسیاری خوانده می‌شود. عروسکخانه داستان بیرون آمدن از توهم، و طغیان زنی به نام «نورا» را شرح می‌دهد.
نیلوفر پارسا، شهریار فرد، مهدی حسینی، تیام منیری، رامین مسیبی در این نمایش ایفای نقش ... دیدن ادامه » می‌کنند.
دیگر عوامل این نمایش نیز به این ترتیب هستند:دراماتورژ: مهدی حسینی، طراح صحنه: سعید حشمتی،طراح لباس: الهه لطفی
طراح نور: رسول طاهر بخش،ساخت و انتخاب موسیقی: پیمان شیر پور،ساخت تیزر: محسن لبافی،عکس: رامین زمین پیما، سارا کلوند، محمود پیری؛دستیار کارگردان: سیاوش جمشیدی ، سوگل ایرانپور؛مدیر اجرا: میلاد حسینی؛مدیر صحنه: مهرسا دبیر سلیمانی؛طراحی: سارا حسینی
طراح پوستر و گرافیک: مهدی طالقانی؛تنظیم صدا: مهر افرین بهروان
پرند محمدی و امیر عسگری این را خواندند
سعید حشمتی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش از روز یکشنبه ۵ شهریورماه آغاز خواهد شد.
مرسی همیاری عزیز
۰۱ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید