تیوال نمایش شازده احتجاب
S2 : 05:32:13
با نگاهی به شازده احتجاب نوشته هوشنگ‌گلشیری
خرید بلیت
۴۵,۰۰۰ تومان
۱۰,۰۰۰ تومان تخفیف
  ۱۱ تا ۲۰ آذر
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۴۵,۰۰۰ تومان

: افشین زمانی
: (به ترتیب ورود) رها مقدم، علیرضا لبیبیان، شهاب عباسیان، علی پویا قاسمی، فائزه حمیدی، نسترن پارساییان، مهسا ظهیری، مرجان مومنی، رضا محمدی، نریمان عابدی، مهدیس هاشمی، افشین زمانی

: بهزاد بختیاری
: سمانه احمدی مطلق
: سحر نهاوندی نژاد
: مریم رودبارانی
: پگاه مهدوی زاده
: سمانه احمدی مطلق
: افشین زمانی
: نگار حاتم
: رضا جاویدی
: نریمان عابدی
شازده خسرو خمیده و خسته به خانه بازمیگردد و با جنازه خود روبه رو میشود...
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش شازده احتجاب / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته

مکان

خیابان فلسطین، پایین تر از خیابان انقلاب، پلاک ۲۹۲/۱
تلفن:  ۶۶۱۷۶۸۲۵


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
"شازده احتجاب" برداشتی است آزاد که افشین زمانی از رُمانی با همین نام از "هوشنگ گلشیری" داشته است. رمانی که با تکنیک جریان سیال ذهن نگارش شده و زمانی با فاصله گذاری برشتی و روایت گونه در چندین اپیزود آن را به اجرا درآورده است.
موضوع قصه تقبیح نظام فئودالی ایران قدیم و ظلم و جفای حاکمان و خوانین است. شازده در کتاب گلشیری یک بیمار مسلول از لحاظ جسمی و سادیسمی از لحاظ روانی است که عُقده های ناشی از کودکی همراه با خشونت ، حقارت سترون بودنش و سرکوفتهای همسرش(فخرالنساء) را بر سر کلفت خانه(فخری) و همسرِ مریضش خالی می کند. شازده خسرو اگرچه از زنبارگی و خونریزی اجداد خود بهره ای نبرده ولی با قربانی کردن دو زن محبوس در خانه اش و آزارهای جنسی و روحی آنها، گویی میراث خانوادگی اش را حفظ کرده است.
پرداختن به رمانی پیچیده از ادبیات در حالی که بزرگی چون ... دیدن ادامه » "بهمن فرمان آرا" پیش از این به آن پرداخته است جسارتی می طلبد که زمانی به آن دست یازیده است. نشان دادنِ درد زایمان مادر، بازی اسب سواری مُنیر و بیانِ الفاظ بی پرده خبراز نمایشی بی پروا و جسورانه می دهد.
نمایش "شازده احتجاب" اما روایتی دارد مجزا از داستان. برداشتی که شاید به دنبال نمایاندن ظلم زاییدهء قدرت ، بی نوایی و فلاکت مردم ، ریشه یابی عُقده ها در کودکی و مظلومیت زنان باشد. "زمانی" بُرشهایی از قصه برداشته و تغییراتی درآن داده است لیکن علت این برداشتها و تغییرات به روشنی مشخص نیست. تغییراتی ازجمله کم رنگ کردن جنایتهای پدر بزرگ ، مظلوم نمایی مادر، تغییر در نوع مرگ کاراکترها، تعریف قتلهای پی در پی خانوادگی، تغییر در نقش مُنیر خاتون (یکی از زنان حرم آقابزرگ به دختر خانوم بزرگ)، اخته کردن خودخواسته شازده در شب زفاف و مثالهایی ازین دست جدا ازاینکه وفاداری به قصه را نفی کرده (که می توان از آن چشم پوشید) قصهء بهتری نیز نیافریده است. قصه ای که از لحاظ مفهومی دچار سکته بوده و وزن و صلابت ریشه آن گرفته شده است. اگرچه نمایش با طراحی غیر قجری لباس ها و دکور کم مایه، سعی در جهان شمولی داستان دارد لیکن در بیان آن قوی ظاهر نمی شود. حضور سه رعیت کفن پوش بر صحنه به منظور نقد ظلم وفریاد تظلم خواهی (به عنوان دغدغه اصلی) پا را از شعاری کم اثر و تکراری فراتر نمی نهد. زنان نمایش نیز - حتی با وجود صلابت و بی رحمی مادربزرگ - زنانِ بیچاره و مُنفعلی اند که چاره ای جز اطاعات و پذیرش ندارند و از زن ِ تمام عیار جز زنانی بی رحم و یا مظلوم و یا هوسران گزینه بهتری نشان نمی دهد. گویی ریشه بدبختی را در خلقت زنانه جستجو کرده و با جملهء "ما چقدر بدبختیم که زن آفریده شدیم" از زبانِ فخری این را بازگو می کند. با وجود اهمیت نقش فخرالنساء در قصه گلشیری به عنوان زنی مدرن، فرهیخته و با ظرافت، در نمایش تنها با دلداده ای افاده ای و محروم از نوازش شوهر روبروییم که گویی بازی نادلچسب بازیگرش تعمدی است در تضعیف هرچه بیشتر فخرالنساء.
با این همه اجرا از کشش و تمپویی متناسب برخوردار است که بیننده را تا انتها همراه خود می کشاند. استفاده از دو بازیگر با بازی خوب در نقش شازده خسرو که وام گرفته از لحن خود قصه است به خوبی به ایجاد تعلیق های ذهنی شازده و رفت و برگشتهای رویاگونه کمک کرده است. زمختی و زهرِ قصه و در پی آن ایجاد حس انزجار و اشمئزار به خوبی در نمایش منعکس شده و و ذهن بیننده را تماماً در اختیار می گیرد. علی رغم عدم استفاده از اکسسوار که بیشترین بارِ روایتگری را بر روی بازیگران می اندازد و متن سنگین قاجاری که تبحر و تجربه بازیگران را می طلبد حضور پررنگ بازیگران به خصوص فخری، منیر خاتون و خانم بزرگ به خوبی این مهم را به انجام رسانده است. نمی توان از موزیک دلنشین، متناسب و وزین کار نیز چشم پوشید که به حق روایتگری داستان را سهل و روان می کند.
در مجموع نمایش "شازده احتجاب" اجرایی است موفق ، گیرا و قابل ستایش که دیدن آن خالی از لطف نیست.
یادمه وقتی کتابش رو میخوندم انقدر از شخصیت و رفتار شازده عصبی و عصبانی شده بودم که نه تنها ادامه ش رو نخوندم بلکه کتاب رو هم انداختم دور که نبینمش :) طبیعتن به همین دلیل هم نمایش رو نخواهم دید .
اما نقدت فوق العاده رَوون و خوش کلمه بود . با جمله های به اندازه ... دیدن ادامه » و فعلهای به موقع :) خلاصه یه نقد تمیز و حرفه ای . فقط کاش کمی هم به فرم میپرداختی که بگی بهمون آیا اونچه قرار بوده به مخاطب منتقل بشه ( محتوا ) ، توسط فرم و ابزارهایی مثل نور ، دکور ، گریم ، لباس ( که البته بهش اشاره کردی ) ، بازیها و شخصیت پردازی و در کل ؛ میزانسن ، همراهی و حمایت میشد یا نه .
البته اگر هم نخواستی که هیچ ، سرت سلامت :)
۳ روز پیش، شنبه
ممنون بامداد جان از لطفی که به من داشتی و تعریف غلوآمیزت! (ایموجی قلب)
راستش من برعکسِ تو نوشته گلشیری رو خیلی دوست داشتم ازینکه در اون دوره با چه مهارتی یکی یکی شخصیتها را از تو قاب بیرون میکشه و داستان رو بازگو میکنه برام خیلی جذاب بود. در مورد اجرا حرف ... دیدن ادامه » زیادی نمی شه زد همه چی در جای خودش مرتبه دکور خاصی وجود نداره ولی طراحی میزانسن درست و تمیز به نظر میرسه. نورپردازی خاصی به چشم نمیاد و گریم هم به اندازه است . به جز بازی ضعیف بعضی بازیگرها کل فرم کار قابل قبوله و موزیک هم که درخشانه.
منتها این نمایش قصه محوره و بنابراین به نظرم متن اهمیت بیشتری برای بحث داشت که بهش پرداختم. اینکه رمانی رو برای اجرا انتخاب کنی چیز رایجی است که بارها و بارهادر سینما وتئاتر اتفاق افتاده است .اما وقتی قصه ای رو عوض میکنیم به نظرم باید دلیل و هدف خاصی وجود داشته باشه و من تو این به اصطلاح نقد به دنبال این چرایی بودم.
۳ روز پیش، شنبه
حتمن همینطوره ، گواهش هم بیشمار علاقه مند و شیفته ی متخصص و حرفه ای به این کتابه . اما خب من موقع خوندنِ داستان مغلوبِ محتوا میشم و اگر محتوا با روحیاتم سازگار نباشه اون داستانو ادامه نمیدم :) ( بهرحال هر کس یه ایرادی داره دیگه :d ) غیر از داستانهای پست مدرن ... دیدن ادامه » و به کل هنرِ پست مدرن که ماجرا برام فرق داره

بسیار عالی . سپاس از وقتی که گذاشتی و توضیحاتی که درباره ی فرم دادی . ازت ممنونم و استفاده کردم
۳ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رفتن به سمت متنی که برای مخاطبان، نوستالژیک و خاطره انگیز هست، قطعا جرأت زیادی لازم داره!
شاید این اجرا، دقیقا مطابق متن شازده احتجاب نباشه و صرفا از بخشهایی از این داستان استفاده شده باشه، ولی آنچه روی صحنه اتفاق افتاد، برای من اجرای کاملی بود.
دلم تنگ شده بود برای نمایشی که تمامی بازیگران آن بیان قوی و بدن منعطف داشته باشند
قبلا برای دیدن همین هنرمندی ها به دیدن تاتر میرفتیم ولی الان در خوشبینانه ترین حالت، در هر سال تعدادی انگشت شمار از چنین اجراهایی سهم داریم!
خوشحالم که هنوز جوانانی هستند که هرچند به سختی، «تاتر» (به معنای واقعی کلمه) کار میکنند!
امیدوارم همینطور متعهد و عاشقانه به کارتون ادامه بدین
#من یک تماشاگرم
اجرای اول شامل چند توپوق بود که اصلا به چشم نیومد. عکاس هم رضا جاویدی بود که صدایی ازش در نیومد. کار رو بسیار دوست داشتم و چشم از صحنه برنداشتم. کارگردان محترم فرمودند نظرات رو در تیوال منعکس کنیم. ای به چشم!
جناب زمانی اولین انتقادم به حضور خود شما روی صحنه ست. به نظر بنده مناسب نقش نیستید و وصله کمی تا حدی ناجور. اگر تمایل به ادامه بازی این نقش دارید تعویض کلاه و ادای متفاوت در بیان شدیدا توصیه میشه.
بازی ها در این نمایش واقعا عالی هستند حتی با دماغ‌های عمل‌کرده‌ای که توی ذوق میزنن، شاید بازی یکی از برادرها رو بتونم نام ببرم که در کنار شما نمیتونن هم‌سطح بازی‌های درخشان دیگه باشند.
ارتباط نوکر با اتاق فرمان از طریق مثلا گوشی وصله ناجور بعدیه که بهتون اطمینان میدم بهش نیازی ندارید و اصلا هم بامزه نیست.
بازی خاتون خوب بود اما نه محسور کننده. ... دیدن ادامه » چیزی شبیه کاراکتر نقش خانوم در طپانچه خانوم. کمی بیان خشن تر و گریم مسن تر مکمل خوبی برای بهتر شدن این کاراکتر هست.
خطابه ای که در باب فمنیسم از زبان فخری ادا میشه، طولانی، شعار زده و خارح از ادبیات متن نمایش شماست و دلیل وجودش رو با این آب و تاب متوجه نشدم.
اولا که متن شما بیشتر از اینکه ظلم در حق زنان رو نشون بده برعکس این قضیه ست ، و دوما متنی این چنینی که حرفش چیز دیگریست و مرثیه ای برای شخص دیگریست چه نیاز به این‌همه آب و تاب برای گرفتن سمپاتی برای خوش‌آمد تماشاگر دارد؟ بنظر بنده کوتاه تر و حتما و خوهشا در حوزه ادبیات متن اصلی ویرایش بفرمایید..
و در پایان کار بسیار تمرین شده و عالی و نوع اجرا میشه گفت پست مدرن و مینیمال با بازی و کارگردانی خیلی خوب.
موفق باشید عزیزان.
خرید بلیت این نمایش کاری از افشین زمانی و با بازی فائزه حمیدی، مرجان مومنی، شهاب عباسیان، نسترن پارساییان، مهسا زهیری، علیرضا لبیبیان، مهدیس هاشمی، رها مقدم، رضا محمدی، علی پویا قاسمی، نریمان عابدی، افشین رمانی با تخفیف روزهای نخست همینک آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید