پس از مدت‌ها، نمایشی دیدم که با متن دلنشین و بازی‌های درخشانش، مرا به دیدن دوباره‌اش واداشت. هر بار که به سالن می‌رفتم، با جمعیتی پر از تماشاگر روبرو می‌شدم که پس از پایان اجرا، همچون من با رضایت و احساسی خوش از سالن خارج می‌شدند. نمایش به گونه‌ای طراحی شده بود که پیامش به‌خوبی به تماشاگر منتقل می‌شد و این ارتباط عمیق، تجربه‌ای قابل لمس و تأثیرگذار برای مخاطب فراهم می‌کرد.
جا دارد به آقای داوود بنی‌اردلان، کارگردان توانمند نمایش نیمه‌ی تاریک ماه، تبریک بگویم. ایشان با کارگردانی دقیق و خلاقانه‌شان، نمایشی تاثیرگذار و ماندگار را به روی صحنه آوردند.