اصولاً کمدی (اون هم کمدی ایرانی!) سبک محبوب من نیست و قبل از تهیه‌ی بلیط متوجه نشدم که دارم به دیدن یک اثر کمدی میرم. زمانی که از سالن خارج شدم خوشحال بودم اما. اثر تونسته بود برای مدتی من رو از دغدغه‌های روزمره‌ام جدا کنه و این واسم ارزشمند بود.
دوستان خیلی به شوخی‌های بزرگسالانه‌ی اثر ایراد گرفته بودن؛ اگه بخوایم صادق باشیم بدون اون شوخی‌ها هم اثر خنده‌ی خیلی خوبی کسب می‌کرد. این نشون میده که این سبک انتخاب شده است و نه ناشی از عقیم بودن نویسنده در خلق کمدی. می‌تونید اگه با کمدی جنسی مشکل دارید این اثر رو نبینید. اما به نظرم بدون اون ها هم طنز ماجرا میزان و به‌اندازه بود و خلاقانه. متاسفانه برخی جاها از شوخی‌های قدیمی تلگرامی (که تعدادشون هم واقعا کم بود) مثل «میگرن و اسهال» استفاده میشد که خب یک مقداری شوخی‌های خلاقانه‌ی اجرا رو کم ارزش‌تر جلوه میداد. اما با تیکه کلام‌های بازیگرها و اکت خوبشون به خوبی جبران شد این موضوع. در کل من به شکل ناخواسته حال بهتری داشتم در حین دیدن این اجرا و به همین دلیل نکات منفی‌ای که در اثر وجود داشت من رو اذیت نکرد در حین تماشا.
دوست داشتنی بود. برای من حداقال.
آرزوی موفقیت و پیروزی میکنم برای جناب زرآبادی پور عزیز و تمامی عوامل اجرا.