بیشتر تماشاچیان از دوستان خودشون بودند و الکی می خندیدند حتی قبل ازینکه دیالوگ تمام بشه
اصرار مکرر نقش آفرینان به اینکه شل بگیرید و حتما بخندید
واینکه تکرار چندباره اینکه ما خیلی قوی در حال تعامل هستیم... واقعا وحشتناک بود.
خواستند به گونه ای کار را تعاملی کنند که واقعا نتوانسته بودند (ساده ترین اجراهای تعاملی مثل تئاتر شب هم صد مرتبه قوی تر از این کار ظاهر شدند)
شاید ایده اولیه غیر کلیشه ای بود اما اصلا خروجی دلنشینی نداشت و احساس مخاطب همراه نمی شد.
صحنه های اضافه و بی ربط خیلی زیاد بود.
خیلی دلم می خواست همان چند دقیقه اول اجرا را ترک کنم ولی واقعا باورم نمی شد کار به این محتوایی باشد و امید داشتم بالاخره اوج بگیرد که کاملا اشتباه فکر می کردم و هرچقدر گذشت بدتر شد.