وقتی که نافتو میبریدم میدونستم یه روزی رجل میشی… تبریک میگم به گروه بازیگران و موسیقی این نمایش. بسیار هماهنگ و خوش ریتم… کاملا معلوم بود چقدر تمرین و ممارست پشت گفتن این همه دیالوگ همراه با حرکات بدن بدون لحظه ای حواس پرتی و اشفتگی نهفته است.
همه میخندیدند و دست میزدند اما شاید من از معدود ادمهایی بودم که شاید فقط لحظاتی لبخند میزدم… با هر جمله بازیگران اه میکشیدم و حتی گاهی اشک تو چشمام جمع میشد… اخ که اگه این مملکت یکی مثل امیرکبیر داشت………