بسیار لذت بردم از تماشای این نمایش زیبا و به خصوص درخشش استاد فرهاد آئیش و شقایق فراهانی عزیز. در دوره دانشجویی هم اتاقیم یه پرتره از ونگوگ کشیده بود و به دیوار آویزون کرده بود... چشمان ترسناکی داشت و من همیشه از نگاه کردن به چشمهاش میترسیدم... اما این نمایش خیلی خوب دردها و رنجهایی که وینست ونگوگ به خاطر روح لطیف و پراحساسی که داشت و در این دنیا متحمل شد رو به اجرا درآورد. میتونم بارها و بارها این نمایش رو ببینم و ازش لذت ببرم. خسته نباشید میگم به همه عوامل این کار.