در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | گبرلو درباره نمایش دایره گچی قفقازی: محمود گبرلو : اثری از" برشت" را در حالی می‌شود روی یک صحنه ت
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 11:29:35
محمود گبرلو : اثری از" برشت" را در حالی می‌شود روی یک صحنه تئاتر اجرای خوب و حرفه ای داشت که با درک درست از شخصیت برشت و با اعتقاد به دیدگاه‌ها و روش های صحنه ای او ضمن وفاداری ، با روش خلاقانه و نوین از مسیر اصلی منحرف نشوید.
برشت صحنه تاتر را وسیله ای برای تفنن و سرگرمی نمیداند بلکه معتقد است تماشاگر، با نمایشنامه او در بطن جامعه خودش قرار بگیرد و به بهانه روایت داستان صحنه ، وقایع جامعه روز خود را به قضاوت بنشیند. جایگزین کردن عقل تماشاگر در لحظات خاص بجای تکیه بر احساسات بر گرفته از نمایش از ویژگی های برشت است که فاصله گذاری در تاتر نام گرفته است.
امیر دژاکام در اثر جدید" دایره گچی قفقازی"دقیقا خود را جاپای افکار و آرمانها و سبک "برشت "آلمانی قرار داده و با استفاده از نیروهای جوان هنرجوی تاتر، هم نمایشی درست و دقیق را برای تماشاگر به روی صحنه برده ، همه به هنرجویان ، تاتر را آموزش داده ،هم اینکه تماشاگر را به دنیای واقعی اطراف خود سوق داده است.تماشاگر نمیتواند نمایش را با لذت نگاه کند اما با جامعه خود تطبیق ندهد، در حالی که غرق در روایت نمایش است ناگهان به سوی جغرافیای اطراف خود پرت می شود و احساس میکنید بجای صحنه تاتر، با صحنه زندگی واقعی و آدمهای متفاوت و متناقض آن روبرو است و درباره وقایع و نظریه های سیاستمداران و حکمرانان و شیوه های عتدالخواهی و برابری و ظلم و ظالم به قضاوت می پردازد.
تفکر و تعمق ، اصالت تاتراست اما سرگرمی و سطحی سازی آفت امروز صحنه تاتر است . دژاکام با پیشینه آگاهانه و عمیق خود نه تنها خود از این ورطه فاصله گرفته، به هنرجویانی هم که آینده تاتر را رقم میزنند اهمیت هویت و اصالت شان را گوشزد میکند.
نمایش با شروع گرم و جذاب آغاز می شود و در همان ابتدا، ... دیدن ادامه ›› ساده و روان از تماشاگر میخواهد شاهد روایت قصه ای ساده ای باشد امابا خلاقیت  و درایت کارگردان ، آرام آرام دلنشین  و در میانه دلچسب و جدی و در پایان  تاثیرگذار و عمیق درونیات  تماشاگر را به وجد می آورد و با اینکه پر از درد و غم و غصه و بی عدالتی و نابرابری است بدون احساس پوچی و نا امیدی با لذت به پایان میرسد. ویژگی دیگر نمایش امیر دژاکام این است که متناسب با پیام نمایش که درباره سودجویی و فرصت طلبی حاکمان و قلدران با تکیه بر سلاح و قدرت و بی عدالتی  است، به پیروی از سیک برشت ،عدالت را در تقسیم بندی نقش ها، میان بازیگران بخصوص هنرجویان تازه کار و سایرحرفه ایها رعایت کرده و آشکار و پر رنگ نقش اول و یا دوم را به رخ نمی کشد بگونه ای که همه یکسان هستند مگر آنکه شخصیت پردازی ها این حس را منتقل کند .
تبریک به گروه دایره گچی قفقازی!
به بهانه دایره گچی قفقازی ؛
دایره گچی قفقازی یکی از بهترین آثار برتولت برشت با ترجمه سیمین امیریان این روزها به کارگردانی استاد امیر دژاکام بر روی صحنه اصلی تئاتر شهر به اجرای عموم در آمده است ‌‌.
ساختار این نمایشنامه مطابق با تئاتر روایی برشت است و داستانی اخلاقی درباره دختری رعیت را روایت می‌کند که با نجات دادن یک کودک در طبقه بالای جامعه نقش مادری بهتر از مادر واقعی را برای او ایفا می‌کند.
این نمایشنامه در سال ۱۹۴۸و برای اولین بار در قالب کار دانشجویی در کالج کارلتون در مینه سوتا به روی صحنه رفت و وجه تشابه هر دو اثر ... دیدن ادامه ›› استفاده از دانشجو و هنرجو در تولید می باشد.
پیش از آنکه به نقد دایره گچی قفقازی بپردازیم  باید گفت حال این روزهای تئاتر ما خوب نیست. مردم توقع دیدن اجراهای فاخر و کم نظیر دارند ولی بضاعت  تئاتر ما این توقع را بر طرف نمیکند. از سوی دیگر بی بضاعتی این روزهای تئاتر باعث شده که تئاترهای آزاد فاقد بار هنری و اخلاقی در سبد خانواده ها قرار بگیرد .
این روزها و شاید در سال‌های اخیر که تئاتر عام و مردمی ما دچار فقر و سلبریتی پسندی شده است و قالب کارها با تعداد پرسوناژ کم و بی‌چیز روی صحنه می‌رود دیدن این نمایش و در قاب اول با این تعداد پرسوناژ بالا قابل توجه است ،گرچه قالب بازیگران از هنرجویان تازه کار می‌باشند و  شاید برای اولین بار قدم روی صحنه تئاترمی‌گذارند
اما می‌توان این موضوع را از چند جهت مورد بررسی قرار داد:
از بعد منفی اگر به این نمایش نگاه کنیم قطعاً حضور این هنرجویان بر روی صحنه ویترین تئاتر ایران بسیار زود می باشد و این نیروی جوان تجربه کافی برای ایستادن بر صحنه ای که بزرگان هنر این مملکت بر آن گام نهاده اند را ندارند و  این اتفاق بزرگ برای بسیاری از بازیگران کار کشته در حد آرزو باقی مانده است .
حضور این تعداد هنرمند در یک قاب قطعاً می‌تواند جسارت و توانایی شخص کهنه کاری چون استاد امیر دژاکام باشد که این ریسک بزرگ را کرده و اعتبار و آبروی خود را با حضور هنرجویان تازه کار در معرض دید عموم قرار داده است.
حال  خود این موضوع را می‌توان از چند جنبه مورد بررسی قرار داد  که چه میشود اگر برای این اثر فاخر از تعداد زیادی هنرجو استفاده شود؟
قطعا استفاده از هنرجوی بیشتر برای یک کار با این موضوع و محتوا و اجرا در سالن اصلی تئاتر شهر میتواند  عمدتا پیامد منفی  داشته باشد تا مثبت .
چرا که بی‌تجربگی می‌تواند بلای جان کارگردانی باشد که عمر خود را در این هنر سپری کرده است و از طرفی می‌تواند مثبت باشد که می‌توان به جوانان بها داد و شاید از این هنرجویان جریان و شعله‌ای برافراشته شود که البته این اتفاق کمتر دیده شده است.
اگر این کار را  در قالب کار  با هنرجو و در  خارج از تئاتر شهر  به نمایش در می آمد قطعا کامنت های بهتری دریافت میکرد.   حال چرا کارگردان با تجربه‌ای چون استاد  امیر دژاکام از هنرجویان خود استفاده می‌نماید را می‌شود از چند جنبه  دیگر بررسی کرد: دلیل اول هزینه گزاف بازیگران حرفه ای و حتی نیمه حرفه ای و مشغله فراوان، کمبود وقت این بازیگران و البته شرط و شروط‌های بی‌نهایت بازیگران کار آزموده که قطعاً سختی بیش از کار با هنرجو به همراه دارد.
درخواست دستمزدهای بالا، عدم پایبندی بر اصول حرفه‌ای، و اخلاقی مناسب بر اساس خواست کارگردان و شرایط خاص بازیگران کارآزموده و درآمد پایین تئاتر و هزینه‌های گزاف صحنه و دکور باعث شده که کارگردان‌ها به سمت هنرجو و آموزش و ایده تا اجرا بروند تا بتوانند اثری را بر روی صحنه به نمایش بگذارند،
و از نگاهی دیگر افرادی چون استاد امیر دژاکام که سال‌هاست در امر آموزش چه در دانشگاه و  در موسسات ید طولانی  دارند قطعاً  پرورش هنرمندان و معرفی آنها به جامعه هنری می‌تواند یکی از دغدغه‌های اصلی  این عزیزان جهت استفاده از هنرجو باشد .
دایره گچی قفقازی نمایشی دیالوگ محور است . اگر این دیالوگ‌ها از زبان بازیگران توانمند خارج نشود کمی خسته کننده است ، کما اینکه حضور رابعه اسکویی و سیاوش خیرابی هیچ کمکی به سطح کیفی این کار نکرده و به نظر من اگر خارج از نام نشان این دو بازیگر به دو جوان جویای نام و با انگیزه  بها داده می‌شد قطعاً با کار یک دست‌تر و  خروجی قابل قبول‌تری مواجه می‌شدیم. البته توانایی امیر کربلایی زاده در   استندآپ  در سالهای اخیر باعث شده پایان و جمع‌بندی کار با طعم دلخوش‌تری به پایان برسد و تماشاچی را با خود همراه کند .در مجموع تولید نمایش دایره گچی قفقازی برای هنرجویان آورده بیشتری داشته تا استاد امیر دژاکام  زیرا امیر دژاکام شاید در حال حاضر نیازی به معرفی خود و انجام کارهای این چنین سنگین و پر پرسوناژ ندارد و مانند سایر پیشکسوتان می‌تواند از دور فقط نظاره‌گر باشد که این دغدغه مندی او جای ستایش و تشکر دارد. در آخر امیدواریم هنرجویانی که قدم به صحنه بزرگترین ویترین تئاتر ایران گذاشته‌اند قدر این موقعیت را دانسته، بدانند که حضور افراد پیشکسوت و دغدغه‌مند است که موقعیت را برای حضور این عزیزان بر روی صحنه فراهم می‌کنند و کمتر کارگردانی چنین ریسکی را انجام می‌دهد. البته حضور بر روی صحنه تئاتر شهر تازه شروع چالش‌ها و اتفاقات هنری آینده برای این عزیزان است زیرا افراد زیادی در بهترین سالن‌های تئاتر قدم گذاشته‌اند و هیچ اثری از آنان نیست، حال آنکه افرادی در سالن‌های دور افتاده بر روی صحنه رفته‌اند و رشد کرده و ماندگار شده‌اند.
۰۵ آذر ۱۴۰۳
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید