از دیدن این نمایش واقعا لذت بردم. بهترین استفاده از بدن و بیان آماده بازیگر برای اجرای مونولوگ، میزانسن های درست، متن بی ادعا اما پر مغز و لحظاتی که مخاطب رو به عمق تاریکی ها و روشنی های زندگی بچه های دهه شصت می‌برد. خدا قوت به سیامک زین الدینی و همه عوامل این نمایش زیبا