به باور من، مواجهه با یک اثر هنری از دو دریچه میسر است:
نگاهی فن‌محور و علمی، و نگاهی که از عمق جان و با «چشم دل» برمی‌خیزد
. من به عنوان یک هنرآموز، ادعایی در شناخت تکنیکی ندارم؛ از این رو ترجیحم این بود که با پای دل به تماشای اثر شما بنشینم.
به عنوان مخاطبی که شاید روزی تجربه‌ای مشابه را زیسته است، واژه‌هایتان را با تمام وجود شنیدم و لمس کردم؛ آن‌چنان که لحظه‌ای توان پلک زدن نداشتم.
سخن گفتن از مفاهیمی چون «خودکشی»‌ — به‌ویژه با چاشنی طنز — به‌مثابه راه رفتن بر لبه تیغ یا طنابی نازک است؛ و به گمانم شما به شایستگی از پس این آزمون دشوار برآمدید.

به امید تماشای آثار درخشان‌تری از شما در آینده. پایدار و موفق باشید.✨