اگر به دنبال یک تئاتر حال‌خوب‌کن برای گذراندن یک هفته بی‌دغدغه هستید، «پرنده سیاه» را اصلاً انتخاب نکنید!
اما اگر دوست دارید با یک درام روان‌شناختی و به‌شدت غم‌انگیز دست‌وپنجه نرم کنید، به دنیای دیوید هروئر و نوید محمدزاده خوش آمدید.

این نمایش از آن دست آثاری است که تماشاچیانش را به دو دسته کاملاً مجزا تقسیم می‌کند: عده‌ای که از شدت تلخی پس می‌زنند و عده‌ای که مسحور این سیاهی عمیق می‌شوند.
اصلاً عجیب نیست که عده‌ای از سالن با نارضایتی یا حس بدی خارج شوند. هنر همیشه قرار نیست ما را نوازش کند؛ گاهی مثل «پرنده سیاه» می‌آید تا سیلی محکمی به گوشمان بزند و ما را با زشتی‌های اجتناب‌ناپذیر دنیا روبرو کند.

میتوانم بگویم این تئاتر یک «زهر تلخ اما خوش‌ساخت» است و خب خیلی ها چه زن و چه مرد توان مواجه شدن با این موضوع نمایش را ندارند.


با تشکر از سایت تیوال