امروز فرصتی شد تا به تماشای نمایش میخوام به دنیا بیام بشینم. یک تجربه‌ی بصری دلنشین که مرز میان واقعیت و خیال رو در ذهن مخاطب چه کودک و چه بزرگسال کمرنگ کرد.
خلاقیت استفاده از عروسک‌ها برای روایت قصه‌ی زندگی و تولد، نه‌تنها یک تکنیک اجرایی، بلکه پیوندی عمیق بود برای نشون دادن دنیای درونی آدم‌ها. بازی روان مادر و دختر در کنار عروسک‌ها، لحظات بسیار گرم و تأمل‌برانگیزی رو خلق کرد که ثابت کرد برای روایت قصه‌های بزرگ، گاهی نیاز به پیچیدگی نیست؛ فقط کافیست قصه رو با عشق روایت کرد.
به تیم خلاق این نمایش و آقای انصاری بابت این اثر متفاوت خداقوت میگم