شب آخر اجرا را دیدم.
و حقیقتا برایم حیرت آور بود. متن مدرنیستی ارزنده،بازی های در خور و ژوست، موسیقی عالی، انسجام روایی و فرمی،ریتم مناسب و کارگردانی بسیار خوب که شبیه به گام‌زدن روی لبه ی تیغ بود.اجرایی که هر لحظه می توانست سقوط کند هر لحظه بیش تر قوت گرفت و با انتخابهای درست کارگردان و بازیگران کار در بهترین حالت به ساحل رسید.
بسیار بسیار تبریک میگم بهتون بابت این اجرای با شرف و هنری.
فقط کاش در انتها ما را در تاریکی زیرزمین تنها میگذاشتید و با روایت دوباره و رادیویی داستان،سطح هنری کار را تنزل نمیدادید.
حقیقتا برای من مخاطب این اثر پر از مواجهات متعدد فلسفی و هنری و اجتماعی بود ولی با آکسان گذاری روی خط داستانی آن و توضیح دوباره داستان در انتها، لذت و ارزش آن کاسته شد.