تیوال نمایش دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی؟
S3 : 18:04:56
امکان خرید پایان یافته
  ۰۸ خرداد تا ۰۴ مرداد
  ۱۷:۰۰
  ۱ ساعت
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: سید فرشاد هاشمی
: سید فرشاد هاشمی
: سید فرشاد هاشمی

: مهشید جوادی
: سپهر مهردادفر
: شبانه باقری
: احمد عالیشاه
: شیما مرادی
: امید محمدنژاد
: آیدا اورنگ
: گیلناز یوسفیان
: مریم برادران
: حمید صباغی
: زهرا نوروزی (ژاسمین مزون)

 * دیدن این نمایش برای افراد زیر ۱۲ سال توصیه نمی شود *

دقیقا ۹سال و ۳ماه و ۲۰روز پیش کجا بودی؟

بخش بیرون از ظرفیت با بهای ۳۰،۰۰۰ تومان

گزارش تصویری تیوال از نمایش دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی؟ / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» ۲۳خرداد سال ۱۳۸۸ کجا بودید؟

ویدیوهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
با سلام خدمت دوستان و فرشاد هاشمی
من قبل از اینکه به نقد بپردازم...// یک توضیحی بدهم...
تخصص مهندسی من ایمنی ترافیک است و اپیزود دوم در مورد میزان تلفات (من از واژه قربانیان استفاده می کنم)
تصادفات جاده ای استفاده می کنم..// ما جزو 10 کشور بد دنیا در این زمینه هستیم و شاید در ردیف
کشورهای بدبخت جهان قرار دادریم..// می توانم بگویم آمار فاجعه بار ، فاجعه بار .. 16000 هزار قربانی
در سال... // نکته دوم: استان فارس در بین استان های کشور بالاترین میزان قربانیان را به خود اختصاص
داده است، اینکه فرشاد هاشمی آگاهانه یا شانسی یا به خاطر ویدئو پدر ان دختر دانشجو این استان را انتخاب
کرده نمی دانم..// چون واقعاً این موضوع برای من به شخصه دردناک است و اینکه در فیلمی یا اثر هنری
به این موضوع پرداخت شود برایم قابل تقدیر است..// و خب ذات هنر نمایش است که با همراه کردن و همذات پنداری از دوران کودکی و آشنایی با خانواده محسن به ابعاد این فاجعه نگاه کند...
(( فرشاد هاشمی عزیز اگر خواستی نمایش دیگری بنویسی یا بسازی که به مقوله قربانیان حوادث
جاده ای مربوط باشد روی مشاوره هایم در زمینه ایمنی ترافیک حساب کن.))

نقد نمایش
خب در این نمایش ها بازیگر است و بازیگر و بازیگر و توانمندی در بازیگری بیشتر خودش را نشان می دهد..
من بودم اپیزد اول و سوم را به هم ربط می دادم مثل اپیزد دوم و چهارم..
به ... دیدن ادامه » دلایل سیاسی در مورد اتفاقات سال 88 به صورت خیلی سانسور شده ای در اپیزد اول بهش پرداخت نشد
یا ضعف در نویسندگی و کارگردانی بود نمی دانم..
بعد هم به صورت خیلی پر رنگی 9 سال و 3 ماه و... در نمایش دیده شود... که نمی شود..
خود این عدد خاص می توانست دستمایه فوق العاده جذابی برای نویسندگی باشد که با بی تدبیری
نویسنده اش از بین رفت و حیف شد...// چون یکی از دلایل انتخابم و جذب شدنم همین اسمش بود..
اپیزد اول: بازی متوسطی بود ACT طبیعتاً نقش مهمتری از بیان داشت، ACT متوسط بود اما خودبازی
برای من در پرده سومش نچسپ بود.. حداقل انتظار داشتم وقتی می گفت به مریم فکر کن، فقط به اون ساعت فکر کن.. یک لبخند بزنه که نزد.. // شاید بگید یک لبخند چقدر موثره؟ خیلی موثره.. خیلی.. چون می توانی
همذات پنداری کنی وقتی داره یادم همسرش و اسم گذاری می افته چه احساس خوشایندی داره..
اگر هم دید عرق کرده فرشاد به خاطر این نیست که بازیگر توانمندی هست و عرق سرد و عصبی داره، سالن
گرم بود..
اپیزد دوم: خوب جلو رفت و دلنشین.. // می تونست به جای تصاویر قرمز آدم ها را قبل تصادف نشان بده
که مثلاً دارند با هم حرف می زنند یا ایده بهتر این بود که خود محسن در کنار خانواده در پراید ها هست
و مثلاً با کامیون تصادف می کنه..// بعد عکس گرفته می شد..
ولی کشته شدن گروه نجات موقع کمک رسانی ایده خیلی خوبی بود و از توانمندی نویسندگی است..
البته می تونست بعد عکاسی اشو بهتر جلو ببره..
یکبار در حاشیه کنفرانس من با مسئولی داد و بداد کردم که اگر خانواده ات توی همون ماشین بود همین
حرفو می زدی.. // یا باید یک از این شرکت های راهسازی .. واسه اش گفتاری شبیه سازی کردم
و بهش یاداور شدم که دارای به خطا می روی اگر مادرت هم از این جاده نا امنی که تو ساختی می رفت و تصادف
می کرد همین حرفو می زدی..
بهرحال سعی نکرده بود با تصاویر خشن و مشمئز کننده (چیزی که من به خاطر تخصصم مثل اون عکاس
مجبورم ببینم ) روی تماشاچی اثر بگذاره جای تشکر داره..ولی بهرحال می تونست اپیزود را بهتر تموم کنه..
اپیزد سوم: چون ذاتاً ربط زیادی به اپیزودهای دیگری نداشت و من شخصاً روایت های منسجم تر را دوست دارم
(البته نمی تونم بگم ایراد کار است) خیلی در موردش حرف بزنم نسبت به اپیزود اول ساده تر بود.. و خب
فرشاد هاشمی از پس نقشش بر آمده بود و به قد و هیکل و تیپش این نقش بیشتر می خورد..
اپیزد چهارم:
این تفنگ فیل سیاه کش شوخی معمول نیمه دهه هفتاد دانشجویی..
البته من چون ردیف اول نشسته بودم اولین جواب تو این اپیزود دادم و شروع پرسش و
پاسخ از من شروع شد..
به نظرم خیلی طولانیه نیازی نبود.. اگر قراره که متوجه بیمارستان روانی بشویم که خیلی سخت نبود
بیشتر شبیه یک حقه بود نه گول زدن نمایشی.. یک حقه ای که انگار تماشاچی خسته است با ورودش
به نمایش و جک تعریف کردن تماشاچی خستگی اش یادش برود...
انتظار بیشتری داشتم که با این جک ها تاثیرگذاری بیشتر و ضربه قوی تری بزنه..
نقاشی خودکشی اش به نظرم ضربه محکمتر و دلچسپ تری بود..
در این اپیزود هم سعی شده بود به جای اینکه تماشاچی رو به اشک و آه بندازه، حرفهای ناخوشایندشو
بیان کنه .. ولی خب ناموفق هم نبود.. ولی ضربه به خاطر جک ها ارام شده بود و از میزان تاثیرگذاری اش کم شده بود...
طراحی صحنه: نداشتیم تقریباً به جز صندلی .. ولی خب صندلی خوبی بود کارایی داشت..
میزانسن: در اپیزود سوم در بعضی قسمت ها به این صندلی ها لگد می زد خیلی بی معنی و مزخرف بود.
از معدود کارهایی بود که در اپیزود اولش نیاز به سیگار هم داشت.. با اینکه سیگار نکشید و خدارا شکر کردم
چرا که مشکل تنفسی ام سیگار را همچون سلاح گرم برایم ترسناک ساخته است..
فصل درخشان: فصل درخشانی نداشت ولی همین که اشک و آه تماشاچی را در نمی آورد به خاطر تاثیرگذاری
مجدداً تشکر می کنم..
خلاصه: فرشاد هاشمی خوب نوشته تقریباً به جز اپیزود دوم که انسجام کار را گرفته است.
بازیگر متوسطی هست به خصوص در بیان..// 4 اپیزود را در هرحالتی به جز چند فریاد اپیزود دوم
تقریباً با یک لحن اجرا کرده بود../// بازی ((دست)) رو هم در اپیزود اول متوسط بود..
مونولوگ بازیگرهای خیلی توانمند می خواهد خیلی.. فرشاد هاشمی بازیگر متوسطی است برای مونولوگ..
کلاً مونولوگ کار سختی است ولی خب فرشاد هاشمی با آگاهی و اپیزودیک کردن کار و تعویض پرده
خستگی تماشاچی را کم کرد.. ولی خب من بودم اپیزود سوم را حذف، اپیزود اول را طولانی تر و جک های
اپیزود چهارم را کمتر می کردم..
کلاً کارهای این شکلی ضربات دقیق و محکم و دلچسپ می خواهد در انتها و بازی قوی در طول نمایش
ومتنی دقیق و حساب شده و جزئی نگر..
ضرباتش محکم نبود خیلی ، جزئی نگری خاصی هم نداشت ولی متنش روان بود ولی اپیزودیک بودن کارف این نمایش را نجات داد، بازی اش متوسط بود..
قیمتش بالا نبود .. تخفیف دانشجویی اش را بیشتر کنن مثلاً 50% .. ما حامیان اصلی تئاتر بیشتر تئاتر ببینیم..
پیشنهاد می کنم به قیمتش کار نسبتاً خوبی می بینید../نمره ای تقریباً 14 از 20/






سپیده و امیر مسعود این را خواندند
مریم اسدی و سارا این را دوست دارند
همچین فرشاد هاشمی روز پنج شنبه بعد از تمام شدن نمایش گفت:
منتظر خواندن نقدتان در تیوال هستم..ف رسیدم خونه سریع شروع کردم نقد نوشتن..
گفتم بیاد حال کنه یک جوابی بده نمی دونم یک کاری بکنه..
یک دوروزی هم از جمعه گذشت خبری نشد..
می دونید فرشاد هاشمی را چجوری ... دیدن ادامه » می کشن؟
با تفنگ فرشاد کش!! جواب نه هست..
مثل اون هاشمی تو استخر خفه اش می کنن؟ جواب نه هست..
با ندیدن بقیه نمایش هایش؟ آفرین تو خیلی باهوشی..
۰۷ مرداد
سارا سلام
همواره از خواندن نقدهایت لذت می برم
سپاس از اینکه نقدم را خواندی
۰۷ مرداد
سلام
سپاس از شما که می نویسید. مثل همیشه به نکات خوبی اشاره کردید. هربار نقدهای شما رو می خونم چیز جدیدی یاد می گیرم.
۰۷ مرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش تمدید شد. خرید بلیت پنجشنبه ۳ و جمعه ۴ مرداد، به کارگردانی و بازی سید فرشاد هاشمی امروز (چهارشنبه) ساعت ۱۶ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی از ۴ اختلال روان نژندی نیمه حاد... بازی آقای هاشمی عالی بود. خصوصا قسمتی را که دیکتاتورش اذیتش می کرد... پیشنهاد می کنم ، ببینیدش و با جهانی تازه از این آدمها آشنا شید
چیزی که همیشه توی ذهنم ثبت می شه بروشور است. تاریخ دقیق همان روزی که نمایش را می بینی زده و برای من ۱۰ سال و... روز پیش بود و
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به آگاهی می‌رسد اجرای این نمایش با اجرا و کارگردانی فرشاد هاشمی به مدت دو روز تمدید و خرید بلیت دو سانس ویژه روزهای پنجشنبه ۲۷ و جمعه ۲۸ تیرماه امروز چهارشنبه ساعت ۱۶:۰۰ آغاز خواهد شد.
Ahmad Alishah این را خواند
محمد لهاک (آقای سوبژه) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درواقع من درون نقش و ماجرافرورفته بودم به قدری که دوست داشتم ادامه داشته باشه، یکساعت به قدری زود گذشت که نمیدونستم باید بلندشم یانه،
بازی درخشان و روان اقای هاشمی تاثیر گذاری رو دوچندان کرده بود،من به اعتماد نظرات افراد دیگه به تماشای این مونولوگ نشستم، لذت بردم، از نظر شخص من حال عجیبی بود.
علیرضا کریمی و عسل شاکری این را پاسخ داده‌اند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آیا باید این اثر را از ساحت سایکو سوماتیک بررسی کرد؟ آیا پرداخت به مقوله بازیگری و اقتصاد حرکت و یا حرکت وضعی یا وضعی-انتقالی جایگاهی دارید؟ یا واکاوی ساختار پُست دراماتیک متن کار درستی است؟ می گویم خیر.... گاهی اثری را فقط باید دید و لذت برد... فرشاد هاشمی را ببینید و لذت ببرید و لحاظات زیبا و تلخ هر انسان را با او تجریه کنید
چقدر لغات قلنبه سلنبه در متنی کوتاه
۲۲ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی خوب در یک سونای خشک!
از فرشاد هاشمی متشکرم برای این نمایش خوب. البته اگر از نمایشهایی که صحنه تقریبا خالی است و بازیگران به جز شلوار جینشان طراحی لباس خاصی ندارند خوشتان نمی‌آید؛ احتمالا این نمایش جذابیتی برایتان نداشته باشد. اما برای من داستان و متن نمایش بیشتر از هر چیزی جذابیت داشت. موضوعاتی تاثیرگذار، پر از بیان واقعیاتی از امید و ناامیدی، پر از تحریک احساس و قلقلک دادن وجدان و اراده، و البته بیانی با فاصله بسیار بهتر از زبان بدن بازیگر. با همه این نقاط قوت اما برایم آخرین پرده از اجرا ضعیف‌ترین بخش کار بود چرا که نه ارتباط خوبی با تماشاگر برقرار می‌شد و نه شوخیها با اینکه محتوای مفهومی قوی داشت، تاثیری موثر بر مخاطب می‌گذاشت.
در مجموع؛ تماشای این نمایش خوب را در سونای نوفل لوشاتو؛ قویا پیشنهاد می‌کنم. می‌ارزد که گرمای سالن را ... دیدن ادامه » یک ساعت تحمل کنید و هنر فرشاد را ببینید.
بعد از خواندن خیلی از نظرات، بسیار شگفت زده شدم و بر آن شدم که نظر خودم را نیز بیان کنم.

هم نظر هستم با دوستی که این نمایش را به مثابه یک کلاس دانستند
یک کلاس سرد و کم هیجان
بازیگر بر روی مونولوگ خودش مسلط بود، اما تسلط برروی این مونولوگ ساده و به اصطلاح فِلَت کار چندان سختی هم نبود! اَکت بازیگر هم نسبتاً خوب بود اما اصولاً با اثری روبرو نیستیم که برای بازیگر چالش برانگیز باشد.
نمایشنامه متشکل از چند داستان مجزا از هم، و به عقیده‌ی من کم عمق و خالی از عوامل لازم برای ایجاد حس همذات پنداری و تاثیر گذاری بر روی مخاطب بود.
موضوع تمامِ سوژه‌هایی که از آنها صحبت شد برای من بسیار تکراری و کلیشه‌ای بود. به طوری که من بعد از همشون(بجز یک مورد) به خودم میگفتم "خب که چی؟! |:" یعنی به نظرم سوژه‌ها به هیچ عنوان عمق و جای مانور نداشتند؛ (مثل اینکه کسی داره ... دیدن ادامه » برای شما از روی کتاب چندتا داستان میخونه، با این تفاوت که بخش‌هایی از اون داستان‌ها رو بازی هم میکنه!) من که به شخصه با هیچکدام ارتباط کافی برقرار نکردم و تحت تاثیر قرار نگرفتم به همین روی بود که هیچ رغبتی در پاسخ دادن به سوال‌های بازیگر در طول اجرا نداشتم. یعنی محتوا به گونه‌ای نبود که شما را به فکر ببرد،‌ مشغله‌ای در ذهنتان شود، بعد از اجرا به آن بیاندیشید و یا حداقل با دنیای تازه‌ای آشنایتان کند.
طراحی لباس و طراحی صحنه هم بسیار سطحی و ساده بود و نمیدانم عواملش دقیقا بر روی چه چیزی وقت گذاشتند؟!
نورپردازی خوب بود، بجز آن بخش خسته کننده‌ای که نورِ سالن به سمت تماشاچی‌ها بود و بیش از اندازه ادامه پیدا کرد.
قطعات موسیقی‌ خوب انتخاب شده بودند اما اینکه مدام به صورت استاکاتو قطع میشد اصلا جالب نبود، بهتر بود کمی لگاتو میشد و کم کم قطع میشد تا مخاطب بیشتر در داستان فرو برود.

درمجموع من بنا به تعریف یکی از دوستان به دیدن این نمایش نشستم و انتظار بسیار بالاتری داشتم اما متاسفانه برآورده نشد و دیدن و شنیدنِ تمام این نظرات مثبت(که عموماً چندان اصولی بیان نشده بود و من را قانع نکرد) بیشتر من را تحت تاثیر قرار داد تا خودِ تئاتر!

من به این تئاتر نمره‌ی ۳،۴ از ۱۰‌ میدم.
یکی از بهترین اجراهایی که بود که در چند سال اخیر دیده بودم و قطعاً بهترین اجرایی بود که در یک سال اخیر دیده بودم.
متن کار عالی بود، بهش فکر شده بود، روش تحقیق شده بود و نوشته شده بود
کارگردانی کار عالی بود
صحنه عالی بود، در عین ساده بودن، خلاقیت داشت
و بازی.. بازی آقای سید فرشاد هاشمی حرف نداشت! بی نظیر بود و من تمام اون یک ساعت محو اجرا بودم.
قطعاً تماشای این اجرا رو پیشنهاد میکنم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به توصیه دوستم کاوه سجادی حسینی برای دیدن نمایش رفتم
انتظارم محدود و هدفم حمایت از یک کار دانشجویی بود
اما...
فرشاد هاشمی عزیز با هنرمندی تمام تمام پیش زمینه های ذهنی رو به هم ریخت
واقعا خوشحالم از اینکه از محل کارم زودتر بیرون آمدم و این نمایش رو دیدم
اجرای خیره کننده، موضوعی بسیار جذاب و پرداختی فوق العاده

کارکرد صندلی که طراحی هوشندانه ای هم داشت عالی بود

توصیه می کنم حتما کار رو ببینید
خوشحالم که این کار رو دیدم . فرشاد هاشمی خیلی سریع تماشاچی رو وارد دنیای خودش می کنه . دنیا رو بهش می قبولونه و کار به جایی می رسه که تماشاچی هم جزئی از بازیگرهای این دنیا می شه . با کراهت رفتم و نشستم پرای دیدن کار . می گفتم آخه یعنی چی خودت بنویسی خودت کارگردانی کنی خودتم بازی کنی خودم پولشو بدی . خوب خودتم تماشاش کن چیکار به کار ما داری دیگه . اما خوشجالم که دیدم . به سلیقه من این نوع کارها تئاتر تر هستن . نه لباس و دکور عجیب غریب . نه بازیگرهای گرون نه بریز و بپاش اما یک کار شسته رفته و کاملن قابل قبول .
دستشون درد نکنه .
خسته نباشید
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک اجرای مونولوگ عالی، همراه با روایت‌های مختلف که در داستان بیان می‌شد پیش می‌رفتم و خیلی از دیدن این کار لذت بردم.
یک نمایش تک‌پرسوناژ که نویسندگی و کارگردانی و بازیگری آن بر عهده یک نفر است. متن اثر با فراز و نشیب‌ها و ریتم بالایی که دارد و با بزنگاه‌های درست و به‌جا، تماشاگر را درگیر خود می‌کند.
همچنین کارگردان سعی دارد بیماری‌های روانی خاص نتیجه‌ی شرایط اجتماعی را نمایان کند.
موسیقی فضای مناسب و متناسب با نمایش را می‌سازد.
درجه نمایش: B
کارگردانی: ۹/۱۰
بازیگری: ۹/۱۰
نمایشنامه: ۹/۱۰
طراحی لباس و صحنه : ۶/۱۰
موسیقی: ۸/۱۰
بسیار عالی. خسته نباشید جناب هاشمی، متن ...اجرا...بازی صحنه آرایی ساده و کاربردی ، در کل همه چی در خدمت کار بود.برای ادامه فعالیتتان آرزوی موفقیت می کنم
حمیدرضا مرادی، فرزاد جعفریان، azi rezaei، سیما و ندا این را خواندند
افسانه حلاجی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این تئاتر جزو بهترین تئاتر های زندگی من بود ! از اول تا اخرش میخکوب بودم روی صندلی و واقعا بازی فوق العاده ی اقای هاشمی رو تحسین میکنم ! مخصوصا حرکات بدنشون عاالی بود و هماهنگیشون واقعا تحسین برانگیز بود
به نظر من این تئاتر ارزش هزار بار دیدن رو داره و من باز هم میخوام برم این تئاتر رو ببینم و به نظرم پایان فوق العاده ای داشت که باعث شد واقعا من بغض بکنم و خب با اینکه موضوعش در کل موضوع غمگینی بود ولی اینقدر بازی اقای هاشمی عالی بود که روحیه ی منو عوض کرد و فقط وقتی تموم شد ارزو میکردم که اِی کاش زمانش بیشتر بود !
واقعا عالی بود برای دیدن این تئاتر حتی یه لحظه هم نباید تردید کرد❤
به خلاصه، که باشد مورد قبول...
از آنچه در آن به ایفای نقش و فعالیت پرداختم هرگز تخیل نمیکردم گاهی سادگی بتواند این چنین مرا تحت تاثیر قرار دهد...
صحنه ای کوچک تا دستی از بیرون بزرگ...رنگ های مشابه تا شکنجه های زندگی تلخ من...
هر آنچه انتظار نمیکشیدم از من به من بازمیگشت...
از یک صندلی تا یک رنگ دردناک سرخ تر از سرخ....از یک موسیقی ساده تا یک داستان کوتاه از گوسفند قرمز چاق محبوب من....از عکس سوخته‌ی یک خورشید زرد بزرگ تا یک خانواده‌ی دوست داشتنی پشت یک دوربین دیجیتال نفرین شده...
توهماتی که تماما در حقیقت آنها غرق هستم و دست و پا میزنم در واقعیت آنچه که فقط برای من خواهد بود...
تصویر بی نهایت آشنا از تخیلات پیر نقاش صحنه که از یک دست آغاز میشد و تا انتهای یک پرواز من را با خود میکشید،پروازی از جنس سقوط میان یک دشت بی انتها که نه گهگاهی بلکه هر دم در آن تنها ... دیدن ادامه » میدویدم...
هرآنچه از خلاقیت و ظرافت مشهود بود در ناخودآگاه مخاطب این نمایش جای میگیرد...
باشد که نه دستی بلرزد و نه کودکی هفت ساله با آن به تصویر کشیده شود...
در انتها هم سلامت باشد سر گوسفند قرمز بی گناه این داستان که من را از این دنیا برای یک عمر دور میکند...
با ادب و احترام،سید عرفان اسلامیه
بسیار کار زیبا و ارزشمندی بود . حتما ببینید
دیروز نمایش را دیدم. عالی بود. به عنوان یک روانشناس، یک علاقمند به تئاتر واقعا لذت بردم. اپیزود عکاس فوق العاده بود. واقعا احساس می کردم وسط جاده هستم. تبریک می گم آقای هاشمی.واقعا تبریک می گم . یک کار فوق العاده بود. برای جذاب بودن یک تئاتر به نظر من یک شاخص مهم وجود داره. اینکه در طول اجرا ساعتت را نگاه نکنی و منتظر تموم شدن نباشی. وقتی به تماشای این تئاتر می شینی زمان از دستت در می ره. اصلا دلت نمی خواد تموم بشه. وقتی سایردوستان ایستادن و دست زدن، دلم می خواست اشتباه کرده باشن و یه اپیزود دیگه شروع بشه! واقعا ممنونم که چنین اثر زیبایی به ما هدیه دادین. موفق باشید. به همه دوستان پیشنهاد می کنم این تئاتر زیبا را از دست ندن.
امروز این مونولوگ رو دیدم وخیلی برام جالب بود چون خیلی سال پیش تو بخش بیماران روانی کار میکردم و تمام اپیزودها برام تداعی خاطرات مریض هام بود که رفتارها و واکنش های مشابهی با اجرای آقای هاشمی داشتند ،آقای هاشمی بسیار خوب از عهده این اجرا بر اومد و توانمندی خودشو نشون داد.بهشون خسته نباشید میگم و امیدوارم دوستان این اجرا رو از دست ندن.
من امروز به تماشای این مونولو نشستم و به جرات میتتونم بگم سید فرشاد هاشمی یک حرفه ایه! پیشنهاد میکنم ببینید و برای مدتی به چهار دنیای متفاوت و واقعی وارد بشید .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید