انتظارات به مثابه انتظار خوشبختی و کنش های آمیخته با آن در جهانی مسموم ، مدینه جاهله ، پاد آرمانشهر یا هرآنچه که مارا از وحدت دور میدارد و به خویش (تفرد) میکشاند .

اثر پدرام آزموده به عنوان نویسنده و کارگردان بسیار تمیز و فنی بود
نکته ی بسیار بسیار روشن اثر متن بود
که شعار میداد و خودش نیز شعار را نقد و نقض میکرد این برای مخاطب جا میافتاد و نشان میداد شکست های یگانگی خوب درون متن و فرا متن پرداخت شده است ... اگر چه بازی ها و چیدمان نور سلیقه بنده نبود ولی درین زمانه که تئاتر مقام خودش را از دست داده است ، دیدن تئاتر با تمام عناصر درست خودش برایم خوشایند است