افلیا فقط شخصیتِ خاموشِ هملت نیست؛ روایتِ دختران جوانیست که دیگران به نام دلسوزی برایشان تصمیم میگیرند و آنها را از زیستنِ زندگیِ خود محروم
... دیدن ادامه ››
میکنند. حتا هملت، با همهی دغدغهاش برای درک حقیقت و معنای زندگی، از این چرخه بیرون نمیماند. شاید جنونِ افلیا، نه نشانهی ضعف، که آخرین زبانِ ممکن برای بیانِ رنجی بود که کسی حاضر به شنیدنش نبود.
نمایش «افلیا» به کارگردانی مسعود طیبی، قصهی یکی از همین دختران است؛ دختری که احتمالاً در این قرن، برای ما آشناتر و نزدیکتر از همیشه است. اما شاید مهمتر از همه این باشد که اینبار، افلیا نه موضوع روایت دیگران، که راوی رنج، رویاها و حقِ ازدسترفتهی خود برای انتخاب و زیستن است؛ صدایی که قرنها زیر سایهی تراژدی هملت کمتر شنیده شد.
این روایت را ببینید؛ شاید افلیا، بیش از آنکه به دانمارک شکسپیر تعلق داشته باشد، همعصرِ ما باشد.