اشعار صائب بی نظیرند. مرسی از انتخاب خوبت

سبحه در دست و دعا بر لب و سجاده به دوش
پی تزویر و ریا تازه مسلمان شده‌ایم




از؛ فروغی بسطامی

این شعر از قدسی مشهدی است عزیزان
بخیه کفشم اگر دندان نماید عیب نیست / خنده می‌آید ورا بر هرزه‌گردی‌های من»
«سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از شوق گناه / معصیت را خنده می‌آید ز استغفار من
سبحه یعنی تسبیح (که هنگام ذکر یا استغفار از تسبیح استفاده میکنند)