ببین چگونه نشستم، به حال و روز سیاهی
همین که راه من افتاد به سمت و سوی تباهی

هزار واژه ی دلتنگ، فدای غربت چشمت
اگر که گوشه ی چشمی به من نظر کنی گاهی

هزار راه نرفته ، هزار حرف نگفته
هرآنچه که تو بگویی، هر آنچه که تو بخواهی

تمام آنچه که دارم، تمام آنچه که داری
به روی گونه ات اشکی، درون سینه ام آهی

در انتظار تو ماندم، که انتظار قشنگیست
که احتیاج دلی تو، که احتیاجِ نگاهی