اجرای شازده احتجاب به کارگردانی افشین زمانی برای من فقط یک تئاتر نبود، سفری بود به ذهنی که میان زوال، خاطره و کابوس در رفت‌وآمد است. طراحی صحنه چشم‌نواز، ریتم دقیق، موسیقی بی‌نقص و عالی بهزاد بختیاری که شاهکار اهنگسازیش رو در نمایش های دیگر شاهد بودم و گریم‌های سنگین ــ به‌خصوص برای نقش‌های زن ــ فضایی ساخت که نفس در سینه حبس می‌کرد. بعضی از لباس‌ های کاراکترها دست‌وپاگیر و حجیم بودند که خودشان بدل به بخشی از روایت زوال و سنگینی گذشته شده بودند، اما بازیگران با وجود این سختی‌ها، اجرایی درخشان ارائه دادند.

بازی‌ها یکی از نقاط اوج این اثر بود؛ به‌ویژه تینا یلان که با اکت بدن حساب‌شده، بیان قدرتمند، تنالیته‌ی صدای خیره‌کننده و خلق صدایی کاملاً متناسب با کاراکتر، حضوری ماندگار ساخت.
منولوگ‌ها و «بازی در بازی»‌ها بی‌نظیر بودند؛ لحظاتی که مرز میان بازیگر، شخصیت و خاطره محو می‌شد و ما را مستقیم به دل ذهن آشفته و پر از تاریخ شازده ... دیدن ادامه ›› می‌برد.

این نمایش یادآوری می‌کند که «زوال» فقط یک موضوع تاریخی نیست؛ ردی است که روی روح انسان می‌ماند. از سالن که بیرون آمدم، هنوز صدای شخصیت‌ها، سنگینی تاریخ و تصویر فروپاشی یک نسل در ذهنم می‌چرخید.
اگر دنبال نمایشی هستید که هم زیبایی دیداری و شنیداری داشته باشد و هم تلنگری عمیق به امروز بزند، شازده احتجاب را از دست ندهید.
همگی خسته نباشین خدا قوت