بدن، پیش از آن‌که حرف بزند، می‌داند.

پیش از کلمه، نفس می‌آید؛
پیش از صدا، تنش؛
و پیش از معنا، حرکت.

بدن از عادت‌های روزمره فاصله می‌گیرد؛
رها می‌شود،
منقبض می‌شود،
می‌شکند،
تغییر شکل می‌دهد
و گاهی به چیزی میان انسان، حیوان و ناشناخته تبدیل می‌شود.

حرکت، پیش از فکر ... دیدن ادامه ›› اتفاق می‌افتد.
صدا، پیش از زبان از بدن بیرون می‌آید.
نفس، ناله، ارتعاش، غرغر، جیغ؛
صداهایی که همیشه قرار نیست کلمه باشند.

در اینجا بدن فقط وسیله‌ی بیان نیست؛
خودِ بیان است.

بدن پیش از کلمه.
نفس پیش از صدا.
حرکت پیش از معنا.