آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش تجربه های اخیر
S3 : 04:25:33 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۰۸ تا ۳۰ آبان ۱۳۹۸
۱۸:۳۰
۵۵ دقیقه
بها: ۳۰,۰۰۰ تومان
روایت زندگی سه نسل از یک خانواده در صد و نوزده سال!

- بر اساس نمایشنامه ای از نادیا راس و جکوب ورن

گزارش تصویری تیوال از نمایش تجربه های اخیر / عکاس:‌سارا ثقفی

... دیدن همه عکس‌ها ››

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، ضلع جنوبی باغ هنر، بام خانه هنرمندان
تلفن:  ۸۸۳۱۰۴۵۷، ۸۸۳۱۰۴۵۸

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
مجتبی جدی: من معتقدم اجرا مال بازیگر است و تمرین مال کارگردان. در زمان اجرا نقش کارگردان تمام می شود زیرا دیگر کاری نمی تواند انجام دهد. در خارج از کشور نیز با همین رویکرد با نمایش رو به رو می شوند و با شروع اولین شب اجرا، دستمزد کارگردان قطع شده و او سراغ کار بعدی اش می رود. من نیز از همین رویکرد تبعیت می کنم؛ زیرا حضور من در زمان اجرا، کاری را از پیش نمی برد و نمی توانم در حین اجرا، بر کیفیت آن بیافزایم.

برای خواندن گفتگوی «مجتبی جدی» و مجله فرهنگی/هنری آرادمگ به لینک زیر مراجعه کنید:
https://aradmobile.com/mag/culture-and-art/cinema-theatre/recent-experinces-interview/
امیرمسعود فدائی این را خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سلام و ارادت به تمام مخاطبین محترم و فرهیخته‌ی سایت تیوال و دنبال کنندگان تئاتر
با توجه به شرایط پیش آمده در کشور و قطع شدن اینترنت که ما متاسفانه هیچ راهی برای تبلیغات نداریم، ما (تیم اجرایی نمایش«کد۱۳») از شما عزیزان و همراهان تئاتر -که فقط شما تئاتر را سرپا نگه‌ داشتید- درخواست می‌کنیم برای تمام کار‌های روی صحنه به هر شکلی که خودتون می‌دونید تبلیغ کنید که در این چند روز لااقل تئاتر به کار خودش ادامه بده.
با تشکر.
زهره مقدم
درباره نمایش تجربه های اخیر i
جالبه عکس هایی که از این نمایش منتشر شده پر از رنگ و لعاب و زندگی هستند اما احرایی که دیدم به نظر سیاه و سفید و در دنیای مردگان اتفاق افتاد که یکی از ملموس ترین اجراها به این متن بود.
دکور ایستا و چوبی و بازی هایی که در چشم ها و اکت های ایزوله شده بدن به خوبی مینیمالیزه شده و حس رئالیسم جادویی قصه ای دیگه از شهر ماکوندوی گارسیا مارکز رو در خلال بین دو جنگ جهانی برای من روایت میکنه.
این نمایش یاداور میشه برای یک اجرای تمیز و مکفی نیازی به هایلایت کردن جزییات نیست و هر گوشه از سالن دید و تجربه منحصر به فرد خودش رو داره.
روبروی من چاقوی سرد و اهنین تنها عنصر پایدار دکور در مقابله با قرن پوسیده چوبی جهان داستان بود و جالب این که در نمایش هیچ بازی ای نداشت و باید حضورش رو در متن جستجو میکردی..
گویش ها در ابتدا به حالت زمزمه و در گوشی نزدیکی کاراکترها رو به لحاظ حسی تداعی میکنه و این در تقابل با فاصله فیزیکی شون هست و از همون ابتدا شکستن قواعد فضا،زمان و مکان رو برای دیدن یک اجرای متفاوت به بیننده میده.
خوشبختانه احرا در سکوت کامل و بدون عکاس و صدای موبایل و غیره با حضور یک گروه حرفه ای و همراهی تماشاگران حرفه ای برگزار و شب خوبی رو رقم زد.
تبریک به گروه محترم و خسته نباشید.
از امیررضا کوهستانی تئاتری ندیدم اما فیلم پذیرایی ساده رو دیدم که ایشون نوشته بودند و مانی حقیقی کارگردانی کرده بود اون فیلم هنوزم خاص و عجیبه نه اینکه بگم فیلم مورد علاقمه اما برخی از جاهای فیلم هنوزم میاد تو ذهنم و برام سوال برانگیزه.
دلیل انتخاب این تئاتر هم فقط امیررضا کوهستانی بود اما خب اصلا نتونستم با کلیت کار ارتباط برقرار کنم.
بازی بازیگران فوق العاده سرد و بی روح بود که البته با متن نمایش همخوانی داشت.اجرا هم بیشتر به نمایشنامه خوانی شبیه بود.
البته باز هم مثل پذیرایی ساده برای من خاص و متفاوت بود.
به امید موفقیت های بیشتر
وقتی اسم آقای کوهستانی روی کار بود مشتاق شدم برم کارو ببینم تجربه ی دیدن بی تابستان،تاتری در لبه ی روزمره گی وفاجعه،سرگردان بین عشق وتنفر و منتقدبه سیستم آموزشی و پرسش برانگیز ازنظراخلاقی و توجه به گذرزمان(زمان درونی وبیرونی یازمان واقعی وذهنی)،منو بشدت کنجکاو کرده بود اما تاتر تجربه های اخیر نشانی از سبک آقای کوهستانی نداره البته توجه به گذر زمان ظاهری وتکرار و تنیده بودن زندگی در زمان در کار وجود داشت که بنظر یکی از دغدغه های ایشونه.اما متاسفانه همین گذر هم با عجله و سطحی بود مثلا"هر سه سال فقط یه جمله ردوبدل میشد و حتا عادی وتکراری بودن زندگی هم خیلی حس نمیشد ونمیدونم چرا تقویم میلادی رو برای گذر یکصدساله در نظر گرفته بود هرچند خیلی فرقی نمیکرد.متاسفانه یک چیزی که باب شده خیلی اوقات لاغری متن رو با اصطلاح دهن پرکنِ تأویل و استعاره میخوان بپوشونن و میگن باید دنبال رازهای بزرگ در یک جمله یا در پراکنده گویی ها یا اشارات بود وهرکسی این رازهارو نبینه بیسواده یا از متن چیزی نفهمیده اما تاویل و رجوع چندباره به یک شعریامتن از پُری و پیچیدگی وسرشاری متن ناشی میشه نه از فرط لاغری دلخوش به چند جمله یا بازی خارق العاده ی بازیگر(درتاتر) باشیم که شوربختانه این مشکل بزرگ گریبان کار رو گرفته بود کما اینکه متن برای بازیگر و صحنه پردازی حتا کارگردانی جای خلاقیت چندانی نذاشته بود حتا چیز جذاب و شوکه کننده و حتا انتقال روزمره گی هم ازمتن منتقل نمیشد فقط پایان بندی خوبی توسط گروه انتخاب شده بود که دایره وار بودن زمان(ومهمتر تکراری بودن زمان) رو خوب منتقل میکرد.البته بازیها در ذات خودش هم خیلی جون دارنبود.صد البته از شرایط بد سالن هم نباید غافل شد.از این تاتر غافلگیر شدم بخاطر اینکه خیلی از انتظاراتی که ساخته بودم دور بود.برای من کاری نبود که ذهنم رو درگیر کنه یا در خاطرم بعدها هرچند مبهم وکمرنگ بمونه.هرچند شرافت کار و گروه اجرا قابل ستایش و احترامه
mahaya و محمد حسن موسوی کیانی این را خواندند
امیر مسعود و NetHunter این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
با سلام خدمت همیاری محترم
آیا صندلیهای سالن انتظامی قراره عوض بشوند؟ چون چیدمان سالن برای این اجرا با اجرای درحال نظر فرق میکند
دایِه* و Negin Fooladi این را خواندند
NetHunter و محمد لهاک این را دوست دارند
درود بر شما
بله، چیدمان سالن انتظامی از سری جدید اجراها تغییر کرده است.
با سپاس
۰۱ آبان ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی مجتبی جدی و بازی زینب ایزد پناه، رضا شیخ انصاری، مرضیه فیلی، علیرضا مویدی، نیوشا نادری، پریسا هاشم پور با تخفیف روزهای نخست آغاز شد.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید