تیوال نمایش جیغ بنفش
S3 : 11:57:46
  از مرداد ۱۳۹۸
 بها: ۴۰,۰۰۰ تومان

: پیام لاریان
: وحید ملکی
: (به ترتیب حروف الفبا) سجاد بابایی، مهسا بنائیان، حُدیثه حیدری، حسین سپهرنژاد، سهیل شیراز، نوش آفرین کیهان، مهدی ملک، (بازیگران خردسال) کیان مهدوی، امیرعلی مهرآسا، یاسمن صیدزایی، آرمین حیدری، پارمیدا فغانی

: یاسمین برزگری
: لیلا افتخاری
: امیرحسین اجلّی
: مهران بی پروا
: ادیب کاظمی
: بابک رضایی، حسین رسته، فروغ یوسفی
: آذین صالحی‏
: حسن جنت مکان
: حسین عباسی
: الهه هدایتی
: آرش خوشحال
: فاطمه محمدی آشنا
: احسان حسینی پژوه
: علی نیکو محمدی، امیرعلی شریف

» فروش اینترنتی بلیت در دیگر سایت‌های محترم انجام می‌شود

شهر:
تهران

مکان

خیابان نوفل‌لوشاتو، تقاطع خیابان رازی
تلفن:  ۶۶۷۶۰۵۳۰-۶۶۷۵۱۰۴۶-۶۶۷۶۳۵۶۹


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
خیلی خوشحالم از نوع نگاه و موضوع نمایش
هومن شهباز این را خواند
وحید ملکی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
‏تئاتر گونه‌ای از هنر است و شاید یکی از والاترین نمودهای هنر و به همین دلیل همچون سایر هنرها جوهره و کار آن بیان ایده (ιδέα / (είδος است؛ یعنی همان کاری که فلسفه به فرمی دیگر انجام می‌دهد. به همین دلیل آنکه بویی از ایده/حقیقت نبرده است جز مجموعه‌ی ناله‌های شبه‌دغدغه‌مند و توده‌ای ‏ کلام در هم پیچ بی‌معنا (به دلیل همان فقدان فهم ایده) توان خلق هنر را نیز ندارد و چیزی که خواهد ساخت/نوشت بیمار نزاری می‌شود که گویی به زورش به تخت صحنه بسته‌اند جهت تشریح در مقابل دیدگان تماشاگر. تنها فهم ایده است که توان خلق را به خالق می‌بخشد.
هیچ لذتی در دیدن این کار نبود متاسفانه!!!
مسعود جعفریان و وحید ملکی این را خواندند
Mehdi Seddighi این را دوست دارد
درود بر شما
۰۷ شهریور
آقای ملکی این نقد رو هم مغرضانه میدونید؟
۰۸ شهریور
من نظرم رو در مورد این نقد دادم و به دوست عزیزمون درود فرستادم شما لطفا سعی نکن ابی رو گل آلود کنی جانم
۰۹ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه متن بسیار ضعیف با بازیهای بسیار ضعیف.
به نظرم ضعف نمایشنامه و ضعف بازی گردانی در این کار بیداد می کرد
و بد تر از همه رورانس آخر نمایش بود یه اجرای نامنظم و کارگردانی که از بازیگراش اصلا بازی نکشیده بود
انگار تو کافه نشستی و نمایشنامه خوانی از روی کاغذ رو میبینی.
بدتر از همه پایانبندی ضعیف و شعاری و رورانس نامنظم و بدتر از اون بی نزاکتی کارگردان بود، میگید چطور؟ بذارید توضیح بدم:
به عینه یادمه بعد از اولین اجرای "هنرپیشه ی نقش دوم" کارگردان تا کمر جلوی مخاطبای نمایشش خم شده بود و بلند نمیشد ... بزرگانی رو روی صحنه دیدم که حرمت تماشاچی رو نگه داشتن که خودشون جزء ستونهای نمایش این مملکت بودند اما این آقا نه تنها سر خم نکرد بلکه آدامس می جوید و به حماقت ما که برای دیدن افتضاح اولش رفته بودیم! لبخند میزد.
حمیدرضا مرادی و وحید ملکی این را خواندند
خوشحالم که انسان های خود فروخته ای همچون شما هستن که بخاطر بلیط رایگان تئاتر از خانوم هدایتی، حاضرند خزعبلات ذهن بیمار ایشان را در فضای مجازی نشر دهند، شاد باشید عزیزدل
۰۷ شهریور
ممنونم از پیشنهادتون
من در مورد ادب حرف زدم و گفتم زشته جلوی مخاطب اثرتون کرنش نمی کنید.
آدامس جویدن شما اصلا بد نیست فقط زمانی که باید جلوی مخاطبتون حاضر شید میتونید در بیاریدش که حمل بر بی ادبی نشه.
نه تنها من بلکه دوستان دیگری هم این موضوع رو دیدند ... دیدن ادامه » و گوشزد کردند البته در مورد کار هم واقعا ضعیف بود.
اینکه دوستان آدم ازش تعریف کنند چیز بدی نیست ولی وقتی کسی بدون غرض (حتی با لحن تند) میاد اثرتون و رفتار غیرحرفه ای تون رو نقد میکنه پذیرفتنش شرط ادبه.
خلاصه من سعی کردم شما رو متوجه اشتباهتون بکنم که گویا شما نقد پذیر نیستید و ترجیحم اینه این بحث رو با شما ادامه ندم
۰۸ شهریور
شما کلامت غرض ورزی رو معنا میکنه جانم، اما اینکه به دروغ بگید من کرنش نکردم یا اینکه شنا عقده کرنش طولانی دارید و از من کرنش کوتاه دیدید و براتون ناراحت کننده بوده بحثش جداست... اتفاقا خوشحالم که به عنوان انسانی که بسیار نقدپذیرِ شناخته شده ام، و شما نمیتونی ... دیدن ادامه » با تلقین باطل این رویه رو تغییر بدی جانم...

در ضمن به نظرم خیلی جدی قضیه آدامس رو با یه متخصص جل کنید هرچه سریع تر، هم شما و هم اون دوستی که لایق فعالیت کردن تو گروه صادق و خالص جیغ بنفش نبود و عذرش خواسته شد...

شاد و پیروز باشید
۰۹ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از نقاط قوت نمایش دیالوگ های پر محتوایی بود که انسان را عمیقا به فکر فرو می برد هم چنین استفاده از آینه در صحنه به شدت با محتوا هماهنگ بود، اما در بعضی از قسمت های نمایش صدای موسیقی بلند بود و با توجه به ریتم تندی که در ادای کلمات وجود داشت باعث می شد مخاطب نتواند به راحتی با شخصیت همراه شود.
من شبا ساعت ده دهنم تلخ میشه ، تلخِ تلخ
شیرینم نمیشه ، اونوقته که دلم میخواد پنجره رو باز کنم خودمو پرت کنم پایین...
امیر مسعود و فرشته این را خواندند
محسن جوانی، نیما کوچی، وحید ملکی، Pegah_art و حُدیثه حیدری این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک نمایش روانشناسانه درخصوص گروهی که در یک مهمانی گردهم آمده و هریک با توجه به گذشته و مشخصه‌های فردی و روانی خود از زاویه‌ای به مرور وقایعی که بر آن‌ها گذشته در طی جلسات مشاوره می‌پردازند.
نمایشنامه با نگاهی مدرن و به صورتی پازل‌وار به تشریح و توصیف آدم‌ها دست می‌زند و از دل آن به پرداخت مناسبی از شخصیت‌ها با نگاه و رویکردی تازه دست می‌یابد. روش کارگردان در به صحنه آوردن چنین دستمایه‌ای غیرخطی است، طراحی پرحجم حرکت کاراکترها علی‌الخصوص تا نیمه نمایش که به نوعی تحرکات فکری آن‌ها را در لحظه روایت سایر وقایع نمایندگی می‌کند از جمله رویکردهای قابل‌تامل در ساختار اجرایی اثر است که توسط گروه بازیگران به درستی ارائه می‌شود. هرچند که بسته به توانایی هریک در پاره‌ای از موارد عمق بیشتری می‌یابد. طراحی صحنه با تکیه بر درک درست از حال و هوای ... دیدن ادامه » نمایش در خلق فضایی مانوس با موقعیت جغرافیایی اثر از طریق به کارگیری صندلی‌هایی متحدالشکل و نیز استفاده از آینه‌هایی قدی که واقعیت آدم‌ها را بازتاب می‌دهد، از جمله نکات برجسته‌ی کار محسوب می‌شود. نورپردازی به شکل بهینه، نقشی خلاقانه در ساختار اجرایی اثر ایفا نمی‌کند و در سطح باقی می‌ماند ولی این موضوع در خصوص موسیقی کار به شکلی بالعکس کارکرد درستی یافته، همچنین است استفاده از عناصری نظیر گریم و لباس که درخدمت شخصیت‌ها قرار گرفته اند.
این نمایش علی‌رغم برخی ناهماهنگی‌ها که می‌تواند برای روزهای نخستین اجرا تا حدی قابل اغماض باشد واجد نکاتی قابل تامل خصوصا از حیث کارکردهای روانشناسی در جریان زندگی است که با بیانی نمایشی درآمیخته و می‌تواند برای این دست از مخاطبین جالب توجه جلوه کند.
درجه کیفی: B
کارگردانی: ۷/۱۰
متن نمایشی: ۸/۱۰
بازی‌ها: ۷/۱۰
طراحی صحنه: ۸/۱۰
طراحی لباس: ۷/۱۰
گریم: ۷/۱۰
نور: ۵/۱۰
موسیقی و افکت: ۷/۱۰
امیر مسعود، حمیدرضا مرادی، کیامرث تقی زاده و فرشته این را خواندند
mahaya و وحید ملکی این را دوست دارند
این گروه در مهمانی گردهم نمیان ... شخصیت ، دچار اختلال چند شخصیتی است... و ...
۰۳ شهریور
ممنون خانم الهه هدایتی که داستان را Spoil کردید.
درود بر شما
۱۰ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید


نمایش جیغ بنفش به نویسندگی پیام لاریان و با کارگردانی وحید ملکی از ٣٠ مرداد، در پردیس سینمایی شهرزاد روی صحنه رفت.
این اثر با رویکرد روانشناختی و بررسی زمینه‌های بروز رفتارهای ناهنجار ساخته و پرداخته شده است.
فروید نخستین مرحله ی شناخت انسان را شناخت دهانی می داند که کودک در این مرحله به واسطه بلع و مکیدن، به لذت و شناخت محیط پیرامون خود دست پیدا می کند و بروز هر گونه بحران در این مرحله منجر به بروز مشکلات رفتاری در سنین بزرگسالی فرد می شود.
گاهی این تنش به صورت اختلال دهانی مانند استفاده بیش از حد از سیگار و یا آدامس خود را نشان می دهد. گاهی نیز به صورت جملات گفتاری پرخاشگری و بددهانی یا گاز گرفتن.
عوامل نمایش جیغ بنفش با معیار قرار دادن این نظریه، درام را طراحی کرده‌اند. در این نمایش شاهد کاراکتر هایی هستیم که به نحوی در مرحله شناخت دهانی خود در کودکی مشکل دارند و اکنون با بد دهنی، افراط در مصرف سیگار، انزجار از بوی بد دهان و فریاد کشیدن سعی دارند خودشان را از زیر بار روانی که متحمل میشوند خارج کنند.
نویسنده بروز ناهنجاری های رفتاری در افراد را طبق نظریه های فروید، به کودکی آنها نسبت داده و ریشه اختلالات رفتاری را در کودکی افردا دنبال می کند، کودکانی که توسط والدین شان تنبیه می شوند و در آینده با بحران های روحی مواجه هستند.
این درون مایه به خودی خود، باعث جذاب شدن نمایش جیغ بنفش می شود. اما ایراداتی در نمایشنامه و کارگردانی باعث شد تا حق مطلب به همان خوبی که مدنظر گروه بود، ادا نشود. اثر تاحدی فاقد انسجام معنایی و وحدت موضوعی بود و نخ تسبیح بین حلقه های جداگانه
نمایش کم جان تر از آن بود که بتواند همذات پنداری مخاطب را داشته باشد.
کاراکتر ها سطحی و دم دستی معرفی شده بودند و فاقد قدرت لازم برای نمایشی با محور روانشناختی بودند. شخصیت پردازی عمیق‌تر قطعاً می‌توانست در این نمایش راه گشا باشد.
عدم وجود وحدت موضوعی باعث شد مخاطب نتواند خط اصلی داستان را پیدا کرده و آنرا دنبال کند. اثر مجموعه ای بود از تکه های پازل که بی ترکیب واحد، کنار هم قرار گرفته بودند. از طرفی شلوغ بودنِ صحنه باعث سر در گمی بیشتر مخاطب می شد. مخاطب با انبوهی از دیالوگ ها و مونولوگ های زیبا مواجه بود که مسلسل وار ادا می شد بی اینکه فرصت هضم و درک آن ها را داشته باشد. شاید بهتر بود از شلوغی صحنه و تعدد بی دلیل شخصیت ها کاسته می‌شد تا محتوای اثر خودش را پرقدرت تر به رخ بکشد.
ضمنا موسیقی حضور پررنگی در این نمایش داشت، تا جایی که در حد یک کاراکتر می توانست ایفای نقش کند. اما گاهی مانع از آن میشد تا دیالوگ‌ها بخوبی شنیده و درک شوند.
جای سکوت در این اثر واقعاً خالی بود.
بازی ها می‌توانست جان دارتر و بهتر باشند و هنرمندانه تر.
همینطور ... دیدن ادامه » گریم می توانست با توجه به موضوع، اغراق شده تر و متمایز تر باشد.
دکور و میزانسن صحنه بامحتوای اثر همخوانی خوبی داشت و حس مناسب با اثر را القا می کرد، اما طراحی لباس آنچنان که باید نبود و نمی توانست کاراکتر را ملموس جلوه دهد.
یکی از خلاقانه ترین قسمت های این نمایش طراحی بروشور آن بود که با محتوای اثر هماهنگی جالبی داشت.
درکل به نظر می رسد در جامعه امروز که به دلیل مشکلات مختلف، دست به گریبان با ناهنجاریهای رفتاریِ افراد هستیم، جای نمایشهایی مانند "جیغ بنفش" خالی است. برای وحید ملکی و دست‌اندرکاران این نمایش آرزوی موفقیت های بیشتر داریم.

ماندانا زندی
امیر مسعود و حُدیثه حیدری این را خواندند
وحید ملکی، alireza navid و نازنین این را دوست دارند
سلام وقت بخیر
آیا اجرا به پایان رسیده؟
از کجا باید بلیط خرید؟
ممنون میشم راهنمایی بفرمایید
۰۳ شهریور
ایران نمایش. تا ۱۴ شهریور هستیم
۰۳ شهریور
اصلا صفحه فروش بلیط تو سایت ایران نمایش نیست
۰۸ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش را در شب دوم اجرا به پیشنهاد دوستانم دیدم، پیشنهاد می کنم اهالی علاقمند به تئاتر این اجرا را از دست ندهند. از نقطه قوت این اجرا هماهنگ بودن فرم و محتوا بود. با فرمی که کارگردان برای اجرای خود ساخته بود فضا و محتوای نمایش را درک و تفهیم می شدیم.
وحید ملکی و حُدیثه حیدری این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بعنوان یه تماشاگر عادی این تاتر زیبا نظر میدم.
تو وهله اول بنظرم موضوع داستان ارزشمنده،چون این بخش همیشه تو یه فضای مهجور و تاریک هست.این اثر میتونه کمک به درک وکمک بهتر, به این بخش از همنوع های عزیزمون بکنه. از نظر شخص بنده اگه کمی از پیچیدگی و سرعت داستان کمتر میشد میتونست از این هم اثر بهتری بشه. از بازی هنرمندانه همه بازیگران لذت بردم. اگر نظرمو میخونن،ممنونم ازشون بابت ایجاد یه شب به یاد ماندنی برای من.
ضمنا بنظرم بهتر بود تو پوستر همه بازیگران بودن ؛مناسبتر بود.
همینطور صدای مناسب موزیک بنظرم کمی کمتر بود ،بهتر میشد.
در اخر هم از خانم هدایتی بابت معرفی و دعوت به این تاتر فوق العاده تشکر میکنم.
با ارزوی موفقیت برای کارگردان ،بازیگران هنرمند و همه عوامل این تاتر زیبا
امیر مسعود این را خواند
وحید ملکی، حُدیثه حیدری و 4faslesal این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فضاسازی اون باشگاه تاریک رو که نماد درونیات شخصیت ها بود دوست داشتم. اگه شخصیت دکتر مستقیم با تماشاگر صحبت نمی کرد خیلی بهتر بود. به نظرم به نمایش ننشسته بود.
وحید ملکی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جیغ بنفش برشی از زندگی تک تک ماست. نمایشی که به جای چشم باید با روح و روان به تماشا نشست. همه ما در زندگی حداقل یک بخش از این نمایش را زندگی کرده ایم. به نظرم این نمایش با نوشتن وصف ناشدنی است و باید به تماشایش نشست. تنها به نظرم می بایست آیینه هایی که در صحنه استفاده شده بود در قسمت پایانی نمایش رو به تماشاچیان بر می گشت تا دکور هم به طور ملموس تری نمایان کند که به دیدن نمایش ننشسته ایم و این فرد فرد ما هستیم که باید با مقاومت سعی کنیم از تاریکی خویش به روشنایی گذر کنیم... 
حُدیثه حیدری و امیر مسعود این را خواندند
وحید ملکی این را دوست دارد
ممنون از شما جناب جمشیدی به خاطر نظرتون
۳۱ مرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جیغ بنفش یک موضوع روانشناختی و بروز یک شخصیت چند وجهی میباشد که نمود وجه های مختلف با تمام آشوب های ذهنی شخصیت را به تصویر میکشد. من اجرای اول را دیدم تناسب اکت ها و دیالوگ ها متناسب با اشوب های ذهنی شخصیت طراحی شده بود که کمی باعث شلوغی کار شده بود. به نظر من بیست دقیقه ابتدائی اگر حرکت ها کمتر بود کار بهتر میشد و مخاطب عمیق تر میتوانست با کار ارتباط برقرار کند، حرکات زیاد به دنبال دیالوگ های سلسله وار باعث گیجی و گم کردن کار توسط مخاطب میشد. که ألبته با توجه به موضوع نمایشنامه شاید چاره دیگری برای به تصویر کشیدن این حجم آشفتگی وجود نداشته باشد در هر صورت و در مجموع موضوع کار جالب و بسیار مدرن بود بود، و با توجه به این امر که این بیماری روانشناختی بسیار نادر است کارگردان از جوانب مختلف ریسک بالأیی کردن که این کار را روی صحنه بردند. من به شخصه لذت ... دیدن ادامه » بردم و با کار همسو شدم با هماهنگی بیشتر در اجراهای بعدی به طور قطع لذت مخاطب از کار بالاتر هم خواهد رفت. من قطعا دوباره کار را خواهم دید.
کار بسیار سلیقه ای است و دیدن آن به دوستانی که فضاهای فرا رئال را دوست دارند توصیه میشود
حُدیثه حیدری و امیر مسعود این را خواندند
سارا بگری، وحید ملکی و میترا این را دوست دارند
کاملا با نظر شما موافقم چون از دیگران هم همینو شنیدم اما بنظر من اون حجم از آشفتگی درون رو جز با اون نوع نمایش نمیشه نشون داد، مخاطب رو تا حدی آشفته میکنه اما برای القای اون حالت بنظر من کار درستیه
۳۱ مرداد
اینکه از دیدن کار ما لذت بردید برای من بسیار لذابخشه و همینکه لطف میکنید و در مورد کار ما نظر میدید بسیار ارزشمنده، من به شخصه از تمامی نقدها استقبال میکنم و به جان میپذیرم، سپاسگذارم ازتون
۳۱ مرداد
ممنون از نظر شما , امیدوارم لذت برده باشید
۳۱ مرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید