سیامک شهابی فعال حوزه هنر

سخن آخر این است: تاکاتسوبو را ببینید!

نمایشی از جنس تئاتر مدرن و پست مدرن که در عین جهان شمولی پیام، در دل خود رویدادهای دیروز و امروز زندگی شهروند ایرانی را نیز روی صحنه میبرد. صحنه ای خلاق که آنچه در طول نمایش اتفاق میفتد را نه روی سکویی بالاتر از آنجا که من و شما هستیم، بلکه در‌ حوضچه آبی که خلاقانه تعبیه شده و رئالیسم پنهان در پیام نمایش را با سورئالیسم میزانسن ترکیب کرده ارائه میدهد. راوی دیگری نیز رویداد ها را توسط دوربینی که بر پیشانی دارد، همچون شاهدی دسته اول و قابل اتکا برای نظاره گران روی صفحه سفید پشت صحنه بازتاب میدهد، چنان جذاب که شما را به فکر فرو میبرد که کارگردان چگونه پس از انتخاب های بی نقص خود چنین دکوپاژی را انتخاب و به میزانسن متفاوت اجرا افزوده است! اجراگران نیز چنان با موسیقی متناسب نمایش هماهنگ و هم زبانند که با ترکیب نوری منتخب، صحنه های خارق العاده ای پدید می آورند. نکات قابل ملاحظه و شگرف این نمایش بسیارند… بانوی نقاش خارج از مهلکه صحنه، اضافه شدن کاراکتر سامورایی در میانه داستان، تاثیر از خودبیگانگی برشتی در نیمه نمایش، دادستان غیر قابل اعتماد، مرور چند زبانی پیام اصلی نمایشنامه که رنگ و بوی جهان شمولی به نوع جهان بینی نویسنده میدهد و غیره و غیره….

سخن آخر: تاکاتسوبو را ببینید
سیامک شهابی-شهریور 03