«باخ» برای من تجربه‌ای متفاوت بود؛ اجرایی که مشخصاً حاصل نگاه دقیق، دانش و جهان‌بینی هنرمندانه‌ی خالق اثر هستش.
پیوند موسیقی و تئاتر در این نمایش با ظرافت شکل گرفته بود و بازیگران همگی اجرایی فوق العاده روان، یکدست و مسلط داشتند و صدای زیبا و آواز خانم نادری از درخشان‌ترین بخش‌های کار بود.
طراحی صحنه و دکور هم می‌تونست با ظرافت و جزئیات بیشتری همراه شه، هرچند در مجموع با فضای اثر هماهنگ بود.
برای شخص من طولانی شدن بعضی صحنه ها و فاصله گرفتن از ریتم اصلی، کمی از کشش اجرا کم می‌کرد (مثل واگویه اقای جهانی در حالت مستی)
در نهایت، دست‌مریزاد و خسته‌نباشید می‌گم و خوشحالم که فرصت دیدن این اجرارو پیدا کردم.