در ایران باستان، روز ۲۲ بهمن ماه (و به روایتی ۱۶ بهمن) را بادروز می‌خواندند و آن روزی بود برای برگزاری جشن باد به عنوان یکی از عناصر مقدس در دین زرتشت.


می گویند چون آب شور اینجا نمک دارد در زمستان در چشمه اینجا آب، یخ نمی زند پس زرتشتیان جشن یا سور یا سورک سور کوچک در چله بهمن ماه در اینجا می گرفتند چون مازندرانی ها تا زمان شاه عباس بیشتر نقاط جنگلی و کوهستانی همچنان زرتشتی بودند.