🎭 از نسل جوان
ولادیمیر و استراگون که از قضا، روزهای آخر زندگی خود را می‌گذرانند در کنار درختی بدون شاخ و برگ در انتظار و چشم به راه گودو هستند! آن‌ها در این سفر درونی به عمق تنهایی خود پی برده و دچار چالش‌هایی نیز می‌شوند. "در انتظار گودو" نمایشنامه شهیر ساموئل بکت نویسنده و نمایشنامه‌نویس فرانسوی است و جزو آثار کلاسیک قرن بیستم شناخته می‌شود و در بسیاری از سالن‌های شناخته شده تئاتر در جهان از جمله برادوی نیز به روی صحنه رفته است و در تئاتر کشورمان نیز بسیاری این پی اس را به روی صحنه برده و از آن اقتباس نموده‌اند که شاید بتوان از مهم‌ترین این آثار به نمایش همایون غنی زاده اشاره نمود. امیر حسین جوانی کارگردان جوان و خوش قریحه تئاتر کشورمان چندی پیش این نمایشنامه شناخته شده را با ترجمه درخشان نجف دریابندری به روی صحنه برد و پس از موفقیت اجرای‌های تهران، این اثر را در شهرهای رشت، ساری و تبریز به روی صحنه برد و یکی از کاراکترهای این نمایش، از بین استراگون، ولادیمیر، پوزو و لاکی به "عارف عباسی" بازیگر جوان مارکت تئاتر رسیده تا آن را تحلیل و بر روی صحنه جان ببخشد. "عارف عباسی" یک بازیگر حرفه‌ای برای تئاتر است و تاکنون توانسته نمایش "امیرو" را نوشته و مشترکا با جواد جوشن لو در اسفند سال گذشته در عمارت هما به روی صحنه برده و در این حوزه کسب تجربه نماید. اما کارنامه بازیگری عارف عباسی قابل تامل بوده است، او تاکنون در آثاری چون "ننه دلاور و فرزندانش، آنتیگونگی در پالمیرا، صعود مقاومت پذیر آرتور و اویی، آمادیوس، مکبث، برگشتن افتخارآمیز مردان جنگ، دن کیشوت، چخوف خوانی زیر نظر فدراسیون روسیه، کمدی کزایی، زاغ، سی و یک رویا و اجراهای رشت، ساری و تبریز در انتظار گودو" به ایفای نقش پرداخته و حالا بازیگری صاحب تجربه در عرصه بازیگری تئاتر است و در تازه‌ترین تجربه تئاتری خود با اجرای مجدد "در انتظار گودو" تجربه‌ای دیگر را در بازیگری برای خود رقم زده است. اجرای در انتظار گودو تا ۲۲ مهرماه در شیراز و سپس در مجموعه تئاتر لبخند تهران ادامه خواهد یافت. امیرحسین جوانی کارگردان، سجاد افشاریان تهیه کننده، سیامک صفری مشاور پروژه این نمایش و امیر محمد رفیع خواه و مجتبی بیات به همراه حمید رحیمی دیگر بازیگران این نمایش را علاوه بر عارف عباسی تشکیل می‌دهند که پس از ۴۰۰ اجرای موفق در سراسر ایران فاز دیگری از اجراهای عموم خود را پی می‌گیرند.