سپاس که روی صحنه هستید.سپاس که بخشی از تاریخ را روایت می کنید آنچنان که بر دل می نشیند.سپاس که درخشان هستید.همگی.به خصوص بانو آتیه جاوید و آقای مهرداد ضیائی گرامی...به تماشای شما نشستم...خندیدم...گریستم...گریستم...گریستم...با احترام به شما گروه محترم...مانا باشید...ماندگار بر صحنه و ما نیز باشیم و باز به تماشای شما بنشینیم...