گاهی بعضی اجراها فقط یک نمایش نیستند؛ آینه‌ای هستند که آدم را وادار می‌کنند دوباره به انسان بودن فکر کند.

تماشای «خانه مادربزرگه» برای من و همسرم فقط دیدن یک تئاتر نبود؛ تجربه‌ای بود که تا مدت‌ها در ذهن و قلبمان خواهد ماند. دیدن تلاش، شوق، صداقت و حضور فرشته‌های سندرم داون، اوتیسم و CP روی صحنه، اشک، لبخند، امید و احترام را همزمان به ما هدیه داد.

مدت‌هاست که دغدغه مشترک من و همسرم، بودن کنار این بچه‌های دوست‌داشتنی و ساختن فرصت‌هایی برای رشد، یادگیری و شادی آن‌هاست. امروز هم کلاس‌های مهارتی و تفریحی را با عشق برایشان برگزار می‌کنیم، چون باور داریم دنیا با حضور این فرشته‌ها جای زیباتری است. اما بعد از دیدن این اجرا، بیشتر از همیشه مطمئن شدیم که این مسیر، ارزشمندترین مسیری است که می‌توان ... دیدن ادامه ›› انتخاب کرد.

از صمیم قلب از تمام عوامل این نمایش، کارگردان، مربیان، خانواده‌ها و تک‌تک بازیگران عزیز تشکر می‌کنم. شما فقط یک نمایش اجرا نکردید؛ به همه ما یادآوری کردید که محدودیت‌ها، اگر عشق و ایمان وجود داشته باشد، می‌توانند به زیباترین شکل ممکن رنگ ببازند.

امیدوارم روزی برسد که حضور این عزیزان در هنر، جامعه، آموزش و تمام عرصه‌های زندگی، نه یک اتفاق ویژه، بلکه بخشی کاملاً طبیعی از زندگی ما باشد.

سپاس برای این تجربه فراموش‌نشدنی؛ اجرایی که تا مدت‌ها در قلبمان خواهد ماند. 💖