«نا گه آن» روایت مردمانی عادی هست که در میانه انکار و تعارض، با دردهای غیرمنتظره‌ی زندگی روبرو می‌شن. این نمایش نشون می‌ده که عشق لزوماً در کالبد یک فرد خلاصه نمی‌شه، بلکه می‌تونه در تپش قلبی غریبه یا در آرزویی که به دست دیگری سپرده شده، به حیاتش ادامه بده. اثر به ما یادآوری می‌کنه که زندگی نه با فراموش کردن، بلکه با «حمل کردن رویاهای همدیگه» تداوم داره