آدمهایی که حرف زدن باهم رو بلد نبودن و فقط وابسته به هم بودن،برای ناکامیهاشون دنبال مقصر بودن و بدون اینکه لحظه ای به خودشون نگاه کنن تمام لحظات چشمهاشون به اطراف بود.
فیلم داستان داشت، داستان واقعی و خوبی هم داشت اما انسجام نداشت.
اتفاقات بدون پرداخت عمیق ول میشد.
شخصیت ها معرفی نشده رها میشدن
همه چی سطحی و رو دور تند بود در حالیکه میتونست با این بازیگرهای خوب و بازیهای خوب فیلم درخشانی بشه