اول سلام به تیاتر و هنر و ضرورتش تو هر شرایط زندگی من
مرسی که بیهوده رو صحنه نبودین
آقا محمد شاکری شما همینطوری داری ماشاالله رو به جلو میری دمت گرم
آقا یاسین رضوانی هم خوبی نوشتی و طراحی کردی و کارگردانی
مرسی دلارام خانم بخاطر کاراکتر درستی که پیاده کردی از موقعیت یه دختر تو دوران نوجوانی و هیاهوی همه چی و هیچی
دم شما گرم آقای جواد یحیوی عزیز و کاربلد با نقشهات خوب اخت میشی و شدی همونی که باید ...
اگر کار درام اجتماعی شبیه تو فیلمنامه های ملتهب و با اثری همذات‌پنداری دوست دارید حتما بیاید و از دست ندین کارو ،این نمایش تو جشنواره دو دوره قبل درسش رو پس داده و حیف اگر حتی منتقد این نوع اجرا هستید بازم ... دیدن ادامه ›› تجربه خوبی
بازم میگم نمایش قرار نیست حتما همه فن حریف و کامل باشه ولی با این حال ارتباط خوبی با لحظه به لحظه کار گرفتم و خیلی خودمونی راحت نوشته شده بود و انگار همه چیز تو لحظه اتفاق افتاده بود چن تا شوک خوب داستانی از زندگی و هیاهوی همه چیز برای هیچ بود انگاری
زیاد نمی‌خوام به اصل داستان بپردازم و به قولی تیاتر تجربه دیدن نه شنیدن که شنیده ها باید سینه به سینه بشه برای دیدن
دم همه عوامل این نمایش هر چی تیاتری گرم
قطعا میشه نقدهای بین فاصله گذاری تو بازی و متن و شوخی های اون کرد ،اما کار من کوبیدن و از نوع ساختن یک اثر نیست ،که اگه بود من میشدم کارگردان و نویسنده کار و باید لحظه‌های مثبت و طلایی نمایش رو دید که خداییش کم نبود ومن نظرم امتیاز 4 از 5 به این نمایش بود که باید در نظر داشت تو این شرایط پر استرس این عزیزان روی صحنه هستند
به امید ادامه حیات این نمایش اول تو مغزمون که یادمون باشه تو خودآگاه و ناخودآگاهمون ثبت بشه بعد تو حیاط خونه دلمون مهمون و یادگاری برای روزهای سختمون