ضمن عرض سلام و خداقوت خدمت کلیه عوامل این جهان نمایشی،
مونولوگ همواره نیازمند بیان قوی و آمادگی بالای حنجره برای تیپ و شخصیت سازی می‌باشد که سیامک به خوبی از پس این مونولوگ که بخصوص در بخش فلسفه دیالوگ های بشدت سختی داشت براومد و آمادگی بدنی اش رو هم در ابتدا به رخ کشید،
ارتباط گرفتن با مونولوگ برای مخاطب کمی سخته اما دهه ۶۰نوستالژی فراموش نشدنی ایست پر از خاطرات جذاب از دوران تحصیل و محدودیت ها و....
آرزوی درخشش سیامک عزیز و گروه خوب و خوش انرژی ای که در این اثر همراه او بودند.
و ایکاش مخاطبین تیاتر بخصوص در فضاهای کوچکی مثل کارگاه نمایش درک این مطلب براشون دشوار نباشه که تمرکز مخاطب و بازیگر رو به هر نحوی به هم نزنند ...