در حسرت آزادی

یادداشتی بر نمایش «خیتانوس» هومان سلیمانی‌

نمایش «خیتانوس» به نویسندگی و کارگردانی هومان سلیمانی‌، جهان تنهایی، دوستی و رؤیا،شک،ترس را با نگاهی مدرن به تصویر می‌کشد؛ روایتی از انسان‌هایی که در برزخ پیروزی و شکست، بی‌وقفه در جست‌وجوی معنای بودن‌اند.
کارگردانی منسجم و حساب‌شده‌، ریتم اجرا را تا پایان حفظ می‌کند و بازیگران با اتکا به بدنی آماده و مبتنی بر «اکشن فیزیکال»، جهانی زنده و پرتحرک می‌سازند. فضای نمایش، فانتزی اما در عین حال گروتسک است؛ جهانی که هم‌زمان هم تماشاگر را می‌خنداند و هم آزارِ پنهانی را زیر پوست صحنه یادآوری می‌کند. موسیقی، نه به‌عنوان عنصری تزئینی، بلکه به‌صورت کاملاً کاربردی و فضا‌ساز به کار گرفته شده و به شکل‌گیری حال‌وهوا و تعلیق صحنه‌ها کمک ... دیدن ادامه ›› مؤثری می‌کند.

با این همه، نمایشنامه در بعضی مقاطع کمی طولانی و گاه دچار زیاده‌گویی می‌شود؛ نکته‌ای که اگر در بازنویسی‌های بعدی مهار شود، می‌تواند تمرکز و تأثیر نهایی اثر را بیش از پیش افزایش دهد.
با احترام
مسعود طیبی
استاد دانشگاه و کارگردان